Η Αυστρία οδηγείται σε διεθνή απομόνωση

Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται πάντοτε σαν φάρσα. Και η Ευρώπη ανακαλύπτει
ότι το φασιστικό δυναμικό της βρικολακιάζει, στη χώρα όπου γεννήθηκε ο Χίτλερ.

Σκίτσο από τη γαλλική «Λε Μοντ»

Εν όψει της συμμετοχής του ακραία εθνικιστικού και ξενόφοβου κόμματος του
Γιέργκ Χάιντερ, ενός ανθρώπου που δεν έκρυψε την εκτίμηση του για τα μέλη των
Ες Ες στην εποχή του χιλιόχρονου Ράιχ, στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες έχει
σημάνει συναγερμός. Ειδικά η ευρωπαϊκή Δεξιά αισθάνεται ρίγος. Δεν είναι
τυχαίο ότι ο πρωθυπουργός του Βελγίου Γκάι Φερχόφσταντ και ο πρόεδρος της
Γαλλίας Ζακ Σιράκ ζήτησαν πιο έντονα από όλους να λάβει η Ευρωπαϊκή Ένωση
μέτρα για να αποτραπεί η συμμετοχή των Ελευθέρων (FP) στην κυβέρνηση, ούτε το
γεγονός ότι μια Γαλλίδα δεξιά, η πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Νικόλ
Φοντέν, δήλωσε ότι η Ε.Ε. δεν μπορεί να ανεχθεί τη συμμετοχή ενός κόμματος
όπως το FP σε μια κυβέρνηση χώρας-μέλους. Η κ. Φοντέν προχώρησε ένα βήμα πάρα
πέρα: μίλησε για την προοπτική αποκλεισμού της Αυστρίας από την Ε.Ε., αν μια
κυβέρνηση με τη συμμετοχή του FP παραβιάσει τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Ο επίδοξος καγκελάριος του διαγραφόμενου κυβερνητικού συνασπισμού της Βιέννης,
ο πρόεδρος του Λαϊκού Κόμματος (VP) Βόλγκανγκ Σίσελ δέχεται πιέσεις από τους
πολιτικούς του φίλους, είτε αυτοί είναι οι Γερμανοί Χριστιανοδημοκράτες είτε
το ισπανικό Λαϊκό Κόμμα, να μην προχωρήσει σε αυτή τη συνεργασία. Η Δεξιά
είναι θορυβημένη, γιατί γνωρίζει ότι η συμμετοχή ενός κόμματος όπως το FP στην
κυβέρνηση σπάει ένα ταμπού: η Ακροδεξιά παύει να είναι παρίας και γίνεται
εκλέξιμη, ένα γεγονός με απρόβλεπτες συνέπειες για την εκλογική συμπεριφορά
των ψηφοφόρων. Αυτό είχε μέχρι στιγμής αποτραπεί στην Ευρώπη, με εξαίρεση τη
συμμετοχή του νεοφασιστικού κόμματος του Φίνι στην κυβέρνηση Μπερλουσκόνι.
Στην Ιταλία, όμως, ο πολιτικός κόσμος είχε δυσφημηθεί από τα σκάνδαλα, με
αποτέλεσμα να ανατραπεί εκ βάθρων το μεταπολεμικό πολιτικό σκηνικό.

Παρά το μπαράζ των διεθνών αντιδράσεων, όμως, οι διαπραγματεύσεις προχωρούν
και η είσοδος των ακροδεξιών στην κυβέρνηση δεν φαίνεται αναστρέψιμη. Ο
Χάιντερ έσπευσε να εκμεταλλευτεί τη θύελλα των επικρίσεων από το εξωτερικό,
για να υποδαυλίσει τον εθνικισμό των συμπατριωτών του: «Στους Αυστριακούς δεν
αρέσει καθόλου όταν οι ξένοι επεμβαίνουν στα εσωτερικά της χώρας», δήλωσε ο
50χρονος δημαγωγός, που ανταπέδωσε στο ακέραιο τα πυρά των επικριτών του:
«Εμείς δεν ζητήσαμε την απομάκρυνση της διεφθαρμένης κυβέρνησης του Βελγίου
που ανέχεται τις σεξουαλικές κακοποιήσεις παιδιών και είναι ύποπτη για τη
συνεργασία με τους εγκληματίες. Ο Σιράκ έκανε λάθος, όπου μπορεί να γίνει
λάθος, με αποτέλεσμα να χάσει τις εκλογές. Και αυτή τη στιγμή δεν έχει ιδέα
γιατί μιλάει».

Η τακτική του φαίνεται να αποδίδει καρπούς στο εκλογικό σώμα: οι δημοσκοπήσεις
εμφανίζουν το FP ως το ισχυρότερο κόμμα με 33% έναντι 26,7% που πήρε στις
εκλογές πριν από τρεις μήνες. Ακολουθούν οι Σοσιαλδημοκράτες με 31%, ενώ το
Λαϊκό Κόμμα έχει πέσει από το 26,7% στο 20%. Αυτά τα δεδομένα έχουν προκαλέσει
πανικό στον Σίσελ, που θα κάνει οτιδήποτε για να αποφύγει τις εκλογές, ενώ
προβληματίζουν και τον πρόεδρο Τόμας Κλέστιλ: αν προκηρύξει εκλογές, τίποτε
δεν αποκλείει να τις κερδίσει πανηγυρικά ο Χάιντερ. Αν δώσει όμως την εντολή
στον συνασπισμό FP και VP, τότε η Αυστρία δεν θα μπορέσει να αποφύγει τη
διεθνή απομόνωση, για την οποία τον έχει προειδοποιήσει ο καγκελάριος Σρέντερ.
Ο Αυστριακός πρόεδρος δέχεται τον Χάιντερ και τον Σίσελ σήμερα.

Ανησυχεί η Ευρωπαϊκή Ένωση

Το πρώτο δείγμα γραφής για τις προθέσεις των ακροδεξιών είναι ότι τα δύο
κόμματα έχουν συμφωνήσει σε ένα κείμενο για εφαρμογή ενός συστήματος
ποσοστώσεων στους μετανάστες που θα δέχεται η Αυστρία: «Η ρύθμιση των
ποσοστώσεων οδηγεί ντε φάκτο σε μηδενική μετανάστευση», δήλωσε με περισσή
περηφάνια ο Χάιντερ. Έτσι ικανοποιεί τους ξενόφοβους ψηφοφόρους του, που ζουν
όμως σε μια πάμπλουτη χώρα, με αναλογικά λιγότερους ξένους από άλλα κράτη-μέλη
και χαμηλότερη εγκληματικότητα. Ο φασισμός, τελικά, μάλλον δεν πέθανε, απλώς
παραμερίστηκε για τις ανάγκες του Ψυχρού Πολέμου.

«Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι μόνον μια κοινή αγορά, αλλά μια Ένωση που
βασίζεται σε ένα σύστημα αξιών», επισήμανε αυστηρά στην κατεύθυνση των
Αυστριακών ο προεδρεύων της Ε.Ε. Πορτογάλος πρωθυπουργός Γκουτέρες. Αν όντως
έχουν έτσι τα πράγματα, τότε η Ένωση αντιμετωπίζει ένα σοβαρό πρόβλημα.