ΠΡΟΣΩΠΑ Μια βραδεία χειραφέτηση

Ποιος θα ανασύρει τους Χριστιανοδημοκράτες από τα βάθη των «μαύρων» ταμείων
του Κολ; Η Άγγελα Μέρκελ προπορεύεται σαφώς στις προτιμήσεις των οπαδών της
CDU.

Άγγελα Μέρκελ. Η πνευματική θυγατέρα του Κολ που έγινε ο δήμιός του

Σύμφωνα με τελευταία δημοσκόπηση, η νυν γενική γραμματέας της
Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης έχει την προτίμηση του 46% των ψηφοφόρων του
κόμματος για το αξίωμα του προέδρου (η εκλογή θα γίνει στις 20 Μαρτίου), ενώ ο
πλησιέστερος αντίπαλός της, ο πρώην υπουργός Άμυνας Φόλκερ Ρύε, συγκεντρώνει
μόνον το 24% των προτιμήσεων. Αλλά τις πιθανότητες εκλογής της 45χρονης Μέρκελ
στην προεδρία του κόμματος, που κυβέρνησε τη Γερμανία τα 37 από τα 50
τελευταία χρόνια, περιπλέκει το χάσμα ανάμεσα στη φτωχή ανατολική και την
πλούσια δυτική Γερμανία. Οι παραδοσιακοί, οι οποίοι αποτελούν την κυρίαρχη
δυτική πτέρυγα στην CDU, και οι υπερσυντηρητικοί Βαυαροί Χριστιανοκοινωνιστές
του Έντμουντ Στόιμπερ δεν βλέπουν με καθόλου καλό μάτι την προοπτική να ηγηθεί
του κόμματος μια γυναίκα, και μάλιστα Ανατολικογερμανίδα, και έχουν ξεκινήσει
εκστρατεία εναντίον της.

«Η φράου Μέρκελ ήταν πιο κοντά απ’ ό,τι εγώ στο σύστημα του Κολ», την κάρφωσε
ο Ρύε. Η Άγγελα Μέρκελ ήταν πράγματι η πνευματική θυγατέρα του Κολ η οποία
μεγάλωσε πολιτικά στον ίσκιο τού επί 25 έτη προέδρου της CDU, για να γίνει
τελικά ο δήμιός του. Η ιστορία της είναι η ιστορία μιας βραδείας χειραφέτησης.
Μπήκε στην πολιτική το 1990, μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου. Ο ρόλος
της ήταν τότε δευτερεύων, αλλά κράτησε ανοιχτά τα μάτια και τα αυτιά της, ένα
χαρακτηριστικό που μαζί με τον ρεαλισμό της έκανε αυτή τη γυναίκα με τη
διακριτική εμφάνιση να εξαιρεθεί από τη μοίρα όλων (σχεδόν) των Γερμανών της
Ανατολής που έφτασαν με φιλοδοξίες στη Βόννη και δεν ξανακούστηκαν. Μετά την
επανένωση, έγινε βουλευτής στην Μπούντεσταγκ και το 1991 ο Κολ τής
εμπιστεύθηκε το υπουργείο Γυναικείων Θεμάτων και Νεολαίας.

«Οφείλω τα πάντα στον Κολ», έλεγε λίγες μέρες μετά την εκλογική ήττα της
συντηρητικής κυβέρνησης, έχοντας όμως ήδη πάρει αποστάσεις από τον μέντορά
της, ο οποίος «δεν είχε συνειδητοποιήσει τις βαθιές αλλαγές που συντελούνται
στην κοινωνία». Όταν ανέλαβε γενική γραμματέας, έκλεισε τα στόματα των
επιφυλακτικών ξεκινώντας μια ανανέωση του κομματικού μηχανισμού και ανοίγοντας
τη CDU σε κοινωνικές κατηγορίες και σε θέματα που στην εποχή του Κολ
εθεωρούντο ταμπού. Και όταν εκδηλώθηκε η κρίση, πήρε την πρωτοβουλία να ρίξει
τον πρώτο λίθο. «Δεν μπορούμε να χτίσουμε το μέλλον παρά βασιζόμενοι στην
αλήθεια», έγραψε σε άρθρο της στην «Φρανκφούρτερ Αλγκεμάινε Τσάιτουνγκ»· και
θύμισε δηλώσεις που έκαναν υπέρμαχοι των πολιτικών δικαιωμάτων πριν ακόμη από
την πτώση του Τείχους.