ΔΡΟΜΟΙ

Οι εργαζόμενοι…

… στην Αμερική αφήνουν κάθε πρωί τα δικαιώματά τους στην εξώπορτα της
δουλειάς τους. Αν οι νόμοι της οικονομίας είχαν την ίδια αυστηρή εφαρμογή όπως
και οι νόμοι της φυσικής, η Αμερική θα ήταν ένας παράδεισος για τους
εργαζομένους. Η ζήτηση εργασίας είναι τόσο μεγάλη και η προσφορά τόσο μικρή,
που κάθε εργαζόμενος θα έπρεπε να είναι «προστατευόμενο είδος». Όμως, αυτό δεν
έχει καμιά επίδραση στο εισόδημά του, ενώ, αντίθετα, η αξιοπρέπεια και η
αυτονομία του περιορίζονται ολοένα και περισσότερο. Στον μονομερή ταξικό
πόλεμο που διεξάγεται στην Αμερική, γράφει το «Νιου Γιορκ Τάιμς Μαγκαζίν», οι
εργοδότες ελέγχουν ασφυκτικά κάθε πτυχή της καθημερινής ζωής των εργαζομένων
τους, από το πληκτρολόγιο μέχρι την τουαλέτα.

Η ελευθερία…

… του συνέρχεσθαι είναι απαγορευμένη σε πολλούς εργασιακούς χώρους από τους
εργοδότες, οι οποίοι διατηρούν αυτό το δικαίωμα αποκλειστικά για τον εαυτό
τους, όταν πρόκειται να εκφωνήσουν στους εργαζομένους τους «δεκάρικους»
εναντίον των εργατικών συνδικάτων. Σε μερικούς εργασιακούς χώρους απαγορεύεται
ακόμη και το στοιχειώδες βιολογικό δικαίωμα να ανταποκρίνεται κανείς στο
«κάλεσμα» της μητέρας Φύσης. Πολλοί εργαζόμενοι σε ταμειακές μηχανές ή σε
ταινίες συναρμολόγησης, γράφουν ο Μαρκ Λίντερ και η Ίνγκριντ Νίγκορντ στο
βιβλίο τους «Τα διαλείμματα και το δικαίωμα ούρησης την ώρα της εργασίας»,
είναι αναγκασμένοι να φορούν πάνες για ενηλίκους την ώρα της δουλειάς.

Το δικαίωμα…

… της ιδιωτικής ζωής δεν υπάρχει για τους εργαζομένους. Η έρευνα στις
τσάντες των γυναικών δεν είναι τίποτα μπροστά στις προηγμένες χημικές και
ηλεκτρονικές μορφές παρακολούθησης που υιοθέτησαν πολλές αμερικανικές
εταιρείες από τις αρχές της δεκαετίας του 1990. Η Αμερικανική Ένωση Μάνατζμεντ
αναφέρει ότι το 1999 τα δύο τρίτα των αμερικανικών επιχειρήσεων κατασκόπευαν
ηλεκτρονικά τους εργαζομένους τους: με βιντεοσκοπήσεις, με επιτήρηση του
ηλεκτρονικού ταχυδρομείου τους και με παρακολούθηση των αγαπημένων τους
διευθύνσεων στο Ίντερνετ. Όμως, η πιο κατάφωρη παραβίαση της ιδιωτικής ζωής
γίνεται με τους ελέγχους για ναρκωτικά ­ συνήθως με εξετάσεις ούρων και
σπανιότερα τριχών ή αίματος. Το 81% των αμερικανικών επιχειρήσεων απαιτούν
εξετάσεις για ναρκωτικά. Όσοι θέλουν να πιάσουν σε αυτές δουλειά, μαζί με το
βιογραφικό τους πρέπει να προσκομίζουν και ένα δείγμα ούρων.

Οι οικονομολόγοι…

… εντοπίζουν τη μεγάλη αλλαγή στις εργασιακές σχέσεις στη δεκαετία του 1970,
όταν, μπροστά στον περιορισμό του κέρδους και την άνοδο του ανταγωνισμού από
το εξωτερικό, οι Αμερικανοί καπιταλιστές εξαπέλυσαν επίθεση για να «στίψουν»
ακόμη περισσότερο τους εργαζομένους. Η επιτήρηση έγινε αυστηρότερη, οι
εργασιακοί χώροι γέμισαν από μάνατζερ και μπήκε μπροστά ένας μηχανισμός
συντριβής του συνδικαλιστικού κινήματος. Το μυστήριο είναι γιατί οι Αμερικανοί
εργαζόμενοι, παρά το επαναστατικό παρελθόν τους, παρέδωσαν αμαχητί τα
διακιώματά τους. Ίσως η εξήγηση είναι η εξασθένηση των εργατικών συνδικάτων.
Το μεγαλύτερο από αυτά, η AFL-CIO, έχει αρχίσει μια παναμερικανική εκστρατεία
για να διασφαλίσει το συνδικαλιστικό δικαίωμα για όλους τους εργαζομένους. Τι
γίνεται όμως με τόσα άλλα δικαιώματα; Πόσο εύκολα μπορούν να τα διεκδικήσουν
οι εργαζόμενοι, όταν δεν μπορούν να επικοινωνήσουν ελεύθερα μεταξύ τους; Και
πώς μπορεί η ισχυρότερη χώρα του κόσμου να αυτοαποκαλείται δημοκρατία, όταν οι
εργαζόμενοι πολίτες της περνούν τη μισή μέρα τους σε καθεστώς δικτατορίας;