ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Ο Διάβολος και οι Άγγελοι

Ο Ρομάνο Πρόντι ύψωσε επιτέλους το ανάστημά του. Για να αφοπλίσει η Ευρώπη
τον Χάιντερ, είπε, θα ακολουθήσει ακόμη αυστηρότερη πολιτική απέναντι στους
μετανάστες. Να περιμένουμε θαλάμους αερίων hi-tech;

«Η Ιστορία επαναλαμβάνεται»: από διαδήλωση κατά του Χάιντερ στις Βρυξέλλες

Δύο σημαντικές εξελίξεις συνταράσσουν αυτόν τον καιρό την Ευρώπη και ο
πειρασμός που αισθάνεται κανείς να τις συνδυάσει είναι σχεδόν ακατανίκητος. Η
μία εξέλιξη είναι η κρίση των γερμανών χριστιανοδημοκρατών (CDU). Η άλλη είναι
ο επικείμενος σχηματισμός κυβέρνησης στην Αυστρία με τη συμμετοχή των
ρατσιστών. Το κοινό τους σημείο, εκτός από τον άμεσο ή έμμεσο ρόλο της
διαφθοράς, είναι η κατάρρευση μιας συγκεκριμένης αντίληψης για την Ευρώπη και
η ανάδυση νέων συσχετισμών που δημιουργούν ένα επικίνδυνο πολιτικό τοπίο.

To CDU, είτε βρισκόταν στην κυβέρνηση είτε στην αντιπολίτευση, ήταν ένας από
τους στυλοβάτες της ευρωπαϊκής ενοποίησης και αποτελούσε φραγμό απέναντι σε
εξτρεμιστικές αντιλήψεις που συναντούσαν εύφορο έδαφος στη νέα Γερμανία. Όπως
αποκαλύφθηκε, συνένοχοι στη διπλή αυτή αποστολή ήταν οι γάλλοι σοσιαλιστές. Η
ενωμένη Ευρώπη ­ άτολμη και αντιφατική, αλλά δεν έχουμε καλύτερη ­ κτίστηκε
λοιπόν και σ’ αυτή τη βάση. Μόνο που για τον σκοπό αυτό χρειάστηκε να
παραβιαστούν το σύνταγμα και οι νόμοι. Κι όταν αυτές οι παραβιάσεις
αποκαλύφθηκαν, η ευρωπαϊκή χριστιανοδημοκρατία άρχισε να υποχωρεί δίνοντας τη
θέση της σε μια σκληρή, αντιευρωπαϊκή, ξενόφοβη Δεξιά. Μια Δεξιά, που στην
Αυστρία έχει αρχηγό τον Χάιντερ, στην Ιταλία τον Μπερλουσκόνι, στη Βαυαρία τον
Έντμουντ Στόιμπερ.

Το περίεργο είναι ότι την εξέλιξη αυτή ευνοεί και ένα μέρος της ευρωπαϊκής
σοσιαλδημοκρατίας, ελπίζοντας ότι θα διαιωνιστεί έτσι η παραμονή του στην
εξουσία. Ένα από τα ηγετικά στελέχη των γερμανών σοσιαλδημοκρατών, ο αρχηγός
της κοινοβουλευτικής τους ομάδας Πέτερ Στρουκ, δήλωσε πρόσφατα ότι η χώρα του,
όπως και η Ιταλία, μπορεί θαυμάσια να πορευθεί χωρίς ένα Χριστιανοδημοκρατικό
Κόμμα. Παραδέχθηκε βέβαια ότι αν το CDU διαλυθεί, ένα μέρος των ψηφοφόρων του
μπορεί να στραφεί προς την άκρα Δεξιά, ισχυρίστηκε όμως ότι αυτός ο κίνδυνος
μπορεί να αποτραπεί με τους κατάλληλους χειρισμούς των «προοδευτικών
δυνάμεων». Όπως εκείνους, για παράδειγμα, που έκαναν οι αυστριακοί ομοϊδεάτες
του, το κόμμα του απερχόμενου καγκελάριου Βίκτορ Κλίμα, που φλερτάρισε προς
στιγμήν με τον Χάιντερ, χωρίς αυτό να ενοχλήσει καμιά ευαίσθητη συνείδηση στην
Ευρώπη.

Αν από κάτι κινδυνεύει η Ευρώπη δεν είναι τόσο η είσοδος των αυστριακών
ακροδεξιών στην κυβέρνηση: στο κάτω-κάτω, ένας άνθρωπος (ο Βόλφγκανγκ Σύσελ)
που είναι έτοιμος να συμμαχήσει και με τον Διάβολο προκειμένου να γίνει
επιτέλους καγκελάριος ίσως να είναι πιο επικίνδυνος από τον Διάβολο. Το
πρόβλημα είναι γιατί η δύναμη αυτού του Διαβόλου ανεβαίνει διαρκώς. Όπως και
γιατί πάνω από τους μισούς ψηφοφόρους του είναι σοσιαλιστικών πεποιθήσεων. Να
ένα πεδίο στο οποίο θα μπορούσε να παρέμβει η Ευρώπη. Θα μπορούσε, για
παράδειγμα, να αγκαλιάσει τον μεγαλύτερο εχθρό του Διαβόλου: τους μετανάστες.
Οι δηλώσεις του Πρόντι δείχνουν ακριβώς το αντίθετο.