ΠΡΟΣΩΠΑ Ο χειρότερος εφιάλτης του Μπλαιρ

Ο Κεν Λίβινγκστον ανακοίνωσε χθες ότι θα είναι υποψήφιος για τη δημαρχία
του Λονδίνου· και οι Εργατικοί μπορεί να χάσουν την πρωτεύουσα χάρη στον
επεμβατισμό του Μπλαιρ.

Κεν Λίβινγκστον. Ανεξάρτητος υποψήφιος για τη δημαρχία του Λονδίνου

Για να εκλεγεί υποψήφιος των Εργατικών ο ευνοούμενός του, ο Φρανκ Ντόμπσον, ο
Τόνυ Μπλαιρ εφάρμοσε μεθόδους που ο «Εκόνομιστ» χαρακτήρισε «αντάξιες της
Βόρειας Κορέας». Στη σχετική ψηφοφορία, ο Λίβινγκστον υποστηρίχθηκε από 74.000
μέλη του κόμματος και ο Ντόμπσον από 24.000. Δεν εξελέγη όμως υποψήφιος επειδή
η ψήφος των μελών υπολογίσθηκε ως το ένα τρίτο του συνόλου. Τα άλλα δύο τρίτα
ήταν η ψήφος ολίγων συνδικαλιστών και βουλευτών, και εκείνοι ψήφισαν το
«πουλαίν» του Μπλαιρ. «Υποχρεώθηκα να επιλέξω ανάμεσα στο κόμμα που αγαπώ και
στα δημοκρατικά δικαιώματα των Λονδρέζων», δήλωσε χθες ο 54χρονος Λίβινγκστον,
ο οποίος είναι 30 χρόνια μέλος των Εργατικών. «Κατέληξα ότι η υπεράσπιση του
δικαιώματος του Λονδίνου να αυτοδιοικείται απαιτεί να είμαι την 4η Μαΐου
ανεξάρτητος υποψήφιος για τη δημαρχία». Ο υποψήφιος των Συντηρητικών Στηβ
Νόρρις δήλωσε «κατενθουσιασμένος» από τις εξελίξεις…

Για τους Λονδρέζους, ο Κεν Λίβινγκστον εξακολουθεί να είναι εκείνος που
αντιστάθηκε επί πέντε χρόνια στη Μάργκαρετ Θάτσερ από τη θέση του επικεφαλής
του Συμβουλίου Μείζονος Λονδίνου. Ύψωσε στο δημαρχείο κόκκινη σημαία και
μετέτρεψε τον θεσμό σε πολεμική μηχανή κατά των Συντηρητικών ­ μέχρι που η
Θάτσερ τον κατήργησε, το 1986. Την ίδια εποχή υποδεχόταν τον ηγέτη του Σιν
Φέιν Τζέρρυ Άνταμς, όταν ο αρχηγός του πολιτικού σκέλους του IRA εθεωρείτο από
τη βρετανική κυβέρνηση όχι συνομιλητής, όπως συμβαίνει τώρα, αλλά τρομοκράτης.
Κατήγγελλε την αστυνομία του Λονδίνου για «ρατσισμό» και χρηματοδοτούσε
παιδικούς σταθμούς για τα παιδιά των ειρηνιστών ­ το πρόγραμμα ονομαζόταν
«Μωρά εναντίον της Βόμβας». Οι Λονδρέζοι θυμούνται ακόμη την κοινωνική
πολιτική του, στο πλαίσιο της οποίας μείωσε κατά 32% τα εισιτήρια στα μέσα
μαζικής μεταφοράς, ενώ σήμερα το μετρό του Λονδίνου είναι από τα ακριβότερα
του κόσμου (1,5 στερλίνα το εισιτήριο, σχεδόν 850 δραχμές). Ο Λίβινγκστον
ενσαρκώνει αριστερές αξίες στους αντίποδες του Νέου Εργατικού Κόμματος του
Μπλαιρ. Και από τη δημαρχία, θα μπορούσε να αρχίσει έναν ατελείωτο
«ανταρτοπόλεμο» με την κυβέρνηση.

Οι αντίπαλοί του επιμένουν: πρόκειται, λένε, για έναν υπερβολικά φιλόδοξο
πολιτικό, οι προσδοκίες του οποίου έχουν εν πολλοίς ματαιωθεί, αλλά δεν είναι
σίγουρο ότι έχει εγκαταλείψει τελείως το όνειρο να ηγηθεί του Εργατικού
Κόμματος· ότι προκαλεί αντιπαραθέσεις για να κρύψει τις ισχνές διαχειριστικές
ικανότητές του· ότι διψά ακόρεστα για δημοσιότητα. Οι Λονδρέζοι δείχνουν όμως
να θέλουν μια δυνατή φωνή στο πλευρό τους και λίγοι μπορούν να φωνάξουν
δυνατότερα από τον «Κόκκινο Κεν».