Η ώρα της Αριστεράς

Το γεγονός όμως αυτό δεν αναιρεί ούτε ακυρώνει το σημαντικό γεγονός πως σε όλα
τα κόμματα κυοφορείται η ανάγκη της κοινής παρουσίας, με συνεργασία και
συμπόρευση»

Μπροστά στα αδιέξοδα που δημιουργεί στον κάθε άνθρωπο η σημερινή σκληρή
πραγματικότητα: Να αναζητά δουλειά και να μη βρίσκει, να επιχειρεί να
διασφαλίσει ένα υποφερτό μεροκάματο ή έναν ικανό μισθό και να μην τα
καταφέρνει, να αγωνίζεται για μια ελάχιστη σύνταξη και να συναντά την πλήρη
άρνηση, η αναζήτηση της Αριστεράς της Ελπίδας είναι γεγονός αναμφισβήτητο.

Μπροστά στη συρρίκνωση των δικαιωμάτων του πολίτη, στην ολοένα και μεγαλύτερη
απόστασή του από τα κέντρα λήψης των αποφάσεων, η πρόσβλεψη προς την Αριστερά
της Ελπίδας αποτελεί καθημερινό φαινόμενο.

Μπροστά στην αφαίρεση κυριαρχικών εθνικών δικαιωμάτων προς ένα διεθνές κέντρο,
που αποφασίζει αυθαίρετα για την τύχη των λαών και επιβάλλει τη θέλησή του με
τη βία και τον πόλεμο, η προσφυγή προς την Αριστερά της Ελπίδας συνιστά μία
μοναδική λύση.

Μπροστά στους κινδύνους από τους πυρηνικούς αντιδραστήρες, στις διοξίνες των
τροφών, στις «τρελές αγελάδες», στην τρύπα του όζοντος, στη λειψυδρία που
μαστίζει την Ελλάδα και τον κόσμο, στις πλημμύρες που πνίγουν ανθρώπους και
καταστρέφουν καλλιέργειες και οικισμούς, οι άνθρωποι ψάχνονται και αναζητούν
και αναρωτιούνται πού είναι η Αριστερά της Ελπίδας;

Απέναντι σ’ αυτά τα ερωτήματα, τις προσδοκίες και τις αναζητήσεις, τι θα
κάνουν τα κόμματα της Αριστεράς;

Θα αντιγράψουν τους εαυτούς τους; Θα πιστοποιήσουν, για άλλη μία φορά, την
ταυτότητά τους στους μονοψήφιους αριθμούς της μίας χειρός, στην ποσοστιαία
αναλογία του εκλογικού σώματος;

Θα μονομαχήσουν, γι’ άλλη μία φορά, στην αρένα των ρωμαϊκών αμφιθεάτρων με
όπλα τους την «ιδεολογική καθαρότητα» και την «αυθεντικότητα της αλήθειας» και
θα σκοτωθούν για να χαίρονται οι Καίσαρες της εξουσίας και της Νέας Τάξης
Πραγμάτων;

Ε, όχι. Ήρθε η ώρα να αποδείξει η Αριστερά πως είναι η Μεγάλη Ελπίδα των
πολιτών και του Έθνους, των ανθρώπων και της Ανθρωπότητας.

Ας γίνουν επιτέλους τα παθήματα μαθήματα.

Το 98% του ελληνικού λαού, κατά κοινή ομολογία όλων, εξέφρασε την αντίθεσή του
στον πόλεμο που εξαπέλυσε η Νέα Τάξη Πραγμάτων στη γειτονιά μας. Δεν θα
αξιοποιηθεί αυτή η αντίθεση;

Ποιος άλλος παρά η Αριστερά θα εκφράσει αυτήν τη διάθεση, την αντίθεση, την
αντίδραση του λαού μας, που, για άλλη μία φορά, κατέδειξε την εξαιρετική
ευαισθησία του στα θέματα της αδικίας, της απανθρωπιάς, της βίας και του
πολέμου;

Σ’ αυτές τις εκλογές δεν έγινε κατορθωτή η κοινή εκλογική παρουσία των
κομμάτων της Αριστεράς.

Τα βαρίδια από τη διάσπαση, ο κομματικός σοβινισμός δεν τους επέτρεψε να βρουν
μια κοινή εκλογική έκφραση.

Το γεγονός όμως αυτό δεν αναιρεί ούτε ακυρώνει το σημαντικό γεγονός πως σε όλα
τα κόμματα κυοφορείται η ανάγκη της κοινής παρουσίας, με συνεργασία και
συμπόρευση.

Μπορεί στον εκλογικό αγώνα να εκφραστεί αυτή η θέληση με μύριους τρόπους.

Να σταματήσουν οι εκατέρωθεν διαξιφισμοί και επιθέσεις. Είμαστε συναγωνιστές
και όχι ανταγωνιστές.

Ο αντίπαλος είναι απέναντι. Στην άλλη όχθη είναι η πολιτική της Νέας Τάξης
Πραγμάτων και οι ντόπιοι εκφραστές της.

Οφείλουμε να ανταποκριθούμε στο αίτημα των καιρών.

Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να αντικρούσουμε την απειλή κατά της ειρήνης, κατά
του πολιτισμού, κατά της κατάργησης των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, κατά
της κατάργησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κατά της συντριβής των πολιτικών
δικαιωμάτων, παρά η έκφραση της εναντίωσης, του αγώνα και της πάλης κατά της
Νέας Τάξης Πραγμάτων, με τη συνεργασία όλων των δυνάμεων και των πολιτικών
κομμάτων της Αριστεράς.

Η ώρα της Αριστεράς έρχεται και πάνω απ’ όλα οι αγωνιστές της το
αφουγκράζονται.

Πρέπει να απαντήσουμε σε όλους όσους αναζητούν την Αριστερά της Ελπίδας και
των Μεγάλων Προσδοκιών.

Ο Μανόλης Γλέζος είναι υποψήφιος βουλευτής Επικρατείας του ΣΥΝ.