Το θρίλερ της ΟΝΕ θα έχει σίγουρα αίσιον τέλος

Κέρδη σε 7 τομείς θα φέρει για τον Έλληνα πολίτη η ανατίμηση της κεντρικής
ισοτιμίας της δραχμής και ­ στη συνέχεια ­ η πλήρης ένταξη της χώρας στην Ζώνη
του Ευρώ, σύμφωνα με τον οικονομικό σύμβουλο του Πρωθυπουργού, καθηγητή κ.
Τάσο Γιαννίτση. Όπως προκύπτει απ’ όσα λέει ο κ. Γιαννίτσης στη συνέντευξή του
στην «Οικονομία», τα κέρδη από την ανατίμηση της κεντρικής ισοτιμίας της
δραχμής είναι:

1.Η αύξηση του πραγματικού εισοδήματος του μέσου Έλληνα. Συγκεκριμένα,
η αύξηση μόνον από τη μετατροπή των καταθέσεων, των επενδύσεων σε ετήσιους
τίτλους του Ελληνικού Δημοσίου και των νομισμάτων που διακατέχουν οι Έλληνες
πολίτες, μπορεί να φθάσει συνολικά το 1,3 τρισ. δρχ. Επιπλέον, η αγοραστική
δύναμή τους θα είναι ασφαλώς μεγαλύτερη, λόγω της κατά 3,5% ισχυρότερης
ισοτιμίας.

2. Η διευκόλυνση της μείωσης των επιτοκίων.

3. Η αύξηση της ζήτησης κρατικών τίτλων, με αποτέλεσμα να πέσουν και
εκεί τα επιτόκια και να καλυφθούν οι ανάγκες με χαμηλότερο κόστος δανεισμού.
Και

4. Η τόνωση του Χρηματιστηρίου, λόγω της πτώσης των επιτοκίων, αφού οι
αποδόσεις των μετοχών θα είναι πιο ελκυστικές από την απόδοση των καταθέσεων.

Στη συνέχεια, με την ένταξη στην ΟΝΕ σε 11 μήνες, περίπου, ο Έλληνας πολίτης
θα αποκομίσει, επίσης, σύμφωνα με τον κ. Γιαννίτση, τα εξής κέρδη:

1. Περαιτέρω μείωση των επιτοκίων, ώστε να φθάσουν στα επίπεδα του
ευρώ.

2. Συναλλαγματική ασφάλεια, κάτι που σημαίνει ότι ο πολίτης θα
απαλλαγεί από το άγχος και την ανασφάλεια για το μέλλον.

3. Βελτίωση του εισοδήματος, της ποιότητας ζωής, αλλά και των
προϋποθέσεων απασχόλησης λόγω ανάπτυξης.

Επίσης, ο κ. Γιαννίτσης, στη συνέντευξή του στην «Οικονομία» εκφράζει απόλυτη
βεβαιότητα για την ένταξη της χώρας στην ΟΝΕ, λέγοντας: «Θεωρώ την απόφαση
δεδομένη. Μπορεί να είναι θρίλερ, αλλά με γνωστό και καλό τέλος».

Η ανατίμηση

Ο κ. Γιαννίτσης υποστηρίζει ότι η απόφαση για την ανατίμηση της κεντρικής
ισοτιμίας της δραχμής δεν υπαγορεύθηκε κατά κύριο λόγο από την ανάγκη μείωσης
του πληθωρισμού, αλλά από τις καλές επιδόσεις και τις προοπτικές της ελληνικής
οικονομίας. Οι προοπτικές αυτές, όπως αξιολογήθηκαν από τις αγορές, οδήγησαν
σε πολύ αργούς ρυθμούς διολίσθησης της δραχμής. Βεβαίως, ο ίδιος αναγνωρίζει
ότι «η πολιτική επιτοκίων που υιοθετήθηκε για λόγους αντιπληθωριστικής
πολιτικής έπαιξε έναν ρόλο σ’ αυτή την αργή διολίσθηση, αλλά παράλληλα οι
εκτιμήσεις της αγοράς και οι αναλύσεις των διεθνών αναλυτών έδειχναν ότι μια
ανατίμηση ήταν λογικό να γίνει». Κατά τον κ. Γιαννίτση, η ανατίμηση αυτή δεν
θα επηρεάσει την ανταγωνιστικότητα τηςοικονομίας, όπως δεν φαίνεται να την
επηρέασε και η υποτίμηση του 1998. «Σήμερα, η ανταγωνιστικότητα δεν είναι
κυρίως θέμα κόστους. Άλλοι είναι οι παράγοντες που την επηρεάζουν: η ποιότητα,
η τεχνολογία, τα δίκτυα διανομής κ.ά. Επομένως, η ανταγωνιστικότητα ούτε έχει
επηρεαστεί τόσο πολύ από την υποτίμηση ούτε και περιμένουμε ότι θα επηρεαστεί
τώρα λόγω αυτής της ανατίμησης».

Στην κόψη του ξυραφιού

Ο οικονομικός σύμβουλος του Πρωθυπουργού δεν αρνείται, βεβαίως, πως η ανάγκη
μείωσης του πληθωρισμού έπαιξε κι αυτή ένα ρόλο στην απόφαση για την
ανατίμηση. Πολύ περισσότερο δεν αρνείται ότι ο πληθωρισμός θα εξακολουθήσει να
αποτελεί ένα σημαντικό πρόβλημα και μετά την απόφαση αυτή.

«Ο πληθωρισμός», λέει, «είναι ένα δύσκολο πρόβλημα. Ξέρουμε ότι θα πάμε στην
κόψη του ξυραφιού, πως το επίπεδο πληθωρισμού 2,2%-2,3% που θα πετύχουμε στο
τέλος Φεβρουαρίου, θα είναι ακριβώς η 1,5 μονάδα διαφορά που χρειαζόμαστε για
να καλύψουμε το κριτήριο».

Ο ίδιος εκτιμά ότι η απόφαση για την ανατίμηση θα οδηγήσει σε μείωση του
δείκτη του πληθωρισμού κατά 0,6-0,7 της μονάδας. Ωστόσο, η μείωση αυτή θα
αρχίσει να εκδηλώνεται στο δεύτερο εξάμηνο και κυρίως στο τέλος του έτους και
σίγουρα μετά την απόφαση για την ΟΝΕ.

Νέα μέτρα

Παρά το γεγονός, όμως, ότι αναγνωρίζει τη σημασία του προβλήματος του
πληθωρισμού, ο κ. Γιαννίτσης δεν είναι σίγουρος πως η μελλοντική του εξέλιξη
θα είναι τέτοια, ώστε να οδηγήσει στη λήψη πρόσθετων μέτρων. Απαντώντας σε
ερώτησή μας σχετικά με τις συστάσεις της Νομισματικής Επιτροπής περί εφαρμογής
αυστηρής δημοσιονομικής πολιτικής και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, ο κ.
Γιαννίτσης λέει:

«Αν δε δούμε πως θα αντιδράσει η οικονομία, είναι δύσκολο να πούμε τοι πρέπει
να γίνει. Η εμπειρία της Ιταλίας έδειξε πως ανάλογοι φόβοι που επικρατούσαν
δεν επιβεβαιώθηκαν».

Οπωσδήποτε, ο κ. Γιαννίτσης είναι κατηγορηματικός ότι δεν υπάρχει θέμα να μας
θέσει η Ευρωπαϊκή Ένωση όρους για την ένταξη στην ΟΝΕ ή να μας ζητήσει να
δεσμευθούμε στη λήψη συγκεκριμένων νέων μέτρων. «Δεν υπάρχει θέμα να μπούν
όροι στη διαδικασία αυτή», λέει. Αλλά προσθέτει:

«Δεν θα μπορούσα να αποκλείσω το ενδεχόμενο να διατυπωθεί η ευχή να δώσει
έμφαση η οικονομική πολιτική στο ένα ή στο άλλο σημείο. Αυτές, όμως, είναι
διατυπώσεις που γίνονται σε κάθε ανάλυση για την πορεία της οικονομίας μας».

Το χρονοδιάγραμμα

Επικαλούμενος τη δήλωση της Νομισματικής Επιτροπής, εξάλλου, ο κ. Γιαννίτσης
υποστηρίζει πως ουδεμία ένδειξη υπάρχει που να μας λέει ότι η ένταξη στην ΟΝΕ
θα επισπευσθεί. «Οι Ευρωπαίοι εταίροι μας δεν θέλουν να προκαταλάβουν τις
επίσημες τυπικές διαδικασίες και να προδικάσουν το αποτέλεσμά τους»,
παρατηρεί. Όμως, ο ίδιος δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να γίνει στο Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο της Λισαβώνας στις 23-24 Μαρτίου μία δήλωση ευνοϊκή για την ελληνική
υποψηφιότητα.

«Δεν αποκλείεται να υπάρξει κάποια διατύπωση του χαρακτήρα που είχε υπάρξει
και σε άλλα συμβούλια κορυφής, ότι δηλαδή η ελληνική οικονομία πάει καλά και
εκτιμάται πως θα μπορέσει να ενταχθεί στην ΟΝΕ, σύμφωνα με τους στόχους. Αλλά
πιστεύω πως η δήλωση αυτή, εφ’ όσον γίνει, δεν πρόκειται να προκαταλαμβάνει
τις μελλοντικές, επίσημες αποφάσεις των ευρωπαϊκών οργάνων».

Η ανεργία

Με εξασφαλισμένη την ένταξη στην ΟΝΕ, η οποία αποτέλεσε τον άξονα της
πολιτικής αυτής της κυβέρνησης επί 4 χρόνια, ποιος μπορεί να είναι ο επόμενος
στόχος; ρωτάμε τον κ. Γιαννίτση. «Τα επόμενα χρόνια», απαντά, «η διαχείριση
της οικονομίας θα εξακολουθήσει να έχει βασικό ρόλο. Στόχος της θα είναι να
συνεχισθεί η πρόοδος, αλλά και να μην οπισθοδρομήσουμε σε ό,τι αφορά τη
σταθεροποίηση της οικονομίας. Παράλληλα, όμως, πρέπει να πετύχουμε ουσιαστικές
βελτιώσεις σε άλλους τομείς, όπως η ανταγωνιστικότητα, η παραγωγικότητα, η
ανάπτυξη, οι υποδομές, η κοινωνική πολιτική».

«Η μεγαλύτερη πρόκληση για το μέλλον», καταλήγει ο κ. Γιαννίτσης, «είναι η
οργάνωση της απασχόλησης και η αντιμετώπιση της ανεργίας, καθώς επίσης και η
ποιότητα ζωής και τα θέματα δημοκρατίας. Θέματα, που έχουν να κάνουν με τον
κοινωνικό αποκλεισμό, με την κατανομή των ωφελειών από την ανάπτυξη κ.ά.».

Ποιος είναι ο Τάσος Γιαννίτσης

Γεννήθηκε το 1944 στην Αθήνα. Σπούδασε Νομικά και Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο
Αθηνών και πήρε το διδακτορικό του δίπλωμα στα Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο του
Βερολίνου.

Είναι καθηγητής στο Οικονομικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών, στο οποίο
πρωτοδιορίστηκε το 1975, με ειδίκευση σε θέματα αναπτυξιακής πολιτικής,
βιομηχανικής οργάνωσης, τεχνολογικής πολιτικής και ελληνικής οικονομίας. Έχει
δημοσιεύσει ή επιμεληθεί πολλά βιβλία και άρθρα γύρω από θέματα της ελληνικής
οικονομίας και βιομηχανίας, της τεχνολογικής πολιτικής στην Ελλάδα και στην
Ευρώπη, το τραπεζικό σύστημα, την παγκοσμιοποίηση, τις επιπτώσεις της ένταξης
της Ελλάδας στην Ευρώπη για την οικονομία της κ.λπ.

Έχει διατελέσει κατά καιρούς σύμβουλος σε διάφορους οργανισμούς, πρόεδρος ή
μέλος διαφόρων συμβουλίων δημόσιων οργανισμών / τραπεζών.

Από τον Ιούλιο του 1994 διατελεί οικονομικός σύμβουλος – προϊστάμενος του
Οικονομικού Γραφείου του Πρωθυπουργού της Ελλάδας.