30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΦΟΡΕΑ ΕΛΕΓΧΟΥ ΤΡΟΦΙΜΩΝ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Αθήνα.

ΑΓΑΠΑ: Τη δουλειά μου, ιδιαίτερα όταν συνδυάζεται η επιστημονική γνώση
με την πολιτική.

ΜΙΣΕΙ: Τα ψέματα και την υποκρισία.

ΑΚΟΥΕΙ: Συνέχεια ραδιόφωνο.

ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Πολύ.

ΘΥΜΑΤΑΙ:………

ΞΕΧΝΑ: Τις κακές στιγμές και τις μεγάλες δυσκολίες.

Ημέρα υπενθύμισης των πολλών και ισχυρών λόγων ανισότητας που έχουν οι
γυναίκες για να διεκδικούν και να αγωνίζονται είναι η σημερινή για την κ.
Χριστίνα Παπανικολάου, πρόεδρο του Ενιαίου Φορέα Ελέγχου Τροφίμων και μέχρι
πρότινος γενική γραμματέα Καταναλωτή. Η κ. Παπανικολάου εκτιμά ότι οι γυναίκες
έχουν να αντιπαλέψουν την οικογενειακή καταπίεση σε συνδυασμό με κοινωνικά
στερεότυπα αιώνων, ενώ πιστεύει ότι η οικογένεια και η καριέρα συνδυάζονται
μεν δύσκολα, ωστόσο συνδυάζονται.

ΕΡ.: Άλλη μια χρονιά γιορτάζουμε την Ημέρα της Γυναίκας. Πιστεύετε πως
εξακολουθούν να υπάρχουν ισχυροί λόγοι γι΄ αυτό;

ΑΠ.: Δεν γιορτάζουμε. Μάλλον επιμένουμε να υπενθυμίζουμε ότι έχουμε πολλούς
και ισχυρούς λόγους ανισότητας για να διεκδικούμε και να αγωνιζόμαστε.

ΕΡ.: Πώς θα ιεραρχούσατε τα προβλήματα της σύγχρονης γυναίκας;

ΑΠ.: Οικογενειακή καταπίεση, προσαρμογή σε ανδροκρατικά κοινωνικά στερεότυπα
αιώνων, εργασιακή ανασφάλεια, ψυχολογική ανασφάλεια.

ΕΡ.: Νιώσατε και πού διακρίσεις εις βάρος σας, λόγω του φύλου σας;

ΑΠ.: Δεν το επέτρεψα ίσως, γιατί προσπαθούσα πάντα να έχω τις ίδιες ή και
καλύτερες επιδόσεις από το άλλο φύλο.

ΕΡ.: Για άλλη μια φορά σε εκλογικές λίστες η συμμετοχή των γυναικών είναι
μικρή. Ένα σχόλιο;

ΑΠ.: Το σημερινό πολιτικό σύστημα δρα απαγορευτικά, όχι μόνο στη συμμετοχή
γυναικών, αλλά και γενικότερα στην είσοδο νέων πολιτικών στην τρέχουσα
πολιτική.

ΕΡ.: Λέγεται πως οι γυναίκες δεν ψηφίζουν γυναίκες. Μύθος ή αλήθεια;

ΑΠ.: Πιστεύω το αντίθετο.

ΕΡ.: Τι γνώμη έχετε για την ποσόστωση στην εκπροσώπηση των γυναικών;

ΑΠ.: Είναι ένα αναγκαίο κακό, ένα «εργαλείο» μόνο, αλλά πιστεύω ότι μπορεί να
δράσει θετικά στην αυταξίωση των γυναικών.

ΕΡ.: Ποιος θεωρείτε ότι είναι ο κύριος παράγοντας που κρατά τις γυναίκες
μακριά από τα κέντρα λήψης των αποφάσεων;

ΑΠ.: Η κοινωνική νοοτροπία, τα υπέρμετρα οικογενειακά βάρη, και ο «κακός» τους
εαυτός.

ΕΡ.: Εκτιμάτε ότι εσείς για να φτάσετε σε ένα τέτοιο κέντρο χρειάστηκε να
διανύσετε μεγαλύτερη απόσταση από τους άνδρες συναδέλφους σας;

ΑΠ.: Δεν αισθάνομαι ότι βρίσκομαι σε ιδιαίτερα ισχυρό κέντρο εξουσίας.
Αισθάνομαι όμως ότι καταβάλλω διαρκώς μεγάλες προσπάθειες.

ΕΡ.: Πόσο εύκολα μπορούν να συνδυαστούν καριέρα και οικογένεια;

ΑΠ.: Δύσκολα, αλλά είναι εφικτό.

ΕΡ.: Υπάρχουν στιγμές που νιώθετε πως «χρωστάτε» χρόνο, και σε ποιους;

ΑΠ.: Ναι, στο παιδί μου.

ΕΡ.: Νιώσατε ποτέ ότι χάσατε ευκαιρίες λόγω του φύλου σας;

ΑΠ.: Όχι ιδιαίτερα. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι ισχύει γενικά για όλες τις
γυναίκες. Γι΄ αυτό είναι καλύτερα να ερωτώνται μη επώνυμες.

ΕΡ.: Όταν ακούτε ειδήσεις για βιασμό και κακοποίηση γυναικών, πώς αντιδράτε;

ΑΠ.: Δεν θεωρώ «είδηση» τον βιασμό και την κακοποίηση των γυναικών, γιατί
πρόκειται, δυστυχώς, για μια καθημερινή πραγματικότητα. Αντιδρώ κυρίως
απέναντι στον κοινωνικό «κανιβαλισμό» των καναλιών για λόγους τηλεθέασης και
λιγότερο απέναντι στον φυσικό θύτη.

ΕΡ.: Πόσο κοντά στη σύγχρονη γυναίκα είναι το μοντέλο της κοπέλας – γλάστρας;

ΑΠ.: Δεν μπορούμε να γενικεύουμε. Το θλιβερό, όμως, αυτό πρότυπο πλασάρεται
πολύ από τα ΜΜΕ, ευνοεί και ευνοείται κυρίως από τις συντηρητικές τάσεις της
κοινωνίας μας.

ΕΡ.: Και το μοντέλο της γυναίκας – καταναλωτικού όντος;

ΑΠ.: Αντανακλά την ανάγκη αναπλήρωσης «κενών»: αξιών, δραστηριότητας,
ενδιαφερόντων.

ΕΡ.: Τί γνώμη έχετε για τα καλλιστεία;

ΑΠ.: Τα βλέπω μόνο σαν θέαμα, ένα τηλεοπτικό show, που όπως πολλά άλλα,
συνήθως διασφαλίζει κάποια οικονομικά οφέλη σε διαγωνιζόμενες και διοργανωτές.

ΕΡ.: Πώς θα χαρακτηρίζατε τη σημερινή γυναίκα;

ΑΠ.: Μια διαφορετικότητα, που εκπροσωπεί το μισό της ανθρωπότητας, αλλά δεν
ολοκλήρωσε με τη συμμετοχή της τις εξελίξεις στις επιστήμες, στις τέχνες, στα
γράμματα και στην πολιτική.

ΕΡ.: Πόσο κοντά εκτιμάτε ότι βρισκόμαστε στην εποχή μιας γυναίκας
πρωθυπουργού;

ΑΠ.: Οχι πολύ κοντά.

ΕΡ.: Πόσο δρόμο έχει να κάνει ακόμη το γυναικείο κίνημα;

ΑΠ.: Πολύ μακρύ. «Το φορτίο» ανισότητας αιώνων δεν αποβάλλεται εύκολα.

ΕΡ.: Ποιος νομίζετε ότι είναι σήμερα ο ρόλος του;

ΑΠ.: Να εξοικειώσει τη γυναίκα σε νέους ρόλους για τη νέα κοινωνία της
τεχνολογίας και της γνώσης.

ΕΡ.: Ποιο κρίνετε ως το μεγαλύτερο λάθος του γυναικείου κινήματος;

ΑΠ.: Τις ακραίες «φεμινιστικές» εκδηλώσεις.

ΕΡ.: Μια ευχή για τη Γυναίκα;

ΑΠ.: Να είναι, και κυρίως να αισθάνεται, πάντα ωραία και διαφορετική.