Για θυμήσου…

Το «πράσινο» έπος μέσα στο Γουέμπλεϊ δεν σβήνει εύκολα από τη μνήμη των
Ελλήνων φιλάθλων (πάσης συλλογικής αποχρώσεως) όσα χρόνια κι αν περάσουν. Το
ίδιο όμως δεν μπορεί να ξεχασθεί και «Ο Θούριος του Γουέμπλεϊ» μια σύνθεση του
Φραγκίσκου Σούρπη, που έγραψε και ηχογράφησε τότε σε δίσκο 45 στροφών προς
τιμήν της ομάδας του Παναθηναϊκού, που έφθανε εκείνη την περίοδο, 1971, στον
τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης, ύστερααπό μια θυελλώδη πορεία στους
αγώνες του, εντός και εκτός Αθηνών, όπως με: Ζενές Ες (Λουξεμβούργο) 2-1 και
5-0, Σλόβαν Μπρατιλάσβας (Τσεχοσλοβακίας) 3-0 και 1-2, Έβερτον (Αγγλίας) 1-1
και 0-0, Ερυθρό Αστέρα (Βελιγραδίου – Γιουγκοσλαβίας) 1-4 και 3-0. Στον τελικό
του Γουέμπλεϊ ηττήθη 2-0 από τον πανίσχυρο Άγιαξ. Τότε ένας από τους
πρωταγωνιστές του Παναθηναϊκού, ο Φραγκίσκος Σούρπης, εμπνεύσθηκε κι έγραψε
τον «Θούριο του Γουέμπλεϊ», με θερμά λόγια και σε μουσική διασκευή από το
«Μπλάντι-Μπλάντα», ερμηνευμένο από το μοντέρνο ελληνικό συγκρότημα «BUNIONS».
Κυκλοφόρησε από την εταιρεία Margophone και ο δίσκος των 45 στροφών έγινε
ανάρπαστος.

Ο ΘΟΥΡΙΟΣ

Η ενδεκάδα που ήταν η βάση για τους θριάμβους πριν φθάσει στο Γουέμπλεϊ. Όρθιοι: Τομαράς, Οικονομόπουλος, Σούρπης, Αθανασόπουλος, Ελευθεράκης, Καμάρας. Καθιστοί: Γραμμός, Φυλακούρης, Δομάζος, Αντωνιάδης, Καλλιγερης

1. Φεύγω απ’ το σπίτι μου το πατρικό,

έχω στο Λονδίνο μια δουλειά,

βρήκα έναν σύντομο λογαριασμό,

πως τα γκολ είναι γλυκά σαν τα φιλιά.

2. Ένα γκολ, δύο γκολ στον αέρα,

παντού η ομάδα πετά,

ένα γκολ, δύο γκολ τέτοια μέρα,

άνοιξη έχει η καρδιά.

3. Όταν γυρίσω θα στο ξαναπώ,

πόσο μ’ αγαπάς, πόσο σ’ αγαπώ

πράσινο μαντίλι δέσε στα μαλλιά,

τώρα έχω στο Λονδίνο μια δουλειά.

4. Δώσε τη μάχη άλλη μια φορά, Παναθηναϊκέ,

πράσινο τον Τάμεση θέλω να δω

μέσα σ’ ένα κύπελλο χρυσό

κι έξω απ’ το Μπάκιγχαμ έχω σκοπό

να κολλήσω το τριφύλλι θυρεό.

5. Προχωρείτε του ΠΑΟ λιοντάρια,

στο Γουέμπλεϊ είμαστε φωτιά.

Σαν κι εσάς διαλεχτά παλικάρια

μόνο η Ελλάδα γεννά.