ΠΡΟΣΩΠΑ Ένας πολιτικός για την Γκρίνπις

Ο Χοσέ Μαρία Μεντιλούτσε Περέιρο θα γίνει τον ερχόμενο μήνα ο πρώτος
Ισπανός που θα ηγηθεί της Γκρίνιπις, της σημαντικότερης οικολογικής οργάνωσης
του πλανήτη.

Χοσέ Μαρία Μεντιλούτσε. Αναμένεται ότι θα δώσει μια κοινωνική διάσταση στον οικολογικό αγώνα

Επιτυχημένος συγγραφέας, ευρωβουλευτής του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος
και συντονιστής ανθρωπιστικών προγραμμάτων, ο Μεντιλούτσε αποφάσισε να αφήσει
αυτές τις δραστηριότητές του για να αφοσιωθεί στα τρία εκατομμύρια μέλη που
έχει η Γκρίνπις σε 32 χώρες. Η απόφασή του προκάλεσε έκπληξη σε πολλούς,
ωστόσο κατά βάθος δεν έχει τίποτε αναπάντεχο, γράφει η ισπανική «Ελ Μούντο»,
επειδή ο Μεντιλούτσε ήταν ανέκαθεν ένας άνθρωπος της ειρήνης, γνωστός για τη
στράτευσή του υπέρ των αδυνάμων και για τις προοδευτικές ιδέες του. Σύμφωνα με
την ισπανική εφημερίδα, όλα δείχνουν πως η ηγεσία του θα δώσει μια κοινωνική
διάσταση στον οικολογικό αγώνα.

Οι εχθροί του, εκείνοι που παλιότερα τον κατηγορούσαν ότι είναι αριβίστας και
ματαιόδοξος, λένε τώρα ότι δεν μπορεί να ξεχωρίσει μια φώκια από ένα δελφίνι.
Αλλά αυτά είναι λεπτομέρειες άνευ σημασίας. Πολύ ικανός αναλυτής και συνεπής
στις επιλογές του, ο Μεντιλούτσε έχει συνείδηση της πρόκλησης που
αντιμετωπίζει. Η Γκρίνπις, τονίζει, για την οποία πολλοί πιστεύουν ότι έχει
πέσει θύμα της επιτυχίας της, θα πρέπει «να δώσει περισσότερη έμφαση στην
ανθρωπιστική βοήθεια και την κοινωνική δικαιοσύνη». Κάνει έτσι σαφές ότι είναι
πολιτικός, ότι ως πολιτικός εγκαθίσταται για μια θητεία τριών ετών επικεφαλής
της οργάνωσης, στην ηγεσία της οποίας αναδεικνύονταν ώς τώρα επιστήμονες.

Μαδριλένος κατά τύχη (γεννήθηκε όταν οι γονείς του, εύποροι Βάσκοι από το
Μπιλμπάο, βρίσκονταν στην πρωτεύουσα για να παρακολουθήσουν έναν αγώνα της
Ατλέτικο Μπιλμπάο), ο Μεντιλούτσε σπούδασε οικονομικές και πολιτικές επιστήμες
στο Πανεπιστήμιο Κομπλουτένσε της Μαδρίτης. Έγινε μέλος της Επαναστατικής
Κομμουνιστικής Λίγκας και συνδέθηκε με την ΕΤΑ. «Μετά τη δημοκρατική μετάβαση,
κατάλαβα ότι ο ένοπλος αγώνας δεν οδηγούσε πουθενά κι έτσι ανακυκλώθηκα»,
εξηγεί. Προηγουμένως είχε ζήσει στην παρανομία από το 1969 ώς το 1974 (ο
Φράνκο πέθανε το 1975) και συνελήφθη για τελευταία φορά το 1976. Το 1980
άρχισε να εργάζεται για την Υπάτη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες και στο
πρώτο μισό της δεκαετίας του 1990 δούλευε στα Βαλκάνια, σε πρόγραμμα αρωγής
των προσφύγων της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Τότε ήταν που ωρίμασε, τονίζει, ζώντας
τη φτώχεια, τον πόλεμο και τον πόνο και πιστεύει ότι δεν θα προσαρμοστεί
δύσκολα στα νέα καθήκοντά του. Ένα μέρος της οργάνωσης εκτιμά, πάντως, ότι η
παρουσία του μπορεί να οδηγήσει σε περισσότερο καθωσπρεπισμό, στην αναίρεση
δηλαδή της θρυλικής τακτικής τής μη βίαιης δράσης που έκανε διάσημη την
Γκρίνπις.