Φως στον «φόνο του Γκρίνουιτς» από τον αστυνομικό-συγγραφέα

Ξαφνικά, το πρόσωπο του Μαρκ Φέρμαν επανήλθε στις τηλεοράσεις. Αυτή τη φορά
υμνείται, δεν διώκεται. Τέσσερα χρόνια μετά την αποχώρησή του από την
Αστυνομία του Λος Άντζελες εξαιτίας της υπόθεσης Ο’ Τζέι Σίμπσον, ήταν καιρός
να βγει από το ψυγείο. Η τελευταία εμφάνιση του Φέρμαν έγινε αυτή την εβδομάδα
όταν ο 39χρονος Μάικλ Σκέικερ, εύπορος ανιψιός τών δολοφονηθέντων Ρόμπερτ και
Τζων Κέννεντυ, παρουσιάστηκε στο δικαστήριο όπου του απαγγέλθηκε κατηγορία για
μια δολοφονία που έγινε πριν από 25 χρόνια, κάτι που όμως ο ίδιος αρνείται ότι
διέπραξε.

Η τετράλεπτη εμφάνιση στο δικαστήριο του Γκρίνουιτς στο Κονέκτικατ θα μπορούσε
να ερμηνευτεί και ως νίκη για τον 48χρονο Φέρμαν. Την τελευταία φορά που τον
είχαν ακολουθήσει οι τηλεοπτικές κάμερες ήταν κατά τη δίκη του Ο’ Τζέι
Σίμπσον… με τις αποδοκιμασίες να ηχούν στα αυτιά του μαζί με εκείνο το
διφορούμενο…. «αράπης». Σήμερα το βιβλίο του, «Φόνος στο Γκρίνουιτς»,
θεωρείται ως το καθοριστικό στοιχείο που επανέφερε στο φως την έρευνα για τη
δολοφονία της Μάρθα Μόξλεϊ, οδηγώντας παράλληλα στη σύλληψη του Μάικλ Σκέικελ.

Η Μάρθα Μόξλεϊ δολοφονήθηκε το 1975. Η υπόθεση άνοιξε με αφορμή την έρευνα και τα αποκαλυπτικά στοιχεία που φέρνει στο φως, 25 χρόνια μετά, το βιβλίο του Μαρκ Φέρμαν

Η Μάρθα Μόξλεϊ, 15 ετών, δολοφονήθηκε το 1975, λίγο πριν από τις Απόκριες,
αφού είχε φύγει από ένα νεανικό πάρτι που δινόταν στην έπαυλη των Σκέικελ,
ακριβώς απέναντι από το δικό της σπίτι, στην αριστοκρατική συνοικία του
Γκρίνουιτς. Το πτώμα της βρέθηκε την επόμενη ημέρα, κάτω από ένα έλατο στο
μπροστινό τμήμα του κήπου της οικείας της. Την είχαν χτυπήσει με ένα μπαστούνι
του γκολφ, η σπασμένη λαβή του οποίου είχε διαπεράσει τον λαιμό της.

Όταν βρέθηκε το πτώμα της, η Αστυνομία χαρακτήρισε υπόπτους τον 15χρονο τότε
Μάικλ Σκέικελ και τον μεγαλύτερο – 17ετών – αδελφό του Τόμας, όμως, όπως και
σε άλλες περιπτώσεις, το όνομα, η ισχύς και το χρήμα προστάτευσαν τα δύο
αγόρια από την ανάκριση.

Πριν από δύο χρόνια, ο Μαρκ Φέρμαν «επέστρεψε». Η μητέρα τής Μάρθα, Ντόρθι,
του είναι ευγνώμων: «Ταρακούνησε τα πράγματα και επικέντρωσε την προσοχή του
στην υπόθεση».

Με τον χαρακτηριστικό του ωμό και βαθυστόχαστο τρόπο, ο πρώην ντεντέκτιβ και
νυν συγγραφέας κολύμπησε βαθιά στην υπόθεση, παρά τον τοίχο σιωπής που πρόβαλε
η τοπική Αστυνομία: «Ανέφερα στους Μόξλεϊ στοιχεία συγκλονιστικά από την
έρευνά μου, αποκαλύψεις που θα ‘πρεπε να είχαν έρθει στο φως πριν από 25
χρόνια. Αιώνες πλούτου έχουν διαποτίσει αυτήν την προνομιούχο περιοχή του
Κονέκτικατ και οι άνθρωποι νομίζουν ότι μπορούν να ξεφύγουν από τα πάντα…».

Ο Μαρκ Φέρμαν

Και ο Φέρμαν συνεχίζει: «Από τότε που έγινε η δολοφονία, ψάχνουν για το
επίμαχο τμήμα του φονικού όπλου. Θεωρήθηκε ότι ποτέ δεν βρέθηκε στο σημείο του
εγκλήματος. Πήγα εκεί έπειτα από 23 χρόνια και το πρώτο που ανακάλυψα ήταν ότι
οι δύο αξιωματικοί που είχαν φτάσει πρώτοι στον τόπο του φονικού το είχαν δει
καρφωμένο στο κεφάλι της. Όμως οι ερευνητές της υπόθεσης δεν το γνώριζαν. Και
όταν απευθύνθηκα στους πρώτους αστυνομικούς και τους ρώτησα ‘γιατί δεν το
είπατε σε κανέναν; ‘ μου απάντησαν λέγοντας ότι ποτέ δεν ρωτήθηκαν από τους
ερευνητές». Επί 23 χρόνια οι ερευνητές της υπόθεσης, που πέρασε από τόσα χέρια
και τόσες υπηρεσίες, ποτέ δεν πήγαν στους πρώτους αστυνομικούς που είδαν το
πτώμα. «Είχαν δει τη σπασμένη λαβή», προσθέτει ο Φέρμαν. «Έφερε το όνομα τής
Αν Σκέικελ, της μητέρας του Μάικλ… Δεν εξαφανίζονται τα φονικά όπλα από το
σημείο του εγκλήματος έτσι απλά, μόλις φτάνουν οι αστυνομικοί».

Είκοσι χρόνια από την ημέρα που εντάχθηκε στην Αστυνομία του Λος Άντζελες, ο
Φέρμαν αποσύρθηκε στη διάρκεια της πολύκροτης δίκης Σίμπσον και μετακόμισε στο
Άινταχο. Ήταν τότε το πλέον δυσφημισμένο άτομο της Αμερικής, ένας «μπάτσος
ρατσιστής», κάποιες παράφρονες κουβέντες του οποίου (…»αράπης»),
ηχογραφημένες και προβαλλόμενες από την υπεράσπιση Σίμπσον, είχαν κατατεθεί
στο δικαστήριο και είχαν ακουστεί σε εθνικό δίκτυο από τηλεοράσεως.

Ο Φέρμαν επιμένει ότι οι κουβέντες αυτές δεν ανήκουν στην ουσία στον ίδιο,
αλλά τη στιγμή που τις πρόφερε ενσάρκωνε ένα φανταστικό πρόσωπο, έναν
χαρακτήρα που ήθελε να συμπεριλάβει στο σενάριο μιας ταινίας. Μεταξύ άλλων
κατηγορήθηκε για ρατσισμό…

Η καριέρα του στην Αστυνομία μόλις είχε λήξει, και μια άλλη, αυτή της
συγγραφής, άρχιζε. Το βιβλίο του για την υπόθεση Σίμπσον «Φόνος στο
Μπρέντγουντ» έγινε μπεστ σέλερ. Το ίδιο και το τελευταίο του «Φόνος στο
Γκρίνουιτς”. Για το τελευταίο ο Φέρμαν τονίζει: «Είναι πολύ πιο δύσκολο να
ξανανοίξει μια παλιά έρευνα. Έπρεπε να ερευνήσω πολλές περιοχές και ανακάλυψα
ότι η άποψη της Αστυνομίας για το πώς συνέβη ο φόνος δεν ήταν καν ορθή. Έμαθα
πολλά πράγματα. Κανείς απ’ όσους βρέθηκαν στον τόπο του εγκλήματος δεν είχε
εμπειρία από ανθρωποκτονίες. Κανείς…». Το βιβλίο του πρώην αστυνομικού
κατονομάζει τον Μάικλ Σκέικελ ως τον πιθανότερο δολοφόνο ο οποίος κατηγορείται
ότι επιτέθηκε στη Μάρθα αφού την είδε αγκαλιά με τον μεγαλύτερο αδελφό του Τόμας.