ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Η Ισπανία επιμένει δεξιά

Δεν του βγήκε του Χοακίν Αλμουνία η διεύρυνση προς τα αριστερά. Ο κ.
Σημίτης βέβαια τον είχε προειδοποιήσει, προς τα δεξιά πρέπει να διευρύνονται
οι σοσιαλιστές, αλλά εκείνος δεν τον άκουσε.

Χοακίν Αλμουνία. Η διεύρυνση προς τα αριστερά δεν είχε τα αναμενόμενα αποτελέσματα

Κοντά πέντε μονάδες προηγείται το Λαϊκό Κόμμα του Ισπανού πρωθυπουργού Χοσέ
Μαρία Αθνάρ από τους σοσιαλιστές εν όψει των εκλογών της Κυριακής. Η τελευταία
δημοσκόπηση που δημοσιεύτηκε στην «Ελ Παΐς» δίνει 41,7% στο κυβερνών κόμμα
έναντι 37,1% για το Σοσιαλιστικό Κόμμα και 7,3% για την Ενωμένη Αριστερά. Τα
ποσοστά αυτά σημαίνουν ότι το κόμμα του Αθνάρ θα λάβει 165 με 171 έδρες,
έναντι 156 που έχει σήμερα, και θα χρειαστεί να συμμαχήσει και πάλι με κάποιο
εθνικιστικό κόμμα για να φτάσει την απόλυτη πλειοψηφία των 176 εδρών. Οι
σοσιαλιστές χάνουν δύο έως δέκα από τις 141 έδρες που έχουν σήμερα, ενώ η
Αριστερά διατρέχει κίνδυνο να χάσει έως και τις μισές από τις 21 έδρες της. Η
συμφωνία μετεκλογικής συνεργασίας των δύο μεγάλων κομμάτων της αντιπολίτευσης,
το «μέτωπο της Αριστεράς», όπως αποκαλείται στην Ισπανία, δεν φαίνεται να
πείθει τους ψηφοφόρους. Και ο Αλμουνία, λίγες μέρες πριν από τις εκλογές,
πολλαπλασιάζει τις υποσχέσεις.

Το Σάββατο, ο σοσιαλιστής ηγέτης υποσχέθηκε στη Βαλένθια ότι αν σχηματίσει
κυβέρνηση θα δώσει εντός των πρώτων τριών μηνών αύξηση 60.000 δρχ. στα 3,5
εκατομμύρια των συνταξιούχων που εισπράττουν σήμερα την κατώτατη σύνταξη. Την
επομένη, μιλώντας στο Κάθερες, αποκάλυψε πού θα βρει αυτά τα χρήματα:
επιβάλλοντας έκτακτο φόρο στα κέρδη των επιχειρήσεων που ιδιωτικοποιήθηκαν τα
τέσσερα τελευταία χρόνια. Από την εφαρμογή του μέτρου αυτού, αντιγραφή του
wind fall tax που επέβαλαν οι Εργατικοί στη Βρετανία, υπολογίζει ότι θα
συγκεντρώσει κάπου ένα δισεκατομμύριο δρχ. Και έως εδώ, όλα καλά. Το ερώτημα
είναι γιατί περίμενε τις τελευταίες μέρες της εκστρατείας του για να
ανακοινώσει δύο τόσο σοβαρά μέτρα. Αν πιστεύει πραγματικά στην αναγκαιότητά
τους, γιατί δεν περιλαμβάνονται στο πρόγραμμά του;

Ο πρωθυπουργός, από την πλευρά του, δεν έχει ανάγκη από υποσχέσεις και
εξαγγελίες. Του αρκεί να επιδεικνύει το «οικονομικό θαύμα» που επιτέλεσε η
κυβέρνησή του τα τρία τελευταία χρόνια: τη δημιουργία ενός εκατομμυρίου θέσεων
εργασίας, που αντιστοιχεί σε αύξηση έξι φορές μεγαλύτερη από τον μέσο όρο της
Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ένα ρυθμό ανάπτυξης που δεν έχει πέσει κάτω από το
3,6%. Επιχειρηματίες, οικονομολόγοι και πολιτικοί απ’ όλη την Ευρώπη συρρέουν
στη Μαδρίτη και τη Βαρκελώνη για να καταλάβουν γιατί «η Ισπανία πάει καλά»,
όπως είναι το κεντρικό σύνθημα του Αθνάρ. Η λέξη που ακούνε από τα χείλη του
ίδιου και των συμβούλων του δεν είναι καινούργια: ελαστικότητα. Απορρύθμιση,
φιλελευθεροποίηση, μείωση των φόρων στις επιχειρήσεις, ιδιωτικοποιήσεις,
μεταρρύθμιση της αγοράς εργασίας, στροφή στις συμβάσεις ορισμένου χρόνου (που
έχουν αυξηθεί από το 20% στο 35% του συνόλου) και στη μερική απασχόληση. Η
συνταγή που ακολούθησε η Αμερική. Ο καλύτερος μαθητής του Κλίντον λέγεται Χοσέ
Μαρία Αθνάρ.