ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Έρωτας εναντίον Ιστορίας

Το έργο δεν ήταν εύκολο. Λόγω Μιλένιουμ, οι ερωτικές ιστορίες που του
υποβλήθηκαν φέτος για να διαλέξει την καλύτερη ήταν περισσότερες από κάθε άλλη
φορά. Όταν όμως έφτασε στην ιστορία του Ούβε και της Ρεγκίνα, ο Άγιος
Βαλεντίνος ήξερε ότι η διαδρομή του είχε φτάσει στο τέλος.

Ρεγκίνα και Ούβε: ο έρωτας δεν γνωρίζει όρια

«Έχω ακόμη μια ερώτηση να σας κάνω», της είπε εκείνος στο τέλος της ανάκρισης.
«Θα μπορούσατε να ερωτευθείτε κάποιον σαν κι εμένα;». «Ναι», απάντησε εκείνη
χωρίς καλά-καλά να το καταλάβει. «Και θα μπορούσατε να φανταστείτε τον εαυτό
σας να φιλά κάποιον σαν κι εμένα;». «Φυσικά». Ο Ούβε σηκώθηκε από την καρέκλα
του, την πλησίασε και της είπε: «Αποδείξτε το, λοιπόν». Το φιλί ήταν σύντομο
και φοβισμένο. Κι αν δεν ήταν προσβολή για τις περιστάσεις, θα μπορούσε να
διακρίνει κανείς πίσω του μια ιδέα πάθους.

Ύστερα η Ρεγκίνα Κάιζερ, διαφωνούσα, επέστρεψε στο κελί της, στις φυλακές
Χένσενχαουζεν του Ανατολικού Βερολίνου. Και ο Ούβε Κάρλστεντ, ανακριτής της
Στάζι, κάθησε να συντάξει την έκθεσή του. Δεν είχε καμιά αμφιβολία ότι η
κατηγορία της εσχάτης προδοσίας ήταν σωστή: ύστερα από μιαν εξαντλητική
ανάκριση που κράτησε οκτώ μήνες, πέντε μέρες την εβδομάδα, οκτώ ώρες την
ημέρα, είχε συμπεράνει ότι η κοπέλα που βρισκόταν απέναντί του είχε πράγματι
επαφές με τη δυτικογερμανική Αριστερά. Η έκθεσή του ήταν καταπέλτης. Η Ρεγκίνα
καταδικάστηκε σε φυλάκιση τριών ετών και δύο μηνών. Ανάλογη ήταν η ποινή και
για τον σύζυγό της. Ο Ούβε, με τη συνείδησή του ήσυχη, επέστρεψε στη γυναίκα
του και τα δύο τους παιδιά. Ήταν χειμώνας του 1981.

Η Ρεγκίνα αποφυλακίστηκε αφού εξέτισε ολόκληρη την ποινή της και έλαβε άδεια
να περάσει στο Δυτικό Βερολίνο. Τα χρόνια πέρασαν, χώρισε, ξαναπαντρεύτηκε, κι
όταν έπεσε το Τείχος αποφάσισε να επιστρέψει στον τόπο του μαρτυρίου της.
Επαγγελματικά αυτή τη φορά: ξεναγούσε τους τουρίστες στα μυστικά των φυλακών.
Εκείνο το φιλί, όμως, δεν την άφηνε να ησυχάσει. Αποφάσισε έτσι να ψάξει στα
αρχεία των φυλακών. Κι όταν βρήκε το όνομα και το τηλέφωνο του Ούβε, δεν
δίστασε στιγμή. Τον πέτυχε την ώρα του φαγητού. «Εσείς με ανακρίνατε το
1981;». «Όχι, κάνετε λάθος». Μα εκείνη ήξερε πως της έλεγε ψέματα. Πως την
είχε αναγνωρίσει. Κι ας είχαν περάσει δεκαέξι χρόνια από τότε.

Ύστερα από λίγες μέρες συναντήθηκαν μπροστά στις φυλακές. Η αρχική αμηχανία
διαλύθηκε γρήγορα. Εκείνο το φιλί το είχαν αφήσει στη μέση. Τρεις μήνες μετά,
τον Ιανουάριο του 1998, αποφάσισαν να εγκαταλείψουν τις οικογένειές τους και
να ζήσουν μαζί. Ο δημοσιογράφος της «Κοριέρε» που τους συνάντησε την περασμένη
εβδομάδα γράφει ότι ξεχείλιζαν από τρυφερότητα. «Δεν μπορώ να ακυρώσω αυτά που
συνέβησαν», είπε εκείνος. «Κανείς από τους δυο μας δεν πρέπει να ντρέπεται για
τίποτα», είπε εκείνη. Όταν ο Έρωτας παίζει ποδόσφαιρο με την Ιστορία, νικητής
είναι πάντα ο ίδιος.