ΠΡΟΣΩΠΑ Η ιστορία μιας συγγνώμης

«Αν συνεχίσουμε να ξεπλένουμε το αίμα με αίμα, η κοινωνία μας δεν θα
καλυτερέψει», είπε ο πατέρας του θύματος. Και χάρισε τη ζωή στον φονιά.

Ιμπραήμ Μοχεμπί. Το πλήθος τον σήκωσε στα χέρια όταν χάρισε τη ζωή στον φονιά του γιού του

Τίποτε πια δεν φαινόταν να μπορεί να σώσει τη ζωή του 17χρονου Μορτεζά
Αμινί-Μογαντάμ. Από τις 2 το πρωί, 5.000 άνθρωποι είχαν συγκεντρωθεί στην
πλατεία του Ιμάμη Χουσεΐν στην Τεχεράνη για να παρακολουθήσουν, την αυγή, τον
απαγχονισμό του 17χρονου Μορτεζά Αμινί-Μογαντάμ. Η υπόθεση είχε πάρει
πολιτικές διαστάσεις. Ο Μορτεζά είχε σκοτώσει έναν 24χρονο «μπασιτζί», ένα
μαχητή της ισλαμικής πίστης. Και ο χοτζατολεσλάμ Αλί Ακμπάρ Νατέγ-Νουρί, από
τους επικεφαλής των συντηρητικών, είχε ζητήσει την εκτέλεσή του «το
συντομότερο δυνατόν» ­ για «να παρηγορηθεί η οικογένεια (του θύματος) και ο
λαός», είχε δηλώσει.

Το θύμα, ο Χαντί Μοχεμπί, είχε γίνει γνωστός για τον πουριτανικό ζήλο του. Ως
«μπασιτζί», έκανε συχνά παρατηρήσεις στα κορίτσια για το ντύσιμό τους ή για το
τσουλούφι που πρόβαλλε από τη μαντίλα. Είχε μάλιστα χαστουκίσει τον Μορτεζά
όταν τον είδε να καπνίζει στο Ραμαζάνι. Και όταν μια ομάδα νεαρών της
γειτονιάς αποφάσισε να τον τιμωρήσει, στις 12 Δεκεμβρίου, ο Μορτεζά έβγαλε
μαχαίρι και τον μαχαίρωσε δύο φορές. Ο Χαντί υπέκυψε και σε δύο εβδομάδες ο
17χρονος είχε καταδικασθεί αμετάκλητα σε δημόσιο απαγχονισμό. Οι δολοφόνοι των
πέντε Ιρανών διανοουμένων της αντιπολίτευσης ακόμη να δικαστούν, ένα χρόνο
μετά τη σύλληψή τους, είχε σχολιάσει η δικηγόρος του.

Την ημέρα της εκτέλεσης, παρόντες μέσα στο πλήθος ήταν ο πατέρας του θύματος,
ο Ιμπραήμ Μοχεμπί, με την οικογένειά του. Λίγα λεπτά πριν από την εκτέλεση,
κάποιες φωνές άρχισαν να υψώνονται και σύντομα το πλήθος ολόκληρο ακουγόταν να
φωνάζει: «Αάφβε, αάφβε (συγχώρεσε στο όνομα του Θεού)». Κάποιοι φώναξαν
«εκδίκηση», αλλά ήταν ελάχιστοι. Και μπροστά στην πίεση του πλήθους και τις
ικεσίες της οικογένειας του φονιά, ο πατέρας υποχώρησε: «Σε συγχωρώ», είπε
προς τον Μορτεζά χαρίζοντάς του τη ζωή, όπως είχε δικαίωμα από τον κορανικό
νόμο. «Ζήτω ο πατέρας του Χαντί Μοχεμπί», «ο Αλλάχ είναι μεγάλος» άρχισε να
φωνάζει το πλήθος, και χίλια χέρια σήκωσαν τον Ιμπραήμ Μοχεμπί για να τον
τιμήσουν και να τον ευχαριστήσουν για τη ζωή του Μορτεζά. «Για πρώτη φορά στο
Ιράν, όπου η θανατική ποινή είναι ταμπού απαραβίαστο, μια εκτέλεση ματαιώνεται
υπό την πίεση της ιρανικής και όχι της διεθνούς κοινής γνώμης», επισήμανε ένας
Ιρανός αναλυτής. «Το περιστατικό μεταφράζει καλά τις βαθιές αλλαγές που
διενεργούνται στο Ιράν, πιθανώς εν αγνοία των διαφόρων πρωταγωνιστών». Λίγες
μέρες μετά, οι εκλογές «μετέφρασαν» τις αλλαγές αυτές ακόμη πιο εύγλωττα.