«Ωρολογιακή βόμβα» η μείωση γεννήσεων

Έπειτα από την αύξηση στις γεννήσεις μωρών, τώρα σημειώνεται δραματική μείωση.
Πέρυσι γεννήθηκαν στην Ευρώπη λιγότερα μωρά από οποιαδήποτε άλλη χρονιά μετά
τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ ένα στα έξι ζευγάρια της Βρετανίας αντιμετωπίζει
προβλήματα γονιμότητας. Σύμφωνα με στοιχεία που δόθηκαν στη δημοσιότητα από
την Eurostat, την υπηρεσία στατιστικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το 1999 η αύξηση
του πληθυσμού της Ευρώπης περιορίστηκε στα 266.000 άτομα. Ο πληθυσμός της
Ινδίας αυξάνεται κατά τον ίδιο αριθμό κάθε έξι ημέρες.

Στη Βρετανία, που έχει τον τρίτο υψηλότερο ρυθμό θανάτων στην Ευρώπη, η ετήσια
αύξηση του πληθυσμού έχει σχεδόν σταματήσει. Οι θάνατοι ξεπερνούν τις
γεννήσεις στη Γερμανία, την Ιταλία και τη Σουηδία. Τα στοιχεία αποκαλύπτουν
επίσης ότι η Βρετανία στηρίζεται όλο και περισσότερο στη μετανάστευση για την
πληθυσμιακή της αύξηση. Υπολογίζεται ότι χάρη ακριβώς στους μετανάστες, ανά
1.000 κατοίκους, είχαμε 2,9 γεννήσεις. Οι μετανάστες από την Ασία αποτελούν το
43% των νέων αφίξεων και ακολουθούνται από τους Αφρικανούς σε ποσοστό 23% και
άλλους Ευρωπαίους με 10%. Από τα κύματα μετανάστευσης πέρυσι σε όλη την
Ευρώπη, ο πληθυσμός της Γηραιάς Ηπείρου παρουσίασε άνοδο κατά 717.000 νέους
κατοίκους.

Την περασμένη εβδομάδα η υπηρεσία για τον πληθυσμό των Ηνωμένων Εθνών
προειδοποίησε ότι η Ευρώπη θα χρειαστεί πάνω από 150 εκατομμύρια μετανάστες
έως το 2025 για να διατηρήσει τον σημερινό συσχετισμό μεταξύ εργατών και
συνταξιοδοτημένων.

Τα στοιχεία από τη στατιστική υπηρεσία ενισχύουν την ανησυχία στη Βρετανία
όσον αφορά και την κρίση γονιμότητας των ζευγαριών. «Το εφιαλτικό σενάριο κατά
το οποίο η ανθρώπινη φυλή ξυπνά ένα πρωί και συνειδητοποιεί ότι δεν μπορεί να
αναπαραχθεί, δεν είναι απλώς κινδυνολογία», δήλωσε ο δρ Σάιμον Φίσελ,
διευθυντής του Κέντρου Αναπαραγωγής με Βοήθεια και πρωτοπόρος στη θεραπεία
κατά της στειρότητας. «Αν συνεχίσουμε έτσι, θα το αντιμετωπίσουμε», προσθέτει.

Οι ειδικοί πιστεύουν ότι παράγοντες όπως το άγχος, η μόλυνση και η αύξηση που
παρατηρείται σε σεξουαλικά μεταδιδόμενες ασθένειες δυσχεραίνουν την ικανότητα
των ζευγαριών από τη Βρετανία να συλλάβουν, επιδεινώνοντας το φαινόμενο των
γυναικών που εθελοντικά αποφασίζουν να μη γίνουν μητέρες. Ο αριθμός των
ζευγαριών που αναζητούν θεραπεία για προβλήματα τα οποία σχετίζονται με τη
σύλληψη έχει αυξηθεί στο 55% τα τελευταία πέντε χρόνια και σήμερα φθάνει τα
27.000 τον χρόνο. «Πρόκειται για μία αγχώδη, συναισθηματική και πολύ
τραυματική διαδικασία», υποστηρίζει η Κάθριν Μάνινγκ, δασκάλα από το Λίντον,
κοντά στο Κέιμπριτζ, η οποία έχει δύο παιδιά, ηλικίας δύο ετών και ένδεκα
μηνών, χάρη στην εξωσωματική γονιμοποίηση. «Ωστόσο, δεν μπορούσα να δεχτών ότι
δεν θα κάνω παιδιά».

Μείωση σπέρματος

Οι ιατρικές έρευνες έδειξαν ότι ο μέσος όρος σπέρματος έχει μειωθεί σχεδόν στο
μισό συγκριτικά με τα επίπεδα του 1938 και συνεχίζει την καθοδική του πορεία
με ποσοστό περίπου 2% τον χρόνο. Πιθανές αιτίες είναι η αύξηση των οιστρογόνων
στο νερό, η ευρεία χρήση του αντισυλληπτικού χαπιού και οι επιδράσεις των
χημικών που χρησιμοποιούνται στα πλαστικά. Νωρίτερα αυτόν τον μήνα, η
κυβέρνηση άρχισε να ερευνά την ποιότητα του σπέρματος με την πρωτοφανή μέθοδο
της «απογραφής σπέρματος» μέσω ταχυδρομείου. Ειδικοί σε θέματα γονιμότητας
ανησυχούν ιδιαίτερα για τη δραματική αύξηση στον αριθμό των ατόμων που
κινδυνεύουν από τη «σιωπηρή επιδημία» της chlamydia, μιας σεξουαλικώς
μεταδιδόμενης ασθένειας χωρίς συμπτώματα, που μπορεί να κλείσει τις σάλπιγγες,
οδηγώντας στη στειρότητα. Πρόκειται για την ταχύτερα μεταδιδόμενη σεξουαλική
μόλυνση μεταξύ των νέων. Το 1997 αναφέρθηκαν 38.000 περιπτώσεις, σύμφωνα όμως
με έρευνες της Υπηρεσίας Ιατρικής Επιμόρφωσης σε ποσοστό μικρότερο του ενός
τρίτου, ακόμα ηλικίας 18-24 ετών δεν είχαν καν ακούσει για την ασθένεια,
προκαλώντας έντονο προβληματισμό, μήπως «τρέφεται» μια μελλοντική ωρολογιακή
βόμβα στειρότητας.

Στρες και νυχτερινή εργασία συντρίβουν τη λίμπιντο

Οι ειδικοί πιστεύουν ότι η κοινωνική αλλαγή είναι που παίζει τον πιο σημαντικό
ρόλο στη μείωση του ρυθμού γεννήσεων. Όλο και περισσότερο γυναίκες, οι οποίες
δίνουν προτεραιότητα στην καριέρα τους, καθυστερούν να κάνουν παιδιά,
αυξάνοντας τις πιθανότητες να εμφανίσουν προβλήματα στειρότητας. Ο μέσος όρος
­ ηλικιακά ­ των γυναικών που γίνονται μητέρες για πρώτη φορά είναι πλέον τα
28,9 χρόνια, ενώ πριν από δέκα χρόνια ήταν τα 27,2 χρόνια. Υπάρχουν επίσης
στοιχεία τα οποία δείχνουν ότι το στρες και οι πολλές ώρες εργασίας και τη
νύχτα οδηγούν σε απώλεια της λίμπιντο μεταξύ των εργαζομένων γυναικών. Μία
έρευνα που έγινε σε 2.000 γυναίκες έδειξε ότι οι δύο στις πέντε ανέφεραν
χρόνια έλλειψη του σεξουαλικού ενστίκτου εξαιτίας της πίεσης από την εργασία.
«Αντιμετωπίζουμε μια κρίση», δήλωσε ο δρ Άντριαν Ρότζερς, σύμβουλος της
οργάνωσης «Family Focus». Και πρόσθεσε: «Ένας πολιτισμός που δεν έχει παιδιά
και δεν τα φροντίζει όπως πρέπει, δεν μπορεί να επιζήσει».