Η έπαυλη του Χάιντερ ήταν Εβραίου

Ο Γιεργκ Χάιντερ είναι ιδιοκτήτης του Μπέρενταλ. Μιας τεράστιας ιδιοκτησίας
που περιλαμβάνει εκτεταμένα δάση, λίμνες, ένα μεγάλο σπίτι στον χαρακτηριστικό
ρυθμό των Άλπεων, στάβλους, αποθήκες και ένα πριονιστήριο. Το Μπέρενταλ δεν
επιβαρύνεται από υποθήκες. Είναι όλο δικό του και μόνον οι δρόμοι ταλαιπωρούν
την ανάρτηση της Πόρσε, όταν έρχεται να το επισκεφθεί.

Η έπαυλη. Η επίμαχη πολυτελής εξοχική κατοικία του Γιεργκ Χάιντερ

Δεν επιβαρύνεται από υποθήκες, εκτός από αυτό που θα μπορούσε να περιγράψει
κανείς ως ηθική υποθήκη. Και αυτή δεν μπορεί να πληρωθεί, δεν μπορεί να
τακτοποιηθεί, δεν μπορεί να κρυφτεί σε μια θυρίδα στην τράπεζα του
Κλάγκενφουρτ. Ενοχλεί τον Χάιντερ αυτή η ηθική υποχρέωση; Αν ναι, δεν το
δείχνει.

Παρά τις διαβεβαιώσεις του, ότι κοιτάει πάντα προς τα μπρος, ο Χάιντερ είναι
παγιδευμένος στο παρελθόν. Και αυτό το παρελθόν συνδέεται άμεσα με την εποχή
του εθνικοσοσιαλισμού. Ο Χάιντερ δεν θα έπρεπε να έχει αποκτήσει ποτέ το
Μπέρενταλ. Το ότι βρίσκεται στην ιδιοκτησία του οφείλεται στους διεστραμμένους
νόμους των ναζί εναντίον των Εβραίων.

Γιατί το Μπέρενταλ ανήκε σε έναν Εβραίο, τον Τζιόρτζιο Ρόιφερ. Ο Ρόιφερ,
Ιταλοεβραίος που κληρονόμησε μεγάλη περιουσία από τον πατέρα του, αγόρασε το
Μπέρενταλ το 1928 στο σημερινό αντίστοιχο της τιμής των 8 εκατ. λιρών (4,4
δισ. δραχμών).

Ο Ρόιφερ δεν χάρηκε το Μπέρενταλ. Το 1938 άρχισε να φοβάται για την ασφάλεια
της οικογένειάς του. Προσπάθησε να το πουλήσει, τον πρόλαβε όμως ο καρκίνος.
Στην Αυστρία κυβερνούσαν ήδη οι ναζί. Και οι Εβραίοι χρειάζονταν ειδική άδεια
για την πώληση δασικής περιουσίας.

Η χήρα του Ρόιφερ προσπάθησε να πουλήσει το κτήμα, οι ναζί όμως δεν της έδιναν
άδεια. Σύμφωνα με τον νόμο, τον πρώτο λόγο για την αγορά του Μπέρενταλ, όπως
κάθε δασικής έκτασης, είχε το ανώτατο δασαρχείο του Ράιχ, δηλαδή ο Χέρμαν
Γκέρινγκ. Το 1939, η κ. Ρόιφερ έφυγε με τα παιδιά της για την Παλαιστίνη,
χωρίς να προχωρήσει σε πώληση.

Το 1940, το κτήμα κινεί το ενδιαφέρον του Φραντς Λεβ που τον είχαν διώξει από
το κόμμα λόγω κακού χαρακτήρα. Ο Λεβ, που έψαχνε έναν τρόπο να ξαναμπεί στο
κόμμα, σκέφτεται να κάνει εξυπηρέτηση στον Γιόζεφ Βέμπχοφερ, θείο του Χάιντερ
από την πλευρά της γιαγιάς του και προσωπικό φίλο του Χίμλερ. Χάρη στην
επιρροή του τελευταίου, οι δυσκολίες θα ξεπεραστούν και ο Βέμπχοφερ θα
αποκτήσει το κτήμα για 750.000 λίρες (ούτε 400 εκατομμύρια). Μόλις τα δύο
τρίτα από τα χρήματα θα φτάσουν στους λογαριασμούς της κ. Ρόιφερ στην Ιταλία.

Το 1950 η κ. Ρόιφερ θα επιστρέψει στην Ευρώπη και θα διεκδικήσει την περιουσία
στο δικαστήριο. Θα δεχτεί όμως εξωδικαστικό συμβιβασμό αντί 75.000 λιρών (40
εκατ. δραχμών) Το 1986, ο Χάιντερ θα κληρονομήσει το Μπέρενταλ. Όταν τον
ρωτούν για την υπόθεση, ισχυρίζεται ότι ο Λεβ, που πούλησε το κτήμα στον θείο
του, ήταν Εβραίος. Δικό του λοιπόν το λάθος!