ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Σεξ στο διάστημα

«Πόσες φορές; Δεν θα παίζω εγώ τον ρόλο της μύγας!» (από την Γκάρντιαν)

Υπήρξε τελικώς ερωτική συνεύρεση στο διάστημα; Πότε έγινε για πρώτη φορά και
με ποιους πρωταγωνιστές; Ποιες στάσεις δοκιμάστηκαν; Και τι συμπεράσματα
εξήχθησαν; Πολλά και κρίσιμα είναι τα ερωτηματικά που δημιουργούνται, μετά την
κυκλοφορία αυτήν την εβδομάδα στη Γαλλία του βιβλίου του Πιερ Κολέρ και τη
διάψευση της ΝΑΣΑ που ακολούθησε.

Στο βιβλίο του «Η Τελική Αποστολή: MIR, μια ανθρώπινη περιπέτεια», ο Γάλλος
αστρονόμος υποστηρίζει ότι το 1996 έγιναν πειράματα διαστημικού σεξ με
πρωτοβουλία της NASA, ώστε να διαπιστωθεί ποιες στάσεις είναι δυνατές σε
συνθήκες έλλειψης βαρύτητας. Σύμφωνα με απόρρητα έγγραφα που επικαλείται ο
συγγραφέας, από τις είκοσι στάσεις που επελέγησαν αρχικά δοκιμάστηκαν οι δέκα
καλύτερες. Το πείραμα έγινε σ’ένα διαστημικό λεωφορείο στο ακρωτήριο
Κανάβεραλ, όπου επικρατούσαν τεχνητές συνθήκες έλλειψης βαρύτητας και το
ζευγάρι εθελοντών, που έλαβε μέρος, διαπίστωσε ότι μόνον τέσσερις στάσεις ήταν
δυνατές χωρίς μηχανική βοήθεια. Οι υπόλοιπες έξι χρειάζονταν «ενισχύσεις»,
όπως ελαστικές ζώνες και υπνόσακοι. Περισσότερες λεπτομέρειες δεν γνωρίζουμε ­
παρά μόνο ότι η «ιεραποστολική στάση» στο διάστημα είναι αδύνατη.

Η NASA έσπευσε να διαψεύσει τους ισχυρισμούς του Κολέρ, πιθανόν όμως να το
έπραξε, επειδή η βιντεοκασέτα που της παραδόθηκε με τα σεξουαλικά πειράματα
του ζευγαριού ήταν … λογοκριμένη. Τίποτα δεν αποκλείει η ερωτική συνεύρεση
να έχει λάβει χώρα στο διάστημα, και μάλιστα πολύ πριν από το 1996: λέγεται
ότι η πρώτη, που έσπασε αυτό το ταμπού, ήταν η Ρωσίδα κοσμοναύτης Σβετλάνα,
κάνοντας έρωτα το 1982 με τουλάχιστον έναν από τους τέσσερις άνδρες, με τους
οποίους πέρασε έναν μήνα στο διαστημικό σταθμό Salut-7. Εύκολα ή δύσκολα, η
διείσδυση είναι δυνατή. Τα προβλήματα αρχίζουν με την αποκόλληση. Ένα βασικό
ερώτημα, γράφει η Κάρολαϊν Σάλιβαν στην «Γκάρντιαν», είναι πού πηγαίνει το
νέκταρ του έρωτα. Απογοήτευση θα γνωρίσουν, επίσης, οι εραστές των διαστροφών.
Όποιος, για παράδειγμα, διεγείρεται ουρώντας πάνω στους άλλους κινδυνεύει να
ποτιστεί ο ίδιος από το εργαλείο της ηδονής του. Οι οπαδοί του σαδομαζοχισμού
θα στερηθούν τη χαρά του μαστιγίου πάνω στη σάρκα. Το σεξ στο διάστημα θα
περιοριστεί, έτσι, στα πολύ βασικά. Και θα εγκαταλειφθεί γρήγορα, λόγω ανίας.

Υπάρχουν ασφαλώς και κάποια πλεονεκτήματα. Δεν χρειάζεται να λογομαχήσεις με
τον/τη σύντροφό σου για το ποιος θα κοιμηθεί στο στεγνό μέρος του κρεβατιού,
αφού παντού θα είναι βρεγμένα. Ερωτήματα του τύπου «πώς θα μου φερθεί αύριο το
πρωί; » ή «να τηλεφωνήσω εγώ ή να περιμένω να μου τηλεφωνήσει;» δεν έχουν
νόημα στο αιώνιο βαθύ σκοτάδι του διαστήματος. Το έτερον ήμισυ, που περιμένει
στη Γη, δεν έχει τρόπο ούτε να εμποδίσει ούτε να ελέγξει μία μικρή εξωτική
απιστία. Σε τελευταία ανάλυση, ποιος πιστεύει τον Μούσα Μανάρωφ, έναν Ρώσο
κοσμοναύτη που έμεινε πάνω από ένα χρόνο στο σταθμό MIR την περίοδο 1987-88,
σύμφωνα με τον οποίο «ένας νέος άνδρας μπορεί να περάσει ώς και τρία χρόνια
χωρίς γυναίκα»;