ΠΡΟΣΩΠΑ «(Δεν) θέλω να μείνω στο Μόναχο»

«Κανείς, ούτε η Άγγελα Μέρκελ ούτε ο Χοσέ Μαρία Αθνάρ, δεν μπορεί να
γεμίσει το κενό που άφησε ο Χέλμουτ Κολ».

Έντμουντ Στόιμπερ: «Κανείς δεν μπορεί να καλύψει το κενό του Κολ»

Αυτά δηλώνει σε συνέντευξή του στην «Ελ Παΐς» ο Έντμουντ Στόιμπερ,
πρωθυπουργός του πιο πλούσιου κρατιδίου της Γερμανίας, της Βαυαρίας. Όπως
επισημαίνει ο 58χρονος χριστιανοσοσιαλιστής ηγέτης, υπάρχει στην Ευρώπη μια
μάχη για το κέντρο και οι σοσιαλιστές είναι αναγκασμένοι για τον λόγο αυτό να
λάβουν τις αποστάσεις τους από πολλά δόγματα, όπως για παράδειγμα η ιδεολογία
της κατανομής του εισοδήματος. «Οι σοσιαλιστές δεν θα μπορέσουν όμως ποτέ να
κατακτήσουν το κέντρο, όπως το έκαναν η Χριστιανοδημοκρατική Ένωση, η
Χριστιανοσοσιαλιστική Ένωση, το Λαϊκό Κόμμα στην Ισπανία, η Ένωση για τη
Γαλλία (UDF) ή το κόμμα του Σύσελ στην Αυστρία».

Ο Έντμουντ Στόιμπερ δεν χάνει τις ελπίδες του να είναι το 2002 υποψήφιος των
χριστιανοδημοκρατών και των χριστιανοσοσιαλιστών για την καγκελαρία, η ηλικία
του όμως ίσως να μην του το επιτρέψει. Προς το παρόν, όταν τον ρωτούν αν θα
είναι υποψήφιος, αρκείται να απαντήσει: «Η θέση μου είναι στο Μόναχο και εδώ
προτίθεμαι να μείνω». Και διεκδικεί αυξημένες εξουσίες για το Μόναχο και τις
άλλες περιφέρειες.

Σύμφωνα με τον πρωθυπουργό της Βαυαρίας, η αδυναμία του ευρώ σε σχέση με το
δολάριο οφείλεται στη χαμηλή οικονομική αξιοπιστία της Ευρώπης και στον
υπέρμετρο έλεγχο των αγορών. «Επιπλέον, μια γρήγορη διεύρυνση προς Ανατολάς θα
έκανε τους επενδυτές να προτιμήσουν το δολάριο έναντι του ευρώ, αφού δεν θα
γνώριζαν τι θα γίνει με το τελευταίο. Εάν ενταχθούν αυτή τη στιγμή στην
Ευρωπαϊκή Ένωση χώρες που δεν μπορούν να αντέξουν τις ανταγωνιστικές πιέσεις
της εσωτερικής ευρωπαϊκής αγοράς, η αναταραχή που θα γνωρίσουν θα είναι
μεγάλη. Όλα αυτά πρέπει να τα συζητήσουμε. Όπως πρέπει να συζητήσουμε αν
υπάρχουν γεωγραφικά και πολιτισμικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Αναφέρεται στην Τουρκία; «Η Τουρκία είναι ένας σημαντικός σύμμαχος, αλλά αν η
Τουρκία ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, θα πρέπει να δεχθούμε ακόμη την Τυνησία
και το Μαρόκο. Και γιατί όχι τη Ρωσία, το Ιράν ή το Ιράκ; Πρέπει να
συζητήσουμε κατά πόσον ο χαρακτήρας της Ένωσης θα αλλάξει ριζικά με την είσοδο
της Τουρκίας. Αν η γερμανική κυβέρνηση δεν οργανώσει μια τέτοια συζήτηση στο
κοινοβούλιο, θα την αναγκάσουμε να το κάνει συγκεντρώνοντας υπογραφές».