30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΡΙΣΤΗ ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΛΟΥ

ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΡΙΑ – ΣΤΙΧΟΥΡΓΟΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Αθήνα.

ΜΕΓΑΛΩΣΕ: Στα Εξάρχεια.

ΔΙΑΒΑΖΕ: Αδελφούς Γκριμ, Ιούλιο Βερν, Αστερία, Τεν Τεν.

ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Γκρέιβς, Φρέιτερ, Τομ Ρόμπινς, Κλάιβ Μπάρκερ, Βαβέλ.

ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ: Κυκλάδες, Θράκη, Άμστερνταμ, Σινά.

ΑΚΟΥΕΙ: Στόουνς και Αναστενάρηδες.

ΘΑΥΜΑΖΕΙ: Τους ταξιδευτές.

Εκείνη τραγουδάει και γράφει τους στίχους και ο Στάθης Καλυβιώτης τη
μουσική. Και οι δύο μαζί ταξιδεύουν στις μουσικές του κόσμου για να βρουν την
έμπνευσή τους κάπου μεταξύ Ελλάδας, Ινδίας, ροκ ψυχεδέλειας και ηλεκτρονικής
μουσικής. Το «έργο» τους ολοκληρώνεται επί σκηνής ­ μόνον εκεί μπορεί να
αποδώσουν στο μέγιστο groove σάμπλερ. Αυτή τη φορά, λοιπόν, η Κρίστη
Στασινοπούλου και το γκρουπ της ταξιδεύουν στον χωροχρόνο της μουσικής σκηνής
ΑΝ Club τις τέσσερις Δευτέρες που ξεκίνησαν στις 31 Ιανουαρίου.

ΕΡ.: Αν σας ζητούσαν να χαρακτηρίσετε εσείς η ίδια τη μουσική σας, τι ορισμό
θα δίνατε;

ΑΠ.: Χαρακτηριστικό της μουσικής που φτιάχνουμε μαζί με τον Στάθη Καλυβιώτη
είναι ότι δεν μπορεί να χαρακτηριστεί.

ΕΡ.: Η Κρίστη Στασινοπούλου της «Πύρινης Ρομφαίας» (σ.σ.: που είναι το πρώτο
της μυθιστόρημα) ποια κοινά έχει με την Κρίστη Στασινοπούλου των δύο
τελευταίων της CD «Ηχοτρόπια» και «Υφαντόκοσμος»;

ΑΠ.: Άλλοτε με λέξεις, άλλοτε με ήχους περιγράφω τα τοπία που επισκέπτομαι.

ΕΡ.: Πώς σταματάει το ένα και ξεκινάει το άλλο;

ΑΠ.: Απλά, ξεκουράζω τη φωνή μου, γράφοντας.

ΕΡ.: Ποιος από τούς στίχους που έχετε γράψει σάς χαρακτηρίζει περισσότερο;

ΑΠ.: Κάθε στίχος αντιπροσωπεύει μια στιγμή ή ένα κομμάτι τού εαυτού μου.

ΕΡ.: Ποια φράση από τα διηγήματά σας (ή από την «Πύρινη Ρομφαία»);

ΑΠ.: Αδύνατο να σας απαντήσω, είναι πολλές.

ΕΡ.: Τι σας απασχολεί περισσότερο όταν βρίσκεστε στη φάση της δημιουργίας ενός
δίσκου;

ΑΠ.: Η ακριβής καταγραφή ενός μουσικού οράματος.

ΕΡ.: Θα λέγαμε ότι οι δύο τελευταίοι σας δίσκοι («Υφαντόκοσμος» και
«Ηχοτρόπια») έχουν την ίδια κατεύθυνση. Σημαίνει ότι βρήκατε το στίγμα σας;

ΑΠ.: Το στίγμα μου αλλάζει συνεχώς, ανάλογα με το πού ταξιδεύω. Η κατεύθυνση
όμως είναι πάντα ή ίδια.

ΕΡ.: Ποια σημεία της διαδρομής σας θεωρείτε σταθμούς;

ΑΠ.: Τα «Ηχοτρόπια», τον «Υφαντόκοσμο», το γκρουπ Σελάνα παλαιότερα.

ΕΡ.: Το ότι η μουσική σας εμπεριέχει ετερόκλητα στοιχεία (ελληνική
παραδοσιακή, ηλεκτρονική κ.λπ.) σάς έφερε ποτέ αντιμέτωπους με το κατεστημένο
της δισκογραφίας;

ΑΠ.: Είμαι, έτσι κι αλλιώς, αντίθετη στο κατεστημένο της δισκογραφίας.

ΕΡ.: Νομίζετε ότι η ελληνική πραγματικότητα είναι πιο ανοιχτή πλέον σε
εναλλακτικές μουσικές;

ΑΠ.: Οι εναλλακτικές μουσικές βγαίνουν στην Ελλάδα κυρίως κατά τύχη.

ΕΡ.: Τι σας κράτησε τόσα χρόνια και δεν «ενδώσατε» σε πιο mainstream επιλογές;

ΑΠ.: Σε κάτι που σου φαίνεται αδιάφορο δεν γίνεται να ενδώσεις.

ΕΡ.: Πώς φαντάζεστε το ιδανικό μέρος για να παίξετε τη μουσική σας;

ΑΠ.: Ένα μέρος με ανοιχτή θέα.

ΕΡ.: Τι σας δυσκολεύει περισσότερο στις τρέχουσες συνθήκες που επικρατούν στα
μικρά μαγαζιά;

ΑΠ.: Αποφεύγω πλέον να παίζω σε ένα μαγαζί, αν δεν έχει καλά ηχητικά
μηχανήματα, καλό εξαερισμό και λογικές τιμές.

ΕΡ.: Τι συμβαίνει όταν βρίσκεστε επί σκηνής;

ΑΠ.: Περνάμε ωραία.

ΕΡ.: Έχει τύχει ποτέ να σας ενοχλήσει το βλέμμα (ή το σχόλιο) ενός θαμώνα;

ΑΠ.: Έχει συμβεί λίγες φορές. Θεωρώ πάντως ότι είναι δικαίωμα του καθένα να
εκφράζει την αρέσκεια ή την απαρέσκειά του.

ΕΡ.: Πώς αντιδράσατε;

ΑΠ.: Κάποιες φορές μπορεί να θύμωσα και να είπα κάτι.

ΕΡ.: Καταλαβαίνετε τη διάθεση του κοινού;

ΑΠ.: Η διάθεσή του επηρεάζεται από τη δική μου διάθεση. Αυτός είναι ο ρόλος
μου, άλλωστε.

ΕΡ.: Εσείς επηρεάζεστε από το κοινό;

ΑΠ.: Η σχέση είναι αμφίδρομη. Όμως αυτός που είναι πάνω στη σκηνή είναι ο
οδηγός.

ΕΡ.: Είναι φανερό ότι σας αρέσει η ελληνική παραδοσιακή μουσική. Από πού
ξεκίνησε αυτή η σχέση;

ΑΠ.: Από τότε που η βιόλα τού John Cale στο Venus in Furs των Velvet
Underground μού θύμισε το βυζαντινό ίσο της παραδοσιακής μουσικής.

ΕΡ.: Ποιο είναι το ταξίδι της ζωής σας;

ΑΠ.: Η ίδια η ζωή είναι το πιο ωραίο και περιπετειώδες ταξίδι.

ΕΡ.: Αυτό που απεχθάνεστε περισσότερο στη σημερινή ελληνική πραγματικότητα;

ΑΠ.: Η νεοπλουτίστικη επιδειξιομανία. Και ο μικροαστικός σκοταδισμός.

ΕΡ.: Η πιο επαναστατική σας πράξη;

ΑΠ.: Η καθημερινή συνέπεια με τον εαυτό μου και τα πιστεύω μου.