Μια μητέρα μόνη ψάχνει…

Με αρκετά γρήγορους ρυθμούς αυξάνεται ο αριθμός των μονογονεϊκών
οικογενειών στη χώρα μας. Περισσότερες από 160.000 οικογένειες που
αποτελούνται από τον ένα μόνο γονέα ­ συνήθως είναι η μητέρα ­ και το παιδί ή
τα παιδιά ζουν σήμερα στην Ελλάδα, ενώ το μεγαλύτερο μέρος τους βρίσκεται στα
μεγάλα αστικά κέντρα.

Την ίδια στιγμή, τα δύο τρίτα των οικογενειών αυτών βρίσκονται στα όρια της
φτώχειας ή ακόμα και κάτω από αυτά.

«Το βασικότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι Ελληνίδες μητέρες οι οποίες
έχουν αναλάβει μόνες την ανατροφή των παιδιών τους είναι η δυσκολία στην
εύρεση εργασίας», λέει η κ. Μαρία Λάζου, αντιπρόεδρος του Πανελληνίου Συλλόγου
Μονογονεϊκών Οικογενειών, και συνεχίζει πως «η ανεργία μαστίζει στην
κυριολεξία τις ανύπανδρες μητέρες, ενώ την ίδια στιγμή η απάντηση της
πολιτείας στο ζήτημα αυτό είναι “ας μην κάνατε παιδιά”!». Η κ. Λάζου μεγαλώνει
μόνη της ένα παιδί και προσπαθεί να αντεπεξέλθει οικονομικά εργαζόμενη ως
αποκλειστική νοσοκόμα για ασθενείς που νοσηλεύονται σε διάφορα νοσοκομεία της
Αθήνας.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει όμως και το γεγονός ότι έχει αυξηθεί ο μέσος όρος
ηλικίας των ανύπανδρων μητέρων στην Ελλάδα. Η πλειοψηφία των γυναικών που
ανατρέφουν μόνες τα παιδιά τους είναι σήμερα μεταξύ 38 και 45 ετών. «Το
γεγονός αυτό σχετίζεται βέβαια και με την αύξηση των διαζυγίων στη χώρα μας.
Έτσι, μια γυναίκα που μέχρι πρότινος ήταν οικονομικά εξαρτημένη από τον σύζυγό
της, βρίσκεται ξαφνικά αντιμέτωπη με πολλές δυσκολίες.

Θα πρέπει λοιπόν να διαλέξει: να μείνει για πάντα εξαρτημένη από τη διατροφή
του συζύγου, που συνήθως δεν αρκεί για να τα βγάλει πέρα, ή να βρει άλλους
τρόπους για να αντεπεξέλθει στα νέα δεδομένα. Κάτι τέτοιο είναι πολύ δύσκολο
αφού οι εργοδότες δεν φαίνεται να προτιμούν τις ανύπανδρες μητέρες για τη
δουλειά», αναφέρει η κ. Λάζου, ενώ σημειώνει πως «από την πλευρά του κράτους
το μόνο που παρέχεται είναι ένα επίδομα 15.000 δραχμών από την Πρόνοια».

Δίπλα στα οικονομικά προβλήματα, οι γυναίκες που μεγαλώνουν μόνες τα παιδιά
τους έχουν να αντιμετωπίσουν παράλληλα και την κοινωνική απομόνωση. «Οι
ανύπανδρες μητέρες ανήκουν κατά πλειοψηφία σε χαμηλά οικονομικά στρώματα, με
μοναδική εξαίρεση τις γυναίκες που απολαμβάνουν τη στήριξη ­ οικονομική και
άλλη ­ από τους γονείς ή άλλα μέλη της οικογενείας τους.

Την ίδια στιγμή όμως πολλές από αυτές είναι κοινωνικά απομονωμένες, με
αποτέλεσμα να φορτίζονται περισσότερο και με διάφορα ψυχολογικά προβλήματα. Το
φαινόμενο αυτό είναι πιο έντονο στην περιφέρεια, όπου σε αρκετές περιπτώσεις η
μητέρα δεν γίνεται αποδεκτή ούτε από την ίδια την οικογένειά της», ανέφερε στα
”ΝΕΑ” η κ. Σούλα Ευθυμίου, πρόεδρος του Εθνικού Οργανισμού Κοινωνικής
Φροντίδας.

Η Eurostat

Πάντως, οι μονογονεϊκές οικογένειες στην Ελλάδα δεν φαίνεται να είναι σε
χειρότερη μοίρα σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σύμφωνα
με πρόσφατη έκθεση της Eurostat, όπου παρουσιάζονται για πρώτη φορά δείκτες
κοινωνικού αποκλεισμού στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η αναλογία
μονογονεϊκών οικογενειών είναι περίπου τρεις φορές μεγαλύτερη από τον υπόλοιπο
πληθυσμό που ανήκει στην κατηγορία του χαμηλού εισοδήματος. Ειδικότερα για την
Ελλάδα, στις 100 μονογονεϊκές οικογένειες με υψηλό εισόδημα αναλογούν 248 με
χαμηλό εισόδημα. Αυτό σημαίνει ότι περίπου τα δύο τρίτα των ελληνικών
μονογονεϊκών οικογενειών φτάνουν στα όρια της φτώχειας.

Την «πρωτιά», όμως, στις φτωχές μητέρες που μεγαλώνουν μόνες τα παιδιά τους
έχει η Ιρλανδία, όπου η αναλογία είναι 1 προς 6 (για 100 ανύπανδρες μητέρες
που έχουν ικανοποιητικό εισόδημα αναλογούν 608 που το εισόδημά τους είναι στο
κατώτερο όριο). Ακολουθεί η Αγγλία, όπου ­ σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat
­ οι φτωχές μονογονεϊκές οικογένειες είναι πενταπλάσιες σε σχέση με αυτές που
έχουν υψηλό εισόδημα (αναλογία 100: 508).

Η ζωή για τις ανύπανδρες μητέρες φαίνεται ότι είναι πιο εύκολη στη Δανία, αλλά
και στην Ιταλία, που παρουσιάζουν τη χαμηλότερη αναλογία μόνων μητέρων με
χαμηλό εισόδημα.