Ισόβια στον δολοφόνο με την ξιφολόγχη

Το βλέμμα της μητέρας του αναζήτησε ο Ξενοφών Τσαπάρας μόλις άκουσε τον
πρόεδρο του δικαστηρίου να ανακοινώνει την απόφαση της ισόβιας κάθειρξης, με
την οποία έκλεισε ο κύκλος της τιμωρίας ενός εγκλήματος.

Ξενοφών Τσαπάρας. Άκουσε ψύχραιμα την απόφαση του δικαστηρίου που του επέβαλε την πρωτόδικη ποινή των ισοβίων

Λίγα βήματα πιο πέρα από τη μητέρα του θύτη βρισκόταν η μητέρα του θύματος,
του 18χρονου Αλέξανδρου Αθανασόπουλου, το βλέμμα της οποίας ήταν καρφωμένο
στους δικαστές. Σε αυτούς είχε εναποθέσει την ελπίδα να δικαιώσουν ηθικά τη
μνήμη του αδικοχαμένου παιδιού τους.

Είχαν περάσει δύο ώρες από τη στιγμή που οι δικαστές και οι ένορκοι είχαν
αποσυρθεί σε διάσκεψη για την έκδοση της απόφασή τους. Οι συγγενείς και των
δύο πλευρών αγωνιούσαν για την έκβαση της δίκης. Μόνο η η αγωνία του καθενός
ήταν διαφορετική, σαν το ίδιο νόμισμα που έχει πάντα δύο όψεις.

Οι συγγενείς του Ξενοφώντα Τσαπάρα ήθελαν να ελπίζουν μέχρι το τέλος ότι οι
δικαστές θα τον έκριναν άξιο να του αναγνωρίσουν, έστω ένα ελαφρυντικό, για να
“σπάσουν” τα ισόβια, ποινή που του είχαν επιβάλει και οι δικαστές του
πρωτοβάθμιου κακουργιοδικείου.

Στην αντίθετη πλευρά, η οικογένεια του θύματος είχε την ελπίδα ότι η τιμωρία
των δικαστών θα ήταν και σε δεύτερο βαθμό το ίδιο παραδειγματική. Δεν ζητούσαν
εκδίκηση, αλλά μόνο ηθική ικανοποίηση, αφού πολύ καλά γνωρίζουν ότι κανένας
δεν μπορεί να τους δώσει πίσω τη χαμένη ζωή του Αλέξανδρου.

Γι’ αυτή την απώλεια ζωής ενός συνανθρώπου του οι δικαστές του Μεικτού Ορκωτού
Εφετείου της Αθήνας ομόφωνα έκριναν ένοχο τον κατηγορούμενο, ο οποίος με μία
ξιφολόγχη σκότωσε, χωρίς αφορμή, τον 18χρονο Αλέξανδρο Αθανασόπουλο, στις 19
Σεπτεμβρίου 1997 στο Χαλάνδρι. Ομόφωνα επίσης απέρριψαν τους υπερασπιστικούς
ισχυρισμούς του για την αναγνώριση ελαφρυντικών, για βρασμό ψυχικής ορμής και
ότι την ώρα της τέλεσης της άδικης πράξης του βρισκόταν σε νόμιμη άμυνα.

‘Επειτα από αυτή την απόφαση η ποινική μεταχείριση για τον δράστη ήταν
μονόδρομος. Ο εισαγγελέας της έδρας πρότεινε και οι δικαστές ουσιαστικά
επικύρωσαν την πρωτόδικη ποινή της ισόβιας κάθειρξης. Το δικαστήριο τού
επέβαλε επιπλέον 15 μήνες φυλάκιση και 100.000 δραχμές χρηματική ποινή για
παράνομη οπλοφορία και οπλοχρησία.

Την ώρα που ο πρόεδρος διάβαζε την καταδικαστική απόφαση, ο Ξενοφών Τσαπάρας
ήταν όρθιος μπροστά από το εδώλιο του κατηγορουμένου και άκουγε ψύχραιμος την
ετυμηγορία των κριτών του. Και μόνο όταν συνειδητοποίησε τι σημαίνει η απόφαση
αυτή γύρισε προς την πλευρά της μητέρας του, η οποία καθόταν στην πρώτη σειρά
του ακροατηρίου.

Ένα χαμόγελο πικρίας σχηματίστηκε στο πρόσωπό του ψιθυρίζοντας μόνο “τι να
κάνουμε…” Είχε μόλις γραφτεί ο επίλογος της προσωπικής του ιστορίας. Δεν
βρέθηκε ούτε ένας δικαστής να πιστέψει πως δεν είχε πρόθεση να αφαιρέσει τη
ζωή του Αλέξανδρου.

“Μπορείτε να ασκήσετε αναίρεση στον Άρειο Πάγο”, του είπε ο πρόεδρος κ.
Γεράσιμος Σιμόπουλος διατάσσοντας παράλληλα τη δήμευση της ξιφολόγχης. Του
φονικού οργάνου που έκοψε το νήμα της ζωής του Αλέξανδρου και κατέστρεψε-όπως
είχε πει στην απολογία του- και τη ζωή του ίδιου.

Το δρομολόγιο που ακολούθησε στα επόμενα λεπτά ήταν γνωστό. Ο πρώτος και ο
τελευταίος του σταθμός ήταν οι φυλακές του Κορυδαλλού. Εκεί που καταδικάστηκε
να εκτίσει την ποινή της ισόβιας κάθειρξης.