Το πάρκο δεν είναι κοινόχρηστος χώρος

Ένας δημοτικός χώρος που έχει δενδροφυτευθεί και έχει πλέον μετατραπεί σε
άλσος δεν είναι απαραίτητα κοινόχρηστος κι ακόμη περισσότερο δεν αποτελεί
δασική έκταση. Αντιθέτως, μια ανοικτή αλάνα, χωρίς ίχνος πρασίνου, θα μπορούσε
να θεωρηθεί δασική έκταση. Αρκεί να ήταν κάποτε δάσος ή να χαρακτηρίσθηκε ως
δασική έκταση όταν εντάχθηκε στο σχέδιο πόλεως. Αυτό σημειώνει με απόφασή του
το Συμβούλιο της Επικρατείας, ανάβοντας «πράσινο φως» στον Δήμο Παπάγου για να
κατασκευάσει αναψυκτήριο στο λεγόμενο Μεγάλο Πάρκο της περιοχής. Τα δημοτικά
σχέδια είχαν ζητήσει να ακυρωθούν κάτοικοι της περιοχής και τοπικά οικολογικά
σωματεία, αλλά το ΣτΕ (Δ΄Τμήμα) απέρριψε την προσφυγή τους, τονίζοντας ότι το
πάρκο καταγράφεται στο ρυμοτομικό σχέδιο του Δήμου Παπάγου ως οικοδομήσιμος
χώρος και ως εκ τούτου μπορεί να ανεγερθεί αναψυκτήριο.

Οι προσφεύγοντες υποστήριζαν ότι το πάρκο έχει πλέον κοινόχρηστο χαρακτήρα,
ενώ πρέπει να διαφυλαχθεί και ως χώρος πρασίνου. Το Ανώτατο Διοικητικό
Δικαστήριο αναφέρει, ωστόσο, στην απόφασή του (υπ. αριθμ. 61/2000) ότι δεν
εφαρμόζονται για χώρους που έχουν χαρακτηρισθεί στο οικείο ρυμοτομικό σχέδιο
ως οικοδομήσιμοι οι διατάξεις για την προστασία των δασών και των δασικών
εκτάσεων, έστω κι αν η τυχόν βλάστηση, όπως στο Μεγάλο Πάρκο, έχει προσδώσει
στο χώρο αυτή τη φυσιογνωμία. Κι ακόμη, ο συγκεκριμένος χώρος που, βάσει του
σχεδίου πόλεως, αποτελεί οικοδομικό τετράγωνο, δεν μπορεί να θεωρηθεί
κοινόχρηστος, έστω κι αν επιτρέπεται από την πλευρά του δήμου να
χρησιμοποιείται από τους δημότες. Σύμφωνα με την απόφαση του ΣτΕ, η ανέγερση
δημοτικού αναψυκτηρίου ή οποιασδήποτε άλλης οικοδομής στον επίμαχο χώρο δεν θα
ήταν συνταγματικώς ανεκτή, εάν ο χώρος είχε χαρακτηρισθεί ως κοινόχρηστος ή ως
δασική έκταση στο ρυμοτομικό σχέδιο, ακόμη κι αν δεν λειτουργούσε σήμερα ως
πάρκο. Κι από τη στιγμή που ο χώρος έχει χαρακτηρισθεί ως οικοδομήσιμος, ο
τρόπος με τον οποίο θα αξιοποιηθεί ανήκει στην αποκλειστική αρμοδιότητα της
δημοτικής αρχής. Σημειώνεται ότι η απόφαση του ΣτΕ βρίσκει εφαρμογή για κάθε
δημοτικό χώρο ο οποίος μπορεί να έχει αποδοθεί στο κοινό, αλλά θεωρείται
οικοδομήσιμος, σύμφωνα με το οικείο ρυμοτομικό σχέδιο.