ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ «Πώς νίκησα τον καρκίνο»

Είναι ειδικός στις νέες τεχνολογίες. Διδάσκει κοινωνιολογία στο
Πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϋ. Πρόσφατα έλαβε μέρος και σ’ ένα συνέδριο στην
Αθήνα. Τώρα διηγείται στην «Ελ Παΐς» πώς νίκησε τον καρκίνο.

Μανουέλ Καστέλς: η ζωή αποδείχθηκε πιο δυνατή από τον θάνατο

Λέγομαι Μανουέλ Καστέλς, γεννήθηκα στο Ελίν της Ισπανίας το 1942 και πριν από
επτά χρόνια έμαθα ότι έχω καρκίνο. Πρόκειται βέβαια για ιδιωτική υπόθεση. Αν
σας τη διηγούμαι, είναι επειδή πιστεύω ότι ο καρκίνος είναι η επιδημία της
εποχής μας και ίσως να σας είναι χρήσιμη μια θετική εμπειρία. Σ’ αυτά τα επτά
χρόνια έκανα και έζησα πολλά πράγματα, ίσως τα σημαντικότερα της ζωής μου,
όπως το να γράψω ένα βιβλίο που πάντα ήθελα, να αποκτήσω εγγόνια, να δω την
κόρη μου ευτυχισμένη, να παντρευτώ και να παρακολουθήσω τη γέννηση ενός νέου
κόσμου, με αγγελιοφόρο το Internet.

Λίγο μετά τη διάγνωση από τον γιατρό μου στο Σαν Φρανσίσκο ενός όγκου 10
εκατοστών στο νεφρό, υπεβλήθην σε χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεσή του.
Τρία χρόνια αργότερα έκανα και νέα εγχείρηση και μου αφαίρεσαν τόσο πολλά
όργανα, ώστε συνειδητοποίησα πόσο πολλά ανταλλακτικά έχουμε στο σώμα μας, αφού
συνέχισα να ζω χωρίς να αλλάξει τίποτα στις συνήθειές μου. Η βασική συμβουλή
που θα σας έδινα είναι: μην καπνίζετε, να πίνετε με προσοχή, να τρώτε φρούτα
και λαχανικά, να γυμνάζεστε και να αποφεύγετε κάθε τι το χημικό. Επειδή παρά
ταύτα δεν ξέρουμε τι είναι ο καρκίνος, ίσως να θέλετε να μάθετε πώς αντέδρασα
από τη στιγμή που μπήκε στη ζωή μου.

Το βασικό είναι να μην κρύβεσαι μπροστά στα συμπτώματα, να έχεις καλούς
γιατρούς και να εμπιστεύεσαι την ιατρική επιστήμη. Όλα αυτά αποτελούν συνθήκη
αναγκαία, όχι όμως και ικανή. Η ψυχολογική κατάσταση παίζει ουσιαστικό ρόλο
στη μάχη κατά του καρκίνου. Κι εγώ είχα όλη τη στήριξη και αγάπη που
χρειαζόμουν. Η γυναίκα που αγαπούσα ήλθε από την άλλη άκρη του κόσμου και
εγκαταστάθηκε μ’ ένα μικρό στρώμα στο θάλαμο όπου νοσηλευόμουν. Η κόρη μου
ήλθε από την Ιταλία για να παρακολουθήσει την ανάρρωσή μου. Οι φίλοι μου,
κυρίως από την Ισπανία, έζησαν μαζί μου τις εγχειρήσεις μου, αξιοποιώντας το
Internet. Στη δεύτερη εγχείρησή μου, όπου παίζονταν τα πάντα, μια νοσοκόμα
ενημέρωνε τη γυναίκα μου, που τηλεφωνούσε σ’ ένα φίλο, που ενημέρωνε αμέσως με
e-mail την κόρη μου, που τηλεφωνούσε αμέσως στους διάφορους φίλους. Εγώ δεν
ήξερα τότε τι συνέβαινε. Ένιωθα όμως μια απίστευτη συντροφιά. Κι όταν αυτοί
που αγαπάς θέλουν να ζήσεις, το θέλεις κι εσύ.

Ο άνθρωπος δεν ζει όμως μόνο από τους γιατρούς και την αγάπη, αλλά κι από τα
έργα του. Κι εγώ επέμεινα αυτά τα χρόνια να γράψω το βιβλίο της ζωής μου. Η
ζωή αποδείχθηκε έτσι δυνατότερη από τον θάνατο. Κι ας ξέρουμε ποιος κερδίζει
πάντα στο τέλος. Είναι άλλο όμως ο φυσικός νόμος κι άλλο να έχεις χρόνο και
ηρεμία για να ετοιμάσεις τις βαλίτσες της αιωνιότητας.