Καμιά γωνιά της Γης δεν θα μείνει άγνωστη!

Υπάρχουν ακόμη ανεξερεύνητα σημεία στη Γη. Και σε πολλές περιπτώσεις, οι
επιστήμονες και λιγότερο οι τυχοδιώκτες είναι εκείνοι που επιδιώκουν να
φθάσουν πρώτοι εκεί. Η θάλασσα και το Διάστημα δεν είναι τα μοναδικά τελευταία
σύνορα που χωρίζουν το γνωστό από το άγνωστο.

Θύλακοι του πλανήτη, από τη δυσπρόσιτη ζούγκλα στο κέντρο της Νότιας Αμερικής
έως την παγωμένη έρημο της Γροιλανδίας και τους παραποτάμους του Μπλε Νείλου
στην Αιθιοπία, παραμένουν παρθένα εδάφη για τους επιστήμονες εξερευνητές.

Ο συνταγματάρχης Τζον Μπλάσφορντ Σνελ, πρόεδρος της Επιστημονικής
Εξερευνητικής Κοινότητας και δεινός ερευνητής στα 63 του χρόνια, ξεκινά ένα
πενταετές εγχείρημα προκειμένου να φέρει στο φως όσο περισσότερες απόρθητες
περιοχές του κόσμου είναι δυνατόν. Αναζητεί αυτοχρηματοδοτούμενους εθελοντές
για να συμμετάσχουν στις αποστολές που θα διαρκούν δύο και τρεις εβδομάδες.

Όσοι ανταποκριθούν όμως θα πρέπει να κατανοήσουν ότι η έμφαση δίνεται στην
έρευνα και όχι στο «σπάσιμο ρεκόρ».

«Όλες οι περιοχές που έχουν απομείνει είναι μερικές από τις πιο δύσκολες και
αφιλόξενες. Οι άνθρωποι που θα θελήσουν να πάνε εκεί θα πρέπει να είναι και
λίγο τρελοί», είπε.

«Υπάρχει μια διαφορά ανάμεσα στους εξερευνητές και στους τυχοδιώκτες. Ο
τυχοδιώκτης πάει κάπου και επιδίδεται σε κάτι δύσκολο με στόχο να επωφεληθεί ο
ίδιος. Στόχος του εξερευνητή είναι να αποκαλύψει κάτι για το μέρος όπου
βρέθηκε».

Οι φυσικές προκλήσεις δεν ενδιαφέρουν τον συνταγματάρχη. «Κάθε ανόητος θα
νιώθει άβολα», υποστηρίζει. «Σύντομα θα βρεθεί κάποιος που θα διασχίσει τον
Ατλαντικό με μια μπανιέρα.

Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι να βρούμε νέες μεθόδους θεραπείας για την
ιατρική, νέα είδη ζώων και νέους τρόπους για να βοηθήσουμε τους ανθρώπους.

Δεν μπορείς να συμμετέχεις σε αυτό το παιχνίδι αν δεν είσαι υποστηρικτής της
προστασίας του περιβάλλοντος».

Το τελευταίο ταξίδι του συνταγματάρχη Μπλάσφορντ Σνελ τον Οκτώβριο ήταν
αναγνωριστικό για μια τρίμηνη αποστολή στην αφιλόξενη περιοχή «Gran Chaco» της
Παραγουάης. Στα πυκνά της δάση ζουν κάποιες ινδιάνικες φυλές που ποτέ δεν
είχαν επαφή με τον έξω κόσμο. «Είναι σαν μια πράσινη έρημος», τονίζει. «Δεν
είδα κανέναν, είδα ίχνη ινδιάνων, όμως φοβήθηκαν να με προσεγγίσουν».