Πώς μας είδε ο Κινέζος…

Τα ελληνικά ήταν… κινέζικα στα μάτια του. Ωστόσο, ο κ. Γιανγκ
Κουάνγκσενγκ ήταν αποφασισμένος να μάθει τη γλώσσα προκειμένου να υπηρετήσει
ως διπλωμάτης στην Ελλάδα που θαύμαζε. Σήμερα, μετά δεκατρία χρόνια θητείας ως
πρέσβης της Κίνας στην Αθήνα, είναι έτοιμος να αποχωρήσει. Με τις βαλίτσες
έτοιμες, και την προετοιμασία του επίσημου ταξιδιού του κ. Σημίτη στη χώρα του
­ την τελευταία εκκρεμότητα που έχει να διευθετήσει ­ μιλάει στα «ΝΕΑ» για τα
δεκατρία ελληνικά χρόνια της ζωής του.

Γιανγκ Κουάνγκσενγκ: «Θα μου λείψει η Αθήνα. Τη γνώρισα με νέφος, την αφήνω με Μετρό»

Είδε την ελληνική τηλεόραση να αποκτά ιδιωτικά κανάλια και την Αθήνα, Μετρό.

Αναρωτιέται αν έχουμε ακόμα «μονά-ζυγά», ένα σύστημα που συνάντησε για πρώτη
φορά στη χώρα μας, και ρωτάει με ενδιαφέρον αν ισχύει ακόμα. «Αφού έχετε
μονά-ζυγά γιατί έχει κάθε ημέρα μποτιλιάρισμα;», αφού κάνει σαράντα λεπτά για
να κατέβει από το Ψυχικό στο Σύνταγμα. Εκτός από τα ευχάριστα, όμως, στα οποία
κατατάσσει ακόμα και τη δυσκολία να προσαρμοστεί από τα κινέζικα ιδεογράμματα
στη γραφή της ελληνικής, θυμάται με συγκίνηση στιγμές, όπως ο απεγκλωβισμός
των 200 Κινέζων από την εκτός ελέγχου Αλβανία, τον Μάρτιο του ’97. «Τους πήραν
μυστικά τρία ελληνικά πλοία και σώθηκαν», λέει με περηφάνια.

100 φορές στην Ακρόπολη!

Όπως με περηφάνια μιλάει πάντα για την αγαπημένη του Ακρόπολη, στην οποία
ανέβηκε εκατό φορές στην Ακρόπολη και θ’ ανέβαινε ευχαρίστως άλλη μία χθες, αν
δεν έβρεχε! «Βέβαια τις περισσότερες φορές έκανα αναγκαστικά τον ξεναγό στους
Κινέζους επισκέπτες μας, αλλά δεν μου ήταν καθόλου δυσάρεστο».

Δεκατρία χρόνια στην Ελλάδα έμαθε να τρώει… φέτα, «στην πατρίδα μου δεν
τρώμε καθόλου τυριά, αν και έχουμε μεγάλη παραγωγή γάλακτος», να πηγαίνει
ρομαντικούς περιπάτους με τη γυναίκα του στην Πλάκα τα Σαββατοκύριακα, να λέει
«καλημέρα» στους γείτονες και να διασκεδάζει σε ταβερνάκια. Θα αποφύγει, όμως,
με σθένος να δώσει λεπτομέρειες των συνηθειών του, κάνοντας, απλώς, με χιούμορ
ένα σχόλιο για το… βάρος του εξαιτίας των γευστικών και πλούσιων σε θερμίδες
ελληνικών μεζέδων.

Παρά το αυξημένο κυκλοφοριακό, όμως, είδε την ατμόσφαιρα να γίνεται «πολύ πιο
καθαρή από παλιά», στους δρόμους της πόλης να περπατούν περισσότεροι Κινέζοι
τουρίστες και στα γραφεία της πρεσβείας να αυξάνονται οι αιτήσεις για χορήγηση
βίζας. Οι βαλίτσες του κ. Yang Guangsheng, επί δεκατρία χρόνια πρέσβη και
αντιπροσώπου του λαού της Κινεζικής Δημοκρατίας στην Ελληνική Δημοκρατία,
είναι ήδη έτοιμες. Εκτός από τις καλύτερες αναμνήσεις θα πάρει πίσω μαζί του
στο Πεκίνο την επιτυχία να φτάσει τις οικονομικές συναλλαγές των δύο χωρών στο
ύψος των 400 εκατομμυρίων δολαρίων ετησίως. Άλλωστε, η προώθηση των
οικονομικών σχέσεων Κίνας-Ελλάδας ήταν ιδιαίτερα ψηλά στις προτεραιότητες της
θητείας του.

Η επίσκεψη Σημίτη

Ακόμα και τώρα, όμως, που αλλάζει πόστο, δεν εγκαταλείπει την υλοποίηση των
στόχων του: ένας από αυτούς η επίσημη επίσκεψη του κ. Κώστα Σημίτη στο Πεκίνο,
την οποία ο ίδιος βλέπει τον Μάιο. Μήπως ο φιλέλληνας και ελληνομαθής
διπλωμάτης γνωρίζει κάτι για τις επικείμενες εκλογές.

Ο κ. Κουάνγκσενγκ χαμογελά διπλωματικά. «Α, δεν ξέρω, δεν ξέρω. Ο Πρωθυπουργός
ήταν να έρθει στο Πεκίνο τον περασμένο Σεπτέμβριο, αλλά δυστυχώς το ταξίδι
αναβλήθηκε εξαιτίας του σεισμού. Τώρα προετοιμαζόμαστε για ταξίδι τον Μάιο,
για εκλογές δεν ξέρω», λέει με τα άνετα… ελληνικά του ο κ. πρέσβης. Αν και
εννιά η ώρα το πρωί προσφέρει ελαφρύ λικέρ με ξηρούς καρπούς και αποξηραμένα
φρούτα στους επισκέπτες, ενώ ο ίδιος προτιμά το αγαπημένο του τσάι (ποτέ δεν
πίνει καφέ) σε σκεπαστή κούπα από λευκή πορσελάνη που μοιάζει με ιδιόρρυθμη
τσαγιέρα. Παρ’ όλ’ αυτά ο ουρανίσκος τους εξασκήθηκε ιδιαίτερα στις
παραδοσιακές ελληνικές γεύσεις, του αρέσει ιδιαίτερα το πλούσιο και πιο βαρύ ­
σε σύγκριση με το κινέζικο ­ ελληνικό μενού και τρώει πολύ συχνά με καλούς
φίλους σε ταβέρνες και ρεστοράν.

Κινέζικα με… ελληνική γεύση

Από την άλλη πλευρά το 1983 που ήρθε βρήκε μια πόλη με δύο κινέζικα εστιατόρια
και τώρα υπάρχουν πενήντα! «Και μερικά είναι, μάλιστα, πολύ καλά, ενώ άλλα
είναι κινέζικα με λιγάκι ελληνική γεύση. Ίσως για να… πιάσουν», λέει
γελώντας δυνατά ο κ. πρέσβης, ο οποίος εκτός από τα ελληνικά της διπλωματίας
χειρίζεται άνετα και την ελληνική αργκό. Τα ελληνικά του τα έμαθε στη
Βουλγαρία. Πώς βρέθηκε εκεί;

«Για να μπεις στο Διπλωματικό Σώμα της Κίνας πρέπει πρώτα να σπουδάσεις
Διεθνές Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο και να μάθεις τουλάχιστον μία ξένη γλώσσα,
εγγλέζικα ή ρωσικά. Μετά δίνεις εξετάσεις και παρακολουθείς την Ακαδημία για
τους Διπλωμάτες που είναι περίπου ένα χρόνο. Αφού έκανα όλα αυτά πήγα στη
Βουλγαρία τέσσερα χρόνια και παρακολούθησα μαθήματα ελληνικών στο
Πανεπιστήμιο, γιατί είχα πάντα πολύ μεγάλο θαυμασμό για την Ελλάδα και τον
πολιτισμό της. Στο σχολείο μαθαίνουμε για τους αρχαίους Έλληνες και τη
φιλοσοφία και είχα εντυπωσιαστεί. Δεν έχουμε δικαίωμα να επιλέξουμε που θα
πάμε, αλλά προτιμούσα την Ελλάδα από την Αίγυπτο για παράδειγμα. Τότε δεν
μπορούσες να μάθεις ελληνικά στην Κίνα, ενώ τώρα υπάρχει το Ινστιτούτο Ξένων
Γλωσσών στη Σανγκάη.

Του φαίνονταν… κινέζικα

Τα ελληνικά στην αρχή του φαίνονται… κινέζικα! «Είναι εντελώς διαφορετική
από τη δική μας γλώσσα, πολύ δύσκολη, αλλά η γραμματική σας είναι σαν τη
ρωσική», παρατηρεί ο κ. Κουάνγκσενγκ που στη Βουλγαρία επί τέσσερα χρόνια
έμαθε όχι μόνο αρχαία, αλλά κυρίως νέα Ελληνικά. Και έτσι ήταν έτοιμος για τη
Λευκωσία, το πρώτο του πόστο. Και, μάλιστα, τη Λευκωσία του ’72, «δύσκολα
χρόνια με πραξικόπημα, Μακάριο και εισβολή».

Ο ίδιος θυμάται που είδαν τα τανκ στους δρόμους και για μεγάλο διάστημα
παρέμειναν καμιά δεκαριά άτομα, κλεισμένοι μέσα στην πρεσβεία. «Όμως εμείς δεν
κινδυνέψαμε». Υπενθυμίζουμε τον βομβαρδισμό της κινεζικής πρεσβείας από τους
Νατοϊκούς πυραύλους στο Βελιγράδι και ο κ. πρέσβης σοβαρεύει. «Σκοτώθηκαν
άνθρωποι εκεί», λέει.

Πίσω στην Αθήνα. «Άλλαξε πολύ από το 1983 που ήρθα για πρώτη φορά. Έχει
γεμίσει πολυκατοικίες. Τότε είχε πολύ πράσινο προς την Κηφισιά, στην Πολιτεία,
προς το Σούνιο. Τώρα παντού κτίζουν. Και στο Πεκίνο το ίδιο. Κάθε φορά που
γυρίζω εκεί έχει γεμίσει ουρανοξύστες, όπως και η Σαγκάη. Εκεί κτίζουν
ουρανοξύστες με πενήντα ορόφους, δεν τις αναγνωρίζω αυτές τις πόλεις κάθε
φορά, όλο αλλάζουν. Όπως και η Αθήνα».

«Θα μου λείψει η γειτονιά μου, οι φίλοι και η Πλάκα»

Μπορεί να έχει σταματήσει, πλέον, να υπάρχει απευθείας πτήση από Αθήνα –
Πεκίνο, όμως, έχουν ανοίξει άλλοι οδοί επικοινωνίας. Μία από αυτές, η διά
θαλάσσης μεταφορά ελληνικών μαρμάρων στη Σαγκάη, ταξίδι ενός μήνα. «Ξέρετε ότι
το αντίστοιχο Μέγαρο Μουσικής της Σαγκάης είναι από ελληνικά μάρμαρα;», ρωτά ο
κ. Γιανγκ Κουάνγκσενγκ.

Οι εμπορικές σχέσεις Ελλάδας – Κίνας είναι εισαγωγές και εξαγωγές ύψους 400
εκατομμυρίων δολαρίων τον χρόνο. «Υπάρχει, όμως, προοπτική και προσπαθούμε να
φέρουμε τις δύο χώρες πιο κοντά. Αν βγείτε μία βόλτα στην αγορά θα δείτε πόσα
πολλά προϊόντα έρχονται από Κίνα. Δίνουμε μεγάλη έμφαση στις οικονομικές
σχέσεις, αλλά και στις πολιτιστικές ανταλλαγές».

Εκτός από τη διπλωματική αποστολή, όμως, και τους επαγγελματικούς στόχους, ο
απερχόμενος Κινέζος πρέσβης έχει να μεταφέρει στις βαλίτσες του πολλές
αναμνήσεις από την καθημερινή ζωή του στην Αθήνα. Αυτό που θα του λείψει
περισσότερο «είναι η γειτονιά, οι φίλοι και οι βόλτες στην Πλάκα». Η γειτονιά
είναι το Ψυχικό. Στον πρώτο όροφο του διακοσμημένου με λευκό μάρμαρο κτιρίου
όπου στεγάζεται η πρεσβεία, βρίσκεται και η πρεσβευτική κατοικία. Ο κύριος και
η κυρία Κουάνγκσενγκ γνωρίζουν και έχουν αναπτύξει προσωπικές σχέσεις με τους
γείτονές τους και, επίσης, λατρεύουν να απολαμβάνουν έναν περίπατο στην Πλάκα
το Σαββατοκύριακο. Στο σπίτι τους βλέπουν ελληνική τηλεόραση «κυρίως ειδήσεις,
οι οποίες, όμως, έχουν γίνει πολύ κοινωνικές από πολιτικές που ήταν όταν
είχατε δύο κανάλια», ενώ ο δορυφόρος φέρνει και τα κινέζικα κανάλια στο σπίτι
τους. Τα τελευταία έχουν, επίσης, αλλάξει στον τομέα των ειδήσεων,
ακολουθώντας τις εξελίξεις στην Κίνα μόνο που η κατεύθυνση είναι διαφορετική:
«δίνουν μεγάλη έμφαση στις οικονομικές ειδήσεις».

Πάντως, η οικογένεια Κουάνγκσενγκ θα γιορτάσει και φέτος την κινέζικη έλευση
του Νέου Έτους στην Αθήνα και ετοιμάζεται για πάρτι στις 5 Φεβρουαρίου. «Θα
είναι και αποχαιρετισμός για εμάς και τους φίλους μας».