ΠΡΟΣΩΠΑ Γυναίκα σ’ ένα «οχυρό ανδρών»

Από το Μαρόκο έως το Βέλγιο, η Φοζάγια Ταλάουϊ διήνυσε μεγάλη απόσταση· για
να βρεθεί σε κόσμους διαφορετικούς, αλλά πάντα ανδροκρατούμενους.
![]() |
|
Φοζάγια Ταλάουι. Η πρώτη Βορειοαφρικανή βουλευτής του Βελγίου |
Η Φοζάγια Ταλάουι έφτασε στο Βέλγιο σε ηλικία οκτώ ετών από το Μαρόκο όπου
γεννήθηκε, το μεγαλύτερο από τα οκτώ παιδιά μιας οικιακής βοηθού και ενός
σχεδόν αναλφάβητου οικοδόμου. Σήμερα είναι η πρώτη γυναίκα από τη Βόρεια
Αφρική που έγινε βουλευτής στο βελγικό κοινοβούλιο, αποσπώντας μάλιστα την
έδρα της από τους νεοφασίστες του Vlaams Blok. Στις περυσινές εκλογές της 13ης
Ιουνίου, αυτή η 29χρονη λέκτορας του Διεθνούς Δικαίου ήταν υποψήφια στην
Αμβέρσα του «πράσινου» φλαμανδικού κόμματος Agalev και πήρε περισσότερες
ψήφους απ’ όλους τους συνυποψηφίους της. «Με ψήφισαν οι νέοι, οι γυναίκες,
ορισμένοι μετανάστες και οι διανοούμενοι», εξηγεί στον ανταποκριτή του
Γαλλικού Πρακτορείου, ο οποίος την αναζήτησε με την ευκαιρία της σημερινής
Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας. «Ψηφίζοντας μια μετανάστρια, έδειχναν ότι
υπάρχει εναλλακτική επιλογή στο Blok» ένα σχηματισμό που ζητάει να γυρίσουν
οι μετανάστες στην πατρίδα τους και οι γυναίκες στο νοικοκυριό τους και είναι
από το 1994 πρώτο κόμμα στην Αμβέρσα. «Στις περιθωριοποιημένες συνοικίες του
λιμανιού, η κατάσταση είναι θλιβερή», λέει η νεαρή βουλευτής. «Πολλοί λένε πως
δεν πιστεύουν πια στην πολιτική και πως θα ψηφίσουν μαύρο. Το Blok είναι παρόν
στις συνοικίες αυτές και πρέπει να πάνε και τα άλλα κόμματα, αλλιώς το Blok θα
γίνει σύντομα εκεί ο κυρίαρχος του παιγνιδιού».
Μετά την εκλογή της, η νεαρή βουλευτής ανακάλυψε στις Βρυξέλλες έναν κόσμο
εξίσου ανδροκρατούμενο. «Στην Επιτροπή Δικαιοσύνης της Βουλής, ένα οχυρό των
ανδρών στο οποίο όμως μετέχω, προσπαθώ να ακούγεται μια φωνή διαφορετική από
τις άλλες», εξηγεί. «Ενώ ο υπουργός προκρίνει πολιτική καταστολής των νεαρών
παραβατών, εγώ υποστηρίζω πως οι προτεραιότητες είναι άλλες. Πρέπει πρώτα να
αγωνιστούμε κατά του εμπορίου λευκής σαρκός, κατά των διακρίσεων στην
εκπαίδευση, στις προσλήψεις, στα αστυνομικά τμήματα». Και όχι μόνον εκεί: «Στη
Βουλή επικρατεί ένα κλίμα κατά των γυναικών και κατά της οικογένειας»,
προσθέτει η Φοζάγια, η οποία είναι ανύπανδρη και πιστεύει πως δεν μπορεί ακόμη
να γίνει μητέρα: «Υπάρχουν πολύ λίγες νεαρές μητέρες στη Βουλή, οι
περισσότερες είναι πάνω από 50, και τώρα καταλαβαίνω γιατί…”.». Εκπλήσσεται
επίσης που είναι από τους ελάχιστους Φλαμανδούς βουλευτές που μιλάνε τακτικά
στους γαλλόφωνους συναδέλφους τους. «Όλες αυτές οι παρεξηγήσεις (μεταξύ της
ολλανδόφωνης Φλάνδρας και της γαλλόφωνης Βαλλονίας) γίνονται επειδή δεν
καταλαβαίνουμε ο ένας τον άλλο, δεν μιλάμε μεταξύ μας». Ίσως και επειδή το
Βέλγιο δεν έχει και άλλους βουλευτές σαν τη Φοζάγια.














