Ψήφος απ’ τον τόπο σου…

Στο «Ηπειρώτικο Σαλόνι», της λεωφόρου Βουλιαγμένης, οι σύλλογοι της Ηπείρου
δίνουν αυτές τις ημέρες μάχες για να εξασφαλίσουν κάποιο βράδυ ή κάποιο
μεσημέρι (!) για τις ετήσιες συνεστιάσεις τους.

Κώστας Αλεξίου: Δεν δίνουμε ποτέ γραμμή για κανένα κόμμα, αλλά τη γραμμή «ψηφίστε Ηπειρώτες»

Μία από τις μεγαλύτερες παροικίες του Λεκανοπεδίου ­ υπολογίζονται σε 250.000
έως 300.000 οι Ηπειρώτες της Αττικής, με 430 συλλόγους και αδελφότητες ­
θεωρούνται από τις «εκλογικές υπερδυνάμεις», κυρίως στη Β! Αθήνας, με έμφαση
στα βόρεια και στα βορειοδυτικά προάστια, όπου υπάρχουν γειτονιές που έχουν
ονομασία «Ηπειρώτικα», όπως στο Μαρούσι και το Νέο Ηράκλειο. Ο ­ σχετικός,
πλέον ­ γεωγραφικός εντοπισμός τους έχει να κάνει και με «ταξικά» κριτήρια.

­ Δεν δίνουμε ποτέ γραμμή για κανένα κόμμα, αλλά δίνουμε τη γραμμή «ψηφίστε
Ηπειρώτες», λέει χαρακτηριστικά στα «ΝΕΑ» ο πρόεδρος της Ηπειρωτικής
Συνομοσπονδίας, κ. Κ. Αλεξίου, που είναι υποψήφιος με το ΠΑΣΟΚ, αλλά στην
περιφέρεια της Άρτας. Οι Ηπειρώτες υποψήφιοι αυξάνονται και πληθύνονται και
βεβαίως, η στενή σχέση με τις οργανώσεις των συμπατριωτών τους είναι εκ των ων
ουκ άνευ, στο κυνήγι του σταυρού.

Οι Ηπειρώτες διαθέτουν από το ’95 και έναν πολιτικό αρχηγό, τον κ. Δ. Τσοβόλα,
για τον οποίο όμως δεν είναι λίγοι εκείνοι μέσα στα σωματεία των Ηπειρωτών,
που ακόμα έχουν να λένε ότι ως υπουργός Οικονομικών δεν είχε συμβάλει στη λύση
του προβλήματος της στέγασης της… Στέγης του Ηπειρώτη, που λειτουργεί ακόμα
σε ένα μικρό χώρο πίσω από το Δημαρχείο της Αθήνας. Εκεί συνωθούνται τα
μουσικά και χορευτικά τμήματα αρκετών από τους ηπειρώτικους συλλόγους.

Ένας άλλος Ηπειρώτης, ο κ. Στ. Τζουμάκας, ήταν αυτός που παραχώρησε τέσσερα
στρέμματα από το υπουργείο Γεωργίας στο Μαρούσι, για να δημιουργηθεί η
Ηπειρώτικη Στέγη.

Οι Ηπειρώτες καθυστέρησαν ­ σε σχέση με τους Κρητικούς ­ να οργανωθούν με βάση
το δήμο διαμονής τους, με αποτέλεσμα τα σωματεία τους να διαθέτουν και
μικρότερη δύναμη, παρ’ ότι η εσωτερική μετανάστευση από την Ήπειρο στην Αθήνα
είναι πολύ μεγάλη. Η συνήθης μορφή οργάνωσής τους ήταν για πολλά χρόνια ­ και
σε μεγάλο βαθμό παραμένει ­ η αδελφότητα κάθε χωριού.

Από την άλλη πλευρά, τα συνέδρια της Πανηπειρωτικής έχουν τα τελευταία χρόνια
μεταβληθεί σε γεγονότα πανελλαδικής εμβέλειας, καθώς παρευρίσκεται σε αυτά
σχεδόν ολόκληρη η πολιτειακή και πολιτική ηγεσία του τόπου.