Οι ηλικιωμένοι παραμένουν ενεργά μέλη της κοινωνίας

«Το γήρας δεν είναι νόσος, αλλά μία φυσιολογική εξέλιξη κάθε ζώντος
οργανισμού. Ο άνθρωπος, από τη γέννησή του, είναι μέλος της κοινωνίας και
παραμένει μέλος της μέχρι τον θάνατό του».

Ολυμπιακό Στάδιο. Ενθουσιώδης υποδοχή στον Πρωθυπουργό επεφύλαξαν οι άνθρωποι της τρίτης ηλικίας

Με αυτά τα λόγια σφραγίστηκε η Α’ Πανελλήνια Συνάντηση Τρίτης Ηλικίας, που
πραγματοποιήθηκε στο Ολυμπιακό Στάδιο παρουσία της πολιτικής ηγεσίας του
υπουργείου Υγείας, του προέδρου του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, αλλά και του
Πρωθυπουργού.

Ο κ. Κ. Σημίτης τόνισε ότι βασικός άξονας της πολιτικής της κυβέρνησης για τα
άτομα της τρίτης ηλικίας είναι η αναδιοργάνωση των ΚΑΠΗ, η ανάπτυξη Κέντρων
Αποκατάστασης, καθώς και η εφαρμογή τής «κατ’ οίκον νοσηλείας».

Όπως είπε, το πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι» ενισχύεται και επεκτείνεται ­ π.χ.
με τη δημιουργία κινητών μονάδων ­ με στόχο την κάλυψη των αναγκών των
μοναχικών ατόμων που διαβιούν σε ορεινές, ημιορεινές απομακρυσμένες και
νησιωτικές περιοχές.

Την έναρξη του Συνεδρίου κήρυξε ο υφυπουργός Πρόνοιας κ. Θ. Κοτσώνης, ο οποίος
τόνισε ότι η πολιτική που έχει υιοθετηθεί από το υπουργείο Υγείας είναι να
κάνει κάθε ηλικιωμένο άτομο να νιώθει υπερήφανο και χρήσιμο.

«Δεν θέλουμε τον ηλικιωμένο παροπλισμένο, δεν μας αρέσει ο όρος απόμαχος της
ζωής», είπε. «Ο ηλικιωμένος είναι ενεργός πολίτης με πλήρεις δραστηριότητες σε
όλες τις φάσεις της οικογενειακής και κοινωνικής ζωής».

Για το πρόβλημα που δημιουργεί στα συστήματα υγείας των χωρών η έκρηξη του
αριθμού των ατόμων τρίτης ηλικίας, μίλησε η πρόεδρος της οργανωτικής επιτροπής
της συνάντησης και της Ελληνικής Γεροντολογικής Εταιρείας κ. Μερ. Βιολάκη.

Όπως ανέφερε, στις αρχές του 21ου αιώνα θα υπάρχουν στη Γη 396 εκατομμύρια
ηλικιωμένοι και στη χώρα μας, σε λίγα χρόνια, θα ζουν 1.500.000 άτομα τρίτης
ηλικίας ­ 15%-16% του πληθυσμού. Γεγονός που υποχρεώνει την αναζήτηση νέων
μοντέλων οργάνωσης των υπηρεσιών υγείας, αν και δεν πρόκειται να καταργηθούν
και οι παλαιές δομές, όπως τα ιδρύματα, καθώς εκτιμάται ότι το 5% του
πληθυσμού ηλικίας άνω των 65 ετών δεν έχει άλλη επιλογή.

Ευτυχώς, όπως τόνισε η καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Πάντειο κ. Φωτ. Τσαλίκογλου,
η Ελλάδα είναι ακόμη μία «οικογενειοκεντρικη κοινωνία», αποτέλεσμα του οποίου
είναι να έχουμε το μικρότερο ποσοστό (0,8%) ηλικιωμένων που ζουν σε ιδρύματα
σε σχέση με τις ευρωπαϊκές χώρες, όπου το ποσοστό αυτό κυμαίνεται μεταξύ 8%
και 11%.

«Η οικογένεια αποτελεί ένα κέλυφος προστασίας και στοργής που εμποδίζει ακραία
φαινόμενα αναλγησίας, αδιαφορίας και βιαιότητας απέναντι στα πιο ευπαθή μέλη
της, τα οποία παρατηρούνται σε άλλες χώρες», είπε. Αλλά, όπως υπογράμμισε, το
κράτος δεν μπορεί να επαναπαύεται σε αυτό το δεδομένο. Διότι, όπως τόνισε,
«είναι ζωτικής σημασίας η ανάπτυξη θεσμών και πολιτικών ενίσχυσης και στήριξης
της οικογένειας με κάθε δυνατόν τρόπο».