ΠΡΟΣΩΠΑ Η μυρωδιά των πτωμάτων που καίγονταν

Το τατουάζ με τον αριθμό ξεθώριασε με τα χρόνια. Αλλά οι αναμνήσεις από την
κόλαση του Άουσβιτς δεν λένε να ξεθωριάσουν στη μνήμη της ετεροθαλούς αδελφής
της Άννας Φρανκ.

Εύα Γκάιρινγκερ. «Δεν αισθάνομαι πικρία ή μίσος, αλλά δεν πιστεύω πια στην καλοσύνη του ανθρώπου»

Ο αριθμός Α/5272 χαράχτηκε στο αριστερό χέρι της Εύας Γκάιρινγκερ μόλις τη
μετέφεραν από την Ολλανδία στο Άουσβιτς, μαζί με την οικογένειά της, τον Μάιο
του 1944. Από τότε πέρασαν έξι δεκαετίες, αλλά η Εύα θυμάται ακόμη τη μυρωδιά
από τα πτώματα που καίγονταν. Έζησε όλη τη φρίκη της ναζιστικής «Τελικής
Λύσης» και της είναι αδύνατο να καταλάβει πώς μπορεί κανείς ­ και μάλιστα
ιστορικός ­ να ισχυρίζεται ότι η φρίκη αυτή… «υπερτιμήθηκε». Όπως ο Βρετανός
ιστορικός Ντέηβιντ Ίρβινγκ, ο οποίος υποστήριξε πρόσφατα ότι το Ολοκαύτωμα
«είναι αδύνατον, από επιμελητειακής απόψεως, να έχει γίνει». «Μα πώς είναι
δυνατόν να αρνείται το Ολοκαύτωμα όταν υπάρχουν τόσες αποδείξεις γι’ αυτό;»,
αναρωτιέται η Εύα.

Η Εύα Γκάιρινγκερ επιβίωσε των στρατοπέδων συγκέντρωσης και ελπίζει πως,
αφηγούμενη όσα πέρασε, θα βοηθήσει στην εξάλειψη του φυλετικού μίσους. Μια
θεατρική παράσταση, που βασίζεται στην ιστορία της, περιοδεύει αυτόν τον μήνα
στη Βρετανία και απευθύνεται κυρίως στο σχολικό κοινό. Η Εύα βοηθάει επίσης
στην παρουσίαση μιας σειράς εκθέσεων με θέμα την Άννα Φρανκ, την έφηβη Εβραία
που κατέγραψε σε ημερολόγιο τη ζωή της οικογένειάς της τον καιρό που κρυβόταν
στο Άμστερνταμ, πριν τους συλλάβουν οι Ναζί και τους εκτοπίσουν στο
Μπέργκεν-Μπέλσεν, όπου η Άννα πέθανε από τύφο.

Η Άννα και η Εύα ήταν από διαφορετικές εβραϊκές οικογένειες, αλλά ζούσαν και
έπαιζαν στην ίδια πλατεία του Άμστερνταμ. Και οι δύο οικογένειες καταστράφηκαν
στα στρατόπεδα ­ εκεί έχασαν τη ζωή τους η αδελφή και η μητέρα της Άννας, ο
πατέρας και ο μεγαλύτερος αδελφός της Εύας. Λίγες ημέρες μετά την απελευθέρωσή
τους, στο τέλος του πολέμου, η Εύα γνώρισε τη μητέρα της στον πατέρα της
Άννας, τον Όττο. Παντρεύτηκαν το 1953. «Ο γάμος τους ήταν πολύ ευτυχισμένος»,
λέει η Εύα στους «Τάιμς». «Κράτησε 27 χρόνια, ως τον θάνατο του Όττο, το
1980». Η μητέρα της Εύας πέθανε πριν από δύο χρόνια, στα 93 της.

Η ίδια η Εύα είναι σήμερα 70 χρόνων. «Δεν αισθάνομαι πικρία ή μίσος, αλλά δεν
πιστεύω πια στην καλοσύνη του ανθρώπου», γράφει σ’ ένα βιβλίο για τις
εμπειρίες της από το Άουσβιτς. «Η Άννα Φρανκ», προσθέτει, «έγραψε στο
ημερολόγιό της: “Εξακολουθώ να πιστεύω ότι, βαθιά στην καρδιά τους, οι
άνθρωποι έχουν καλοσύνη”. Δεν μπορώ όμως να ξεχάσω ότι το έγραψε πριν γνωρίσει
το Άουσβιτς και το Μπέλσεν…».