Γυναίκες στην εξουσία

Χίλαρι Κλίντον. Οι αντιδράσεις στην υποψηφιότητά της για τη Γερουσία οφείλονται κυρίως στο ότι είναι γυναίκα

Το κακό είναι ότι ένας στους έξι Αμερικανούς λέει ότι δεν θα ψήφιζε μία
γυναίκα για Πρόεδρο. Το καλό είναι ότι, μόλις πριν από οκτώ χρόνια, οι
Αμερικανοί που δεν θα ψήφιζαν μια γυναίκα για Πρόεδρο ήταν πολύ περισσότεροι.

Μπορεί να βρισκόμαστε στον εικοστό πρώτο αιώνα και η ζωή να αλλάζει προς το
καλύτερο, όμως, παρ’ όλα αυτά, πολλοί άνθρωποι διατηρούν ακόμη μερικές
ξεπερασμένες ιδέες.

Στη φετινή προεδρική κούρσα, όλοι οι διεκδικητές είναι, όπως συνήθως, άνδρες.
Η Ελίζαμπεθ Ντόουλ κάτι πήγε να κάνει, αλλά δεν κατόρθωσε να αποσπάσει την
ένθερμη υποστήριξη ούτε του ίδιου της του συζύγου.

Μια γυναίκα στο Λευκό Οίκο; Και αν ξεσπάσει πόλεμος; Αν η οικονομία
καταρρεύσει; Τι στο καλό θα κάνει τότε;

Η Μαίρη Ουίλσον, πρόεδρος των οργανώσεων «Ms Foundation» και «Take Our
Daughters to Work Day», είναι απηυδισμένη από τους ανυπόστατους φόβους, τα
στερεότυπα και την άγνοια. Γι’ αυτό έχει αρχίσει μια εκστρατεία προκειμένου να
πείσει τους Αμερικανούς για τις αναμφισβήτητες ηγετικές ικανότητες που
διαθέτει εκείνο το μισό του πληθυσμού το οποίο συνήθως κανείς δεν παίρνει το
ίδιο στα σοβαρά όσο τους άνδρες.

Έχει ονομάσει την εκστρατεία της, που έχει κοστίσει μέχρι τώρα τρία
εκατομμύρια δολάρια, Σχέδιο Λευκός Οίκος. Στόχος της είναι βέβαια να φέρει πιο
κοντά εκείνη την ημέρα που μια γυναίκα θα εκλεγεί Πρόεδρος των ΗΠΑ, αλλά όχι
μόνο αυτό.

«Αυτό που θέλουμε να κάνουμε είναι να αλλάξουμε το κλίμα στην Αμερική, να την
εξοικειώσουμε περισσότερο στην ιδέα ότι μπορεί να κυβερνηθεί από τις
γυναίκες», λέει. «Δεν φτάνουν μόνο μια δυο γυναίκες. Θέλουμε να αυξήσουμε τον
αριθμό των γυναικών που διεκδικούν την ηγεσία της χώρας. Δεν μας αρκεί μόνο
μία γυναίκα κάθε φορά».

Το 1992 είχε ονομαστεί «έτος της γυναίκας» στην πολιτική. Σχεδόν δέκα χρόνια
αργότερα, υπάρχουν μόνο εννιά γυναίκες μεταξύ των εκατό Αμερικανών
γερουσιαστών, 56 μεταξύ των 435 βουλευτών της Βουλής των Αντιπροσώπων και
μόλις τρεις γυναίκες μεταξύ των 50 κυβερνητών.

Αλλιώς αντιμετωπίζει ο κόσμος τις γυναίκες που έχουν φιλοδοξίες για τα ανώτατα
αξιώματα και αλλιώς τους άνδρες. Σε έρευνα που έγινε από την εταιρεία Deloitte
& Touche και δημοσιεύτηκε τον περασμένο μήνα, διαπιστώθηκε ότι ο κόσμος
γενικά «εμπιστεύεται περισσότερο τις ικανότητες ενός άνδρα υποψήφιου να
χειριστεί τα μεγάλα θέματα». Όσο πιο απαιτητικό είναι το πόστο, τόσο λιγότερες
πιθανότητες συγκεντρώνει μια γυναίκα γι’ αυτό. «Τα αποτελέσματα της έρευνας
έδειξαν ότι επιφανειακά οι Αμερικανοί εκδηλώνουν την υποστήριξή τους στην ιδέα
της προώθησης γυναικών στα ανώτατα αξιώματα. Όμως, η βαθύτερη στάση του κοινού
αποκαλύπτει επίμονα στερεότυπα τα οποία υπονομεύουν τις ευκαιρίες των γυναικών
να εκλεγούν στα ανώτατα αξιώματα».

Η Χίλαρι Ρόνταμ Κλίντον, η οποία ανακοίνωσε επισήμως την υποψηφιότητά της για
τη Γερουσία, την περασμένη Κυριακή, είχε ρωτηθεί πριν από δύο εβδομάδες από
ένα δημοσιογράφο για τα φαρμακερά αισθήματα που προκαλεί σε ορισμένους
κύκλους. «Το ξέρω πως υπάρχουν και αυτά», είχε πει. «Νομίζω πως οφείλονται
τόσο στις θέσεις που παίρνω, όσο και στο ότι είμαι γυναίκα – στο ότι μια
γυναίκα παίρνει αυτές τις θέσεις. Ίσως σε κάποιους να μην αρέσει ο τρόπος που
φτιάχνω τα μαλλιά μου. Δεν ξέρω τι να πω».

Αυτή η απάντηση ξεσήκωσε νέα φαρμακερά σχόλια, που ίσως να μην είχαν καμιά
σχέση με την πολιτική. Σίγουρα, ένα μέρος από αυτές τις αντιδράσεις οφείλεται
στο ότι η Χίλαρι Κλίντον είναι γυναίκα.

Έξω από κόμματα

Η Μαίρη Ουίλσον φροντίζει να μην είναι κομματικά στρατευμένη σε αυτήν την
εκστρατεία της για την προώθηση των γυναικών στα υψηλότερα αξιώματα της χώρας.
Ούτε και θέλει οι ψηφοφόροι να ψηφίζουν γυναίκες μόνο και μόνο επειδή είναι
γυναίκες. Αυτό που θέλει, λέει, είναι να κάνει περισσότερο αποδεκτή την ιδέα
ότι και οι γυναίκες μπορούν να κατακτούν τα ανώτατα αξιώματα και να προωθήσει
όσο γίνεται περισσότερες γυναίκες σε αυτά.

Έτσι, χρηματοδοτεί σχετικές εκπομπές στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, αναθέτει
έρευνες και δημοσκοπήσεις, διοργανώνει «εικονικές εκλογές» και γενικά κάνει
ό,τι μπορεί για να διαδώσει την ιδέα πως οι γυναίκες είναι το ίδιο ικανές όσο
και οι άνδρες για να πάρουν στα χέρια τους την κυβέρνηση.