ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Καλά μας υπόγεια ταξίδια…

Διαμαρτύρονται οι καλοί συνάδελφοι για τα πανηγύρια που συνοδεύουν τα πρώτα
δρομολόγια του Μετρό, για τη χαρά του κ. Λαλιώτη και τα πολυσέλιδα αφιερώματα
των εφημερίδων.

Εγώ ομολογώ ότι δεν τολμώ να το πιστέψω ακόμα. Όταν θα πατήσω, όμως, για πρώτη
φορά το πόδι μου στο υπόγειο του Συντάγματος, νομίζω ότι η χαρά μου θα είναι
τουλάχιστον ίδια με αυτή του υπουργού (πιθανώς βέβαια για άλλους λόγους).

Το Μετρό της Αθήνας ήταν επί δεκαετίες για μας, τους δυστυχείς εποίκους του
κέντρου, κάτι σαν ιδέα. Ήταν ένα προεκλογικό πυροτέχνημα ρουτίνας των
πολιτικών (θυμάμαι πεντακάθαρα την τρύπα που είχαν ανοίξει για λίγο στο
πεζοδρόμιο του Ζαππείου πριν από τις εκλογές το 1981…). Ήταν ένα απλό σχήμα
λόγου, μια λέξη μέσα στις άλλες της γνωστής ξύλινης γλώσσας, μια παραπομπή εις
το άπειρον…

Ήταν το βασικό σημείο αναφοράς, όταν στις φιλικές συζητήσεις συγκρίναμε
περίλυποι την Αθήνα με άλλες πρωτεύουσες. Κι όταν ταξιδεύαμε στο Παρίσι, στο
Λονδίνο, στην Πράγα, στη Μόσχα, τα μετρό τους ήταν για μας τους «επαρχιώτες»
της Νοτιοανατολικής Ευρώπης ένα εκ των ων ουκ άνευ αξιοθέατο.

Τρέχαμε σαν τα παιδάκια να ανεβοκατέβουμε τις κυλιόμενες σκάλες στους δύο
ορόφους του «αντεργκράουντ» στο Λονδίνο. Κατεβαίναμε στον σταθμό του Λούβρου
στο Παρίσι για να απολαύσουμε την υψηλή αισθητική του με τα αντίγραφα του
μουσείου. Μπαινοβγαίναμε στους σταθμούς του Μετρό της Μόσχας, για να
θαυμάσουμε τους πολυελαίους και τις τοιχογραφίες. Ταξιδεύαμε σαν πολιτισμένοι
Ευρωπαίοι ­ εμείς οι «προνομιούχοι» της δυτικής πλευράς ­ στα μοντέρνα βαγόνια
της Πράγας.

Περιμένω με πραγματική ανυπομονησία ακόμα και τις μικρές αλλαγές που θα φέρουν
τα πρώτα ­ υποτυπώδη ­ δρομολόγια του αθηναϊκού Μετρό. Σαν μουσική χαϊδεύουν
τα αυτιά μου φράσεις όπως «το σχολικό θα φθάνει γρηγορότερα τώρα που θα
ανοίξει λίγο η Μεσογείων από το Μετρό» ή «ρωτήστε μας πάλι για μόνιμες θέσεις
πάρκινγκ σε ένα μήνα, γιατί μάλλον θα αδειάσουν μερικές τώρα που αρχίζει να
λειτουργεί το Μετρό»…

Καλά μας υπόγεια ταξίδια, λοιπόν, συμπάσχοντες Αθηναίοι ­ έστω και με λίγο
νταβαντούρι παραπάνω.