Σε μαγικά νησιά τα «πλυντήρια» ξεπλένουν το βρώμικο χρήμα

Κολομβία­Ισπανία. Το θαλάσσιο δρομολόγιο της κοκαϊνης προς την Ευρώπη. Σε ένα από αυτά, το ελληνικών συμφερόντων «Τσαϊνα Μπριζ» κατάσχεσαν πέρυσι 4 τόνους κοκαΐνης

Εκατοντάδες δισεκατομμύρια κάθε χρόνο στη χώρα μας… αναζητούν διαύλους για
τη νομιμοποίησή τους. Για τον σκοπό αυτό, οι κάτοχοί τους έχουν σκαρφιστεί
χίλιους και έναν τρόπους για να ξεπλύνουν τα κέρδη τους, τα οποία προέρχονται
από το παράνομο εμπόριο και από αδήλωτες οικονομικές συναλλαγές.

Η περίπτωση των χονδρεμπόρων ναρκωτικών, οι οποίοι αποτελούν τους λίντερ του
χώρου, είναι κάτι παραπάνω από ενδεικτική. Στη δούλεψή τους βρίσκονται
δικηγόροι και σύμβουλοι επενδύσεων, οι οποίοι έχουν μάστερ στον καθαρισμό των
ναρκωδολαρίων. Εντοπίζοντας «πόρτες» και «παράθυρα» θεσμικών πλαισίων, μέσω
των οποίων νομιμοποιούν τα παράνομα κέρδη των εντολοδόχων τους, καθίστανται
περιζήτητα στελέχη στη συγκεκριμένη αγορά έμψυχου δυναμικού.

Εταιρείες «of shore»

Πότε με λογικούς και πότε με ευφάνταστους τρόπους, μεταλλάσσουν το βρώμικο
χρήμα σε υπερκέρδη εταιρειών με ανύπαρκτους τζίρους και συναλλαγές! Οι
περίφημες εταιρείες «of shore» δεν είναι τυχαίο ότι τα τελευταία χρόνια
ανακαλύφθηκαν και από τους Αλβανούς. Ερχόμενοι στην Ελλάδα, ήλθαν σε επαφή με
τους προαναφερόμενους συμβούλους… επενδύσεων, πολλοί εκ των οποίων έχουν στο
αντικείμενο προϋπηρεσία 20 ετών!

Το βάπτισμα του πυρός το έλαβαν το 1967. Από τα πρώτα νομοθετήματα της
κυβέρνησης-μαριονέτας των συνταγματαρχών ήταν ο Ν. 89/67, ο αναπτυξιακός νόμος
για την ελληνική νομοθεσία, που ακόμη και σήμερα δίνει τη δυνατότητα σε
οποιονδήποτε το επιθυμεί να ιδρύσει, χωρίς πολλές διατυπώσεις, μια υπεράκτια
εταιρεία στο εξωτερικό και μέσω αυτής να εισάγει και πάλι χωρίς πολλές
διατυπώσεις ξένο συνάλλαγμα στη χώρα μας.

Φορολογικοί παράδεισοι

Ωστόσο, αν κατά το παρελθόν το «στήσιμο» μιας υπεράκτιας εταιρείας απαιτούσε
ένα ταξίδι του ενδιαφερομένου στις χώρες του λεγόμενου φορολογικού παραδείσου,
όπως τη Λιβερία, τον Παναμά και τα νησιά της Καραϊβικής, τα τελευταία χρόνια
κάτι τέτοιο είναι δώρον άδωρο. Τις σχετικές διατυπώσεις αναλαμβάνουν δικηγόροι
των δύο χωρών! Τα λιγοστά σχετικά έγγραφα για την ίδρυση της εταιρείας «of
shore» αποστέλλονται ταχυδρομικώς και μέσα σε λίγες ημέρες διακινούνται
εκατομμύρια δολάρια. Τις περισσότερες φορές δεν χρειάζεται καν να αναζητηθεί ο
επαγγελματικός χώρος που θα στεγάσει την υπεράκτια εταιρεία. «Στον Παναμά
υπάρχει μια μικρή οδός, στην οποία έχουν δηλωθεί περισσότερες από 5.000
υπεράκτιες εταιρείες, οι οποίες ακόμη και ένα τετραγωνικό χώρο να
καταλαμβάνουν δεν μπορούν να χωρέσουν! Οι περισσότερες είναι στα χαρτιά, δεν
έχουν ούτε φαξ ούτε τηλέφωνο», λένε στα «ΝΕΑ» στελέχη του Σώματος Δίωξης
Οικονομικού Εγκλήματος (ΣΔΟΕ).

Χρυσές δουλειές

Σαν να μην έφθαναν, ωστόσο, οι ημεδαποί μετρ του είδους, τα τελευταία χρόνια
εταιρείες «of shore» ιδρύονται και από Γεωργιανούς, Ρώσους, Γιουγκοσλάβους και
Αλβανούς, οι οποίοι διαμένουν στην Ελλάδα και έμαθαν τα κόλπα. «Τον τελευταίο
χρόνο πίσω από τις υπεράκτιες συναντάμε αλλοδαπούς, οι οποίοι είτε αυτόνομα
είτε σε συνεργασία με Έλληνες κάνουν χρυσές δουλειές», προσθέτουν. Ένας
παραδοσιακός τρόπος που δεν εγκυμονεί κινδύνους είναι η επανεπένδυση του
βρώμικου χρήματος στο ίδιο εμπορικό αντικείμενο, από το οποίο αντλείται.

Η ποντοπόρος ναυτιλία, για παράδειγμα, όπως επισημαίνουν οι διώκτες του
οικονομικού εγκλήματος, προσφέρεται και για τα δύο: και για τη μεταφορά
παράνομων φορτίων, που θα πληρωθούν χρυσάφι, και για την αγορά υπερσύγχρονων
πλοίων με χρήματα τα οποία δεν προσκρούουν σε κανένα πόθεν έσχες. Με μία
απαραίτητη σημείωση. Οι πλοιοκτήτες, οι οποίοι συμμετέχουν στο παράνομο
εμπόριο ναρκωτικών, δεν πρέπει να κινούν υποψίες.

Δίπλα σε εφοπλιστές

Οι εποχές που οι σχετικές μεταφορές γίνονταν από τα φημισμένα λαθρεμπορικά, τα
σάπια «πατατάδικα», έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Τα τελευταία χρόνια στο
παιχνίδι έχουν μπει ευυπόληπτοι πλοιοκτήτες με καθαρά επαγγελματικά και
ποινικά μητρώα! «Αυτούς τους πλοιοκτήτες πλησιάζουν πλέον τα διεθνή καρτέλ των
ναρκωτικών. Πρόκειται για εφοπλιστές με καλό όνομα στην πιάτσα, οι οποίοι
διαθέτουν σύγχρονα καράβια, που μεταφέρουν νόμιμα φορτία σε καταγεγραμμένα
δρομολόγια, πλοία τα οποία δεν κινούν υποψίες». Πώς πείθονται οι
πολιταξιδεμένοι πλοιοκτήτες να μπουν σε περιπέτειες; «Όταν για έναν τόνο
εμπόρευμα κερδίζουν ένα εκατομμύριο δολάρια, εύκολα μπαίνουν στον πειρασμό.
Πιστεύουν ότι με λίγα ταξίδια μπορούν να λύσουν το πρόβλημα όχι μίας, αλλά
πολλών γενεών». Αρκεί να αναφερθεί ότι οι Έλληνες συνεργάτες του κολομβιανού
καρτέλ, που τροφοδοτούσε την Ευρώπη με κοκαΐνη, μέσα σε δύο χρόνια αποκόμισαν
κέρδη περίπου 25 δισεκατομμυρίων δραχμών! Αν τον περασμένο χρόνο το ελληνικών
συμφερόντων πλοίο «Τσάινα Μπριζ» δεν έπεφτε στα δίχτυα των αμερικανικών αρχών,
ύστερα από συνεργασία με την Ελληνική Αστυνομία, τα προαναφερόμενα κέρδη θα
είχαν υπερβεί κατά πολύ τα 30 δισ. δραχμές.

Οι έρευνες

Και όμως περίπου έναν χρόνο μετά, παρά τις ενδελεχείς έρευνες των διωκτικών
αρχών (της Δίωξης Ναρκωτικών της Ασφάλειας Αττικής και του ΣΔΟΕ), τα προϊόντα
του εγκλήματος μόλις και μετά βίας προσεγγίζουν τα πέντε δισεκατομμύρια
δραχμές. Οι έρευνες σε τράπεζες των ΗΠΑ και της Ελβετίας βρίσκονται ακόμη στο
στάδιο της έγκρισης των σχετικών δικαστικών συνδρομών, ενώ οι έρευνες στο
ελληνικό Χρηματιστήριο δεν προσέφεραν κάτι ιδιαίτερο. «Όταν υπάρχει η Νέα
Υόρκη, η Φρανκφούρτη, η Άπω Ανατολή και κυρίως τα χρηματιστήρια αναδυόμενων
αγορών, δεν θα ήταν σοβαροί επενδυτές να τοποθετήσουν τον… κόπο τους στην
οδό Σοφοκλέους», υπογραμμίζουν με σκωπτικό τρόπο οι Ράμπο του ΣΔΟΕ. «Η
διασπορά των επενδύσεών τους έχει και γεωγραφική διάσταση».

Υψηλή προμήθεια για να ανοίξουν λογαριασμό

Ο διευθυντής υποκαταστήματος γνωστής τράπεζας της Νέας Υόρκης δέχεται έναν
απρόσκλητο επισκέπτη, που δεν του κάνει καρδιά να τον διώξει ή να φωνάξει την
αστυνομία. «Εδώ στη βαλίτσα έχω ένα εκατομμύριο δολάρια. Είναι η αμοιβή σου
για τα δέκα εκατομμύρια που θα σου φέρω αύριο να τα περάσεις σε καθαρούς
τραπεζικούς λογαριασμούς», του λέει και φεύγει. Η υψηλή προμήθεια 10% αρκεί
για να χαλαρώσει περαιτέρω τις ελαστικές συνειδήσεις. Αυτό δεν σημαίνει
βεβαίως ότι η προσέγγιση των τραπεζικών στελεχών γίνεται μέσω απρογραμμάτιστων
συναντήσεων ή ραντεβού στα τυφλά. Οι υψηλές επαφές των ευυπόληπτων
επιχειρηματιών που θέλουν να ξεπλύνουν το κέρδος του παράνομου εμπορίου τούς
επιτρέπουν να κλείνουν τις δουλειές τους κατά τη διάρκεια γευμάτων εργασίας
που έχουν ως αντικείμενο την καλύτερη επένδυση των χρημάτων τους. Αυτή η λύση
προσφέρεται για πολλούς λόγους. Ακόμη κι αν βρεθεί ο τροφοδότης λογαριασμός,
είναι μάλλον απίθανο να εντοπιστεί η… τροφοδοσία που εν τω μεταξύ έχει
διασκορπιστεί σε πενήντα αποδέκτες και ο καθένας από αυτούς σε άλλους πενήντα.
«Εδώ μιλάμε για τη Λερναία Ύδρα. Μόλις κόψεις το ένα κεφάλι, πετάγονται άλλα
πενήντα», λένε όσοι αποπειράθηκαν να αποκρυπτογραφήσουν την κίνηση παρόμοιων λογαριασμών.

Έλληνες καπετάνιοι σε σκοτεινούς δρόμους της Νέας Υόρκης

Νέα Υόρκη. Άνδρες της Δίωξης Ναρκωτικών πραγματοποιούν αιφνιδιαστικό έλεγχο στο αυτοκίνητο ενός Έλληνα «εισπράκτορα» του Ελληνοκολομβιανού καρτέλ. Δεν θα συλλάβουν κανέναν. Απλώς θα πάρουν δύο βαλίτσες μ’ ένα εκατομμύριο δολάρια, χωρίς να δώσουν καμία απόδειξη

Οι εισπράκτορες του κυκλώματος των Ελλήνων… καπεταναίων, που μέσα σε δύο
χρόνια κατάφερε να μεταφέρει στην Ευρώπη περισσότερους από 80 τόνους κοκαΐνης,
είχαν ως απαραίτητα εργαλεία δουλειάς τις βαλίτσες. Παντός είδους βαλίτσες.
Αρκεί να ήταν μεγάλων διαστάσεων και ανθεκτικές! Δεν γινόταν διαφορετικά. Τα
«τούβλα» των δολαρίων ήταν δεκάδες σε κάθε… καραβιά. Αξίας μόλις 4.000.000
δολαρίων!

Δουλειά τους ήταν μία φορά τον μήνα να ταξιδεύουν στη Νέα Υόρκη, να συναντούν
τα στελέχη του κολομβιανού καρτέλ, για τα οποία δούλευαν τα αφεντικά τους, και
να παραλαμβάνουν την προμήθεια. Πάντοτε σε βαλίτσες. Το μόνο που τους
ενοχλούσε ήταν ότι, κατά την παραλαβή, έπρεπε να γίνονται κάτι σαν Νεοϋορκέζοι
ταξιτζήδες.

Απαίτηση του καρτέλ ήταν να οδηγούν αρκετή ώρα μέσα στην πόλη και όταν
βεβαιώνονταν ότι δεν συνέτρεχε κανένας λόγος ανησυχίας ­ δηλαδή παρακολούθησής
τους από τα τσακάλια της DEA, της Αμερικανικής Δίωξης Ναρκωτικών ­, έπαιρναν
το μήνυμα να σταθμεύσουν σε ένα επιλεγμένο σημείο.

Στο επιλεγμένο, και κυρίως ηλεγμένο, σημείο τούς περίμενε ένα αυτοκίνητο με…
τα κλειδιά στο χέρι. Το μόνο που έπρεπε να κάνουν ήταν να βάλουν απλώς μπροστά
τη μηχανή και να πατήσουν γκάζι. Στο πορτ μπαγκάζ υπήρχαν δύο βαλίτσες με
τέσσερα εκατομμύρια δολάρια!

Αυτή ήταν η «αποκλειστική απασχόληση» των εισπρακτόρων των Ελλήνων συνεργατών
του κολομβιανού καρτέλ. Με τη δουλειά τους ήταν ικανοποιημένη η Μπογκοτά, και
κυρίως ο Πειραιάς. Όλα πήγαιναν κατ’ ευχήν. Μέχρι τα μέσα του 1998. Ένας από
τους εισπράκτορες γύρισε με άδεια χέρια, προκαλώντας την οργή τής Μπογκοτά και
του Πειραιά! Αυτό που είχε συμβεί δεν είχε προηγούμενο. Ύστερα από
αιφνιδιαστική έφοδο ομάδας της DEA άδειασε το πορτ μπαγκάζ από τις βαλίτσες
του εισπράκτορα δίχως, ωστόσο, να τον προσάγουν, να τον ανακρίνουν και να του
δώσουν απόδειξη για τη… διακράτηση του πολύτιμου περιεχομένου, ενός
εκατομμυρίου δολαρίων, που είχαν οι βαλίτσες!

Καθώς οι πράκτορες της DEA δεν είχαν τη δυνατότητα, όπως όφειλαν κατά τη
νομοθεσία της χώρας τους, να αποδείξουν ότι το one million dollars ήταν προϊόν
εμπορίου ναρκωτικών, προτίμησαν να ακολουθήσουν παράτυπες, αλλά
αποτελεσματικές, σύμφωνα με τους ίδιους, μεθόδους. Κατάσχοντας το ένα
εκατομμύριο δολάριο θέλησαν να επιφέρουν ρήγματα στο συμπαγές οικοδόμημα του
ελληνοκολομβιανού καρτέλ, επιδιώκοντας «να ανοίξουν κάποια στόματα και να
αρχίσουν να μιλάνε».

Αυτό έγινε στα μέσα του 1998, όταν ένας από τους εισπράκτορες γύρισε στον
Πειραιά με άδεια χέρια. Αν και αφηγήθηκε με κάθε λεπτομέρεια τα γεγονότα, είδε
τα αφεντικά του να βγάζουν καπνούς, να αφρίζουν από το κακό τους. «Τι είναι
αυτές οι μπούρδες; Λέγε ρε πού είναι τα λεφτά, γιατί δεν σε βλέπω καθόλου
καλά», ήταν η ευθεία απειλή που εισέπραξε. Η DEA είχε θέσει σε δοκιμασία τη
ζωή του Έλληνα «εισπράκτορα». Μαζί με αυτήν και τις βάσεις για την αποκάλυψη
και τη σύλληψη του ελληνοκολομβιανού καρτέλ!