Ψηφοθηρία με… φόντο την ξενοφοβία

Σε κάθε προεκλογική συγκέντρωση ή συζήτηση, ιδιαίτερα στις λαϊκές συνοικίες
της Αθήνας και στα εργατικά προάστια, κάποιος, συνήθως ηλικιωμένος ή
περιθωριοποιημένος πολίτης που ζει μόνος, θέτει το ερώτημα: «Τι θα γίνει με
τους ξένους;» ή «τι θα γίνει με τους Αλβανούς;».

Η ξενοφοβία, αρχικό σύμπτωμα της υποτροπής προς τον έρποντα νεοφασισμό που
είναι στην ημερήσια διάταξη σε όλη την Ευρώπη, δείχνει το απαίσιο πρόσωπό της
και στα καθ’ ημάς.

Η εύκολη απάντηση των εκπροσώπων των πολιτικών δυνάμεων είναι ότι το πρόβλημα
δεν είναι σοβαρό ούτε έχει την έκταση που έχει σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες όπου
έχουν δημιουργηθεί φασιστικά κόμματα, στηριγμένα στην ξενοφοβία, που μερικές
φορές καταλαμβάνουν εξέχουσα θέση και επιτυγχάνουν την είσοδό τους στην
κυβέρνηση, όπως τώρα στην Αυστρία. Βέβαια εκ πρώτης όψεως αυτή η περιγραφή
ανταποκρίνεται στα πράγματα.

Είναι όμως έξοχα παραπλανητική, όπως συχνά συμβαίνει όταν προβάλλεται
ανεξέταστα το προφανές. Παραβλέπεται η συστηματική καπηλεία των ξενόφοβων
ανησυχιών του πληθυσμού από τα κόμματα της αντιπολίτευσης για ψηφοθηρικούς
λόγους. Παραβλέπεται η ύπαρξη κυρίως στη Νέα Δημοκρατία στελεχών και βουλευτών
με διαμορφωμένη και ολοκληρωμένη νεοφασιστική άποψη και συμπεριφορά.
Παραβλέπεται, τέλος, η ιδιαιτερότητα της ελληνικής κοινωνίας που φαίνεται να
εκτρέφει παραδοσιακά «μαλακούς» φασισμούς στο κράτος, στο σχολείο, στον Τύπο
και στην οικογένεια, όπως ακριβώς πριν από την 21η Απριλίου 1967.

Σοβαρή ανησυχία

Πιστεύω ότι έχουν δημιουργηθεί όλες οι προϋποθέσεις ώστε να ανησυχήσουμε
σοβαρά για την ξενοφοβία και τις νεοφασιστικές ιδεολογίες στη χώρα μας. Η ώρα
της επαγρύπνησης έχει σημάνει. Ιδιαίτερα τώρα, την προεκλογική περίοδο, όπου η
ψηφοθηρία, κομματική και ατομική, ωθεί προς την εύκολη υιοθέτηση ή την ευνοϊκή
σιωπηλή αποδοχή κάθε είδους αιτημάτων και απόψεων. Από την άλλη πλευρά αν οι
ξένοι μετανάστες στη χώρα μας είναι πράγματι η κύρια αιτία της
εγκληματικότητας, η εύλογη αξίωση του πολίτη να έχει ασφαλή και αξιοπρεπή ζωή
οδηγεί σε προεκτάσεις που έχουν σχέση με την είσοδο και την παραμονή αλλοδαπών
στη χώρα μας. Κατ’ αρχήν ας μου επιτραπεί να επισημάνω έναν αναχρονισμό. Από
τη μέρα της εφαρμογής της ελεύθερης διακίνησης και εγκατάστασης στο πλαίσιο
της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι υπήκοοι των κρατών-μελών έχουν πάψει να είναι
«αλλοδαποί» με την παραδοσιακή σημασία της λέξης. Η είσοδος, η διαμονή και η
εργασία τους στην Ελλάδα ρυθμίζεται από τις ίδιες διατάξεις που αφορούν τους
Έλληνες πολίτες. Έχουν μάλιστα και ορισμένα πολιτικά δικαιώματα, όπως η
δυνατότητα να θέτουν υποψηφιότητα στις ευρωπαϊκές και τοπικές εκλογές.

Είναι χαρακτηριστικό νομίζω ότι απουσιάζει τελείως στη χώρα μας ο όρος
«εξωκοινοτικός» που σ’ όλες τις χώρες της Ένωσης έχει αντικαταστήσει στις
σχετικές συζητήσεις την έννοια «αλλοδαπός». Αυτό σημαίνει ότι διοίκηση και
κοινή γνώμη δεν έχουν ακόμα συνειδητοποιήσει τα δικαιώματα που έχουν οι
κοινοτικοί πολίτες και επομένως τις αντίστοιχες υποχρεώσεις που έχουμε εμείς.
Οι εξωκοινοτικοί λοιπόν ­ ας εγκαινιάσουμε τον όρο ­ είναι και σε ποιο βαθμό
πηγή εγκληματικότητας; Αυτό είναι το καίριο ερώτημα που μας θέτει η
πραγματικότητα, αλλά και όσοι στον γκρίζο ή μαύρο χώρο προσπαθούν να την
καπηλευθούν.

Κατ’ αρχήν να διευκρινίσω ότι τα στοιχεία που χρησιμοποιώ προέρχονται από το
υπουργείο Δημόσιας Τάξης, την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία, την Ευρωπαϊκή Ένωση
και την Ιντερπόλ, είναι δηλαδή υπεράνω πάσης υποψίας.

Σε σχέση με την Ευρώπη

Ποια είναι η εγκληματικότητα στη χώρα μας σε σχέση με τις άλλες ευρωπαϊκές
χώρες, που απολαμβάνουν βέβαια ένα ασύγκριτα ηρεμότερο και σταθερότερο διεθνές
περιβάλλον;

Η Ελλάδα το 1998 και σε όλη την προηγούμενη επταετία, με έναν αριθμό
εγκλημάτων που κυμαίνεται από 3.000 έως 3.500 στους 100.000 κατοίκους, είναι
τρίτη από το τέλος στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Καλύτερες επιδόσεις έχουν μόνο η
Ισπανία (μεταξύ 2.000 έως 2.500) και η Ιρλανδία (μεταξύ 2.500 – 3.000). Εξαιρώ
την Πορτογαλία, με λιγότερα από 1.000 εγκλήματα, γιατί οι στατιστικές αυτής
της χώρας αμφισβητούνται σοβαρά στις Βρυξέλλες. Είναι χαρακτηριστικό ότι
πρωταθλητές της εγκληματικότητας είναι με 13.000 και 10.000 εγκλήματα
αντίστοιχα (1 ανά 10 κατοίκους) οι δύο πιο ευημερούσες χώρες της Ευρώπης: η
Σουηδία και η Δανία.

Πρώτο συμπέρασμα λοιπόν: παρά το διεθνές περιβάλλον και χωρίς αυτό να σημαίνει
ότι δεν πρέπει να επαγρυπνούμε, η Ελλάδα έχει μικρότερο πρόβλημα
εγκληματικότητας από τις άλλες 12 πιο ανεπτυγμένες χώρες της Ευρωπαϊκής
Ένωσης. Ποια όμως είναι η πορεία της εγκληματικότητας;

Μήπως τα πράγματα επιδεινώνονται; Τα εν γένει αδικήματα από 3.306 ανά 100.000
κατοίκους το 1990 αυξάνονται (όχι σταθερά) σε 3.682 το 1997, το 1998
σημειώνουν μικρές μειώσεις όλα τα κατ’ ιδίαν εγκλήματα (δεν υπάρχει ακόμα
γενικός δείκτης) πλην των ναρκωτικών που σημειώνουν μικρή αύξηση. Το 1999
σημειώνεται εντυπωσιακή καθίζηση της εγκληματικότητας που είναι δυνατόν να
φθάσει το 30% και οφείλεται στη νέα δραστηριοποίηση της Αστυνομίας.

Τάσεις μείωσης

Δεύτερο συμπέρασμα: ενώ σε πολλές χώρες και ιδιαίτερα στον γεωγραφικό μας
περίγυρο η εγκληματικότητα αυξάνεται αλματωδώς, στην Ελλάδα παραμένει σταθερή
και μάλιστα δείχνει τάσεις μείωσης το προηγούμενο έτος.

Ποιοι εγκληματούν όμως; Οι Έλληνες και οι κοινοτικοί ή οι εξωκοινοτικοί και
ιδίως οι διαβόητοι Αλβανοί ώστε αν αποπέμψουμε τους τελευταίους, θα επέλθει
αυτομάτως και η μεγαλύτερη δυνατή ασφάλεια;

Σύμφωνα με τα στοιχεία που αφορούν τους γνωστούς στην Αστυνομία, μέσα στον
μήνα τέλεσης του αδικήματος, δράστες, το σύνολο από 279.455 το 1985 αυξάνεται
σε 326.786 το 1998 για να μειωθεί κάτω από τις 300.000 το 1999. Από αυτούς (ο
διαχωρισμός αρχίζει το 1988) οι αλλοδαποί είναι 1.734 το 1988, διπλασιάζονται
το 1990 σε 3.451, φθάνουν το 1994 τους 6.703 και αυξάνονται αλματωδώς σε 9.000
το 1995, σε 10.117 το 1996, σε 13.559 το 1997, σε 15.969 το 1998 για να
σταθεροποιηθούν σε 15.000 το 1999.

Η πρόσκληση της Ν.Δ.

Το συμπέρασμα είναι ότι υπάρχει σοβαρή συμμετοχή στην εγκληματικότητα της
ξένης μετανάστευσης και ιδιαίτερα των Αλβανών μεταναστών. Εδώ είναι ανάγκη να
επιμείνουμε, γιατί οι Αλβανοί και η παρουσία τους είναι ο κύριος στόχος της
ξενοφοβίας. Είναι δυνατόν η σημερινή ηγεσία της Ν.Δ., που με μεγίστη
ψηφοθηρική ηδονή αφήνεται σιγά σιγά να γλιστρήσει στον κατήφορο της
νεοφασιστικής προκατάληψης, να έχει ξεχάσει ποιος άνοιξε τα σύνορα της χώρας
στην ανεξέλεγκτη αλβανική μετανάστευση. Όλοι έχουμε ζωντανό μπροστά στα μάτια
μας τον τότε υπουργό Εξωτερικών της Ν.Δ. κ. Σαμαρά να καλεί, συνοδευόμενος από
ζουρνάδες και τουμπελέκια, τους κατοίκους «να έλθουν στην Ελλάδα, όπου τους
περιμένουμε με ανοιχτές αγκάλες». Ενόμιζε ο αφελής, μέσα στην εθνικιστική του
παράκρουση, ότι τον άκουγαν μόνο Βορειοηπειρώτες ομογενείς. Όμως το ακροατήριο
ήταν μεικτό και βέβαια τον άκουσαν και άλλοι πολλοί έως τα βορειότερα πέρατα
της Αλβανίας από την τηλεόραση. Όλοι αυτοί εροβόλησαν προς τα κάτω για να
βρουν δουλειά και ψωμί. Αποτελούν ένα συμπαγή πληθυσμό σκληρά εργαζόμενων
συνανθρώπων μας. Ανάμεσά τους, δυστυχώς και για τους ίδιους, γιατί τα πρώτα
θύματα της αλβανικής εγκληματικότητας είναι οι ίδιοι οι Αλβανοί, βρίσκονται
όλοι οι απελευθερωθέντες κακοποιοί και όλα τα κακοποιά στοιχεία γενικώς.

Τα έτη 1996 – 1998 χαρακτηρίζονται όχι μόνο από αυξημένη είσοδο Αλβανών στην
Ελλάδα, αλλά και από τα επαναστατικά γεγονότα όταν απελευθερώθηκαν χιλιάδες
κακοποιούς και διανεμήθηκαν στον πληθυσμό εκατομμύρια όπλα που η παρανοϊκή
αμυντική πολιτική του Χότζα είχε συσσωρεύσει στη δύσμοιρη αυτή χώρα. Ας δούμε
όμως από πιο κοντά τις επιμέρους στατιστικές. Το 1998, για τις ανθρωποκτονίες,
από τους 298 συλληφθέντες δράστες, 197 είναι Έλληνες, 82 Αλβανοί και 19 λοιποί
αλλοδαποί. Το ίδιο έτος, για τους βιασμούς, στους 214 συλληφθέντες, 168 είναι
Έλληνες, 30 Αλβανοί, 17 οι λοιποί αλλοδαποί. Για τα ναρκωτικά (χωρίς διάκριση
χρηστών και εμπόρων), 9.359 οι Έλληνες, 6.039 οι Αλβανοί, 1.443 οι λοιποί
αλλοδαποί (ιδίως Κούρδοι). Για τις κλοπές, σε 9.049 δράστες 5.535, οι Έλληνες,
1.757 οι Αλβανοί, 816 οι Ρουμάνοι, 943 οι λοιποί (και εδώ κυρίως Κούρδοι). Για
τις ληστείες, σε 865 συλληφθέντες, 500 Έλληνες, 267 οι Αλβανοί, 98 οι λοιποί
αλλοδαποί.

Πρώτα η πρόληψη

Συμπέρασμα τρίτο: υπάρχει σοβαρή εγκληματικότητα των αλλοδαπών και ιδιαίτερα
των Αλβανών, Ρουμάνων και Κούρδων και αυτό συνέβαλε καθοριστικά στην αύξηση
της συνολικής εγκληματικότητας τα τελευταία χρόνια.

Είναι νομίζω θέμα γενικής αποδοχής ότι η εγκληματικότητα πρέπει να
προλαμβάνεται και αν εκδηλωθεί, να καταστέλλεται αποτελεσματικά με όλα τα μέσα
που επιτρέπουν το Σύνταγμα και οι νόμοι. Η πρόληψη είναι βέβαια προτιμότερη
από την καταστολή και γιατί έτσι προστατεύονται καλύτερα τα θύματα και γιατί
σε ορισμένες περιπτώσεις οι δράστες, κυρίως οι χρήστες ναρκωτικών, είναι και
οι ίδιοι θύματα. Είναι λοιπόν απαραίτητο να ελεγχθεί η είσοδος και παρουσία
των εξωκοινοτικών στη χώρα μας. Η παρουσία τους είναι πια δεδομένη και η
συμβολή τους στην οικονομική μας ανάπτυξη αποφασιστική και απαραίτητη.
Υπάρχουν όμως ακόμη 200.000 περίπου παράνομοι εκτός από τους 380.000 που
έκαναν αίτηση για άδεια παραμονής και εργασίας (από αυτούς μόνο οι 220.000
συγκέντρωσαν και κατέθεσαν τα δικαιολογητικά για την περίφημη πράσινη κάρτα).
Αντιπροσωπεύουν το 10% τουλάχιστον της εργατικής δύναμης, συμβάλλουν κατά 1,5%
στο ΑΕΠ, αποκομίζουν το 45% των μισθών στον αγροτικό τομέα.

Κάνοντας κυρίως δουλειές που οι Έλληνες δεν καταδέχονται πια λόγω της
γενικότερης οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης, γίνονται θύματα της
γενικότερης προκατάληψης που είναι μερικώς μόνο δικαιολογημένη. Πρέπει όμως να
καλύπτονται ασφαλιστικά, εργασιακά και εκπαιδευτικά όπως όλοι οι άλλοι
κάτοικοι.

Όσοι έχουν εγκατασταθεί εδώ οικογενειακά για μεγάλο αριθμό ετών και δείχνουν
ότι αποδέχονται και αφομοιώνουν τη γλώσσα, τον πολιτισμό και τον τρόπο ζωής
μας πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να αποκτούν την ελληνική υπηκοότητα.

Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τους Αλβανούς υπηκόους, στους οποίους
περιλαμβάνονται από τυπική άποψη και οι ομογενείς Βορειοηπειρώτες, αλλά και
Βλάχοι, αλβανόφωνοι ορθόδοξοι, παιδιά μεικτών γάμων, δηλαδή συγγενικοί μας πληθυσμοί.

Όσοι δεν παίζουν το παιχνίδι με τους κανόνες που επιβάλλει η δημοκρατική μας
τάξη πρέπει να τιμωρηθούν και να απομακρυνθούν.

Στα επόμενα χρόνια είναι σχεδόν βέβαιο ότι η εγκληματικότητα των αλλοδαπών θα
μειωθεί. Σε μεγάλο βαθμό είναι συγκυριακό φαινόμενο.

Τίποτα όμως από όσα εκθέσαμε δεν δικαιολογεί την υστερία, την ξενοφοβία, τον
έρποντα φασισμό. Η υιοθέτηση και τροφοδότηση τέτοιων συνθημάτων αποτελεί
έσχατη εκδήλωση πολιτικής ανευθυνότητας και την πιο χαμερπή εκδήλωση
δημαγωγίας.

Ας το έχουν υπόψη τους οι πολίτες τις επόμενες εβδομάδες. Τώρα που έχουν τη
δυνατότητα με την ψήφο τους να εκκαθαρίσουν το πολιτικό και ιδεολογικό τοπίο
της χώρας.

www. pangalos .gr

e-mail: pangalos @ otenet .gr