ΠΡΟΣΩΠΑ Ο πυγμάχος που τον έλεγαν Τυφώνα

Η ιστορία του έγινε τραγούδι από τον Μπομπ Ντύλαν και τώρα ταινία με τον
Ντένζελ Ουάσιγκτον. Ο Ρούμπιν Κάρτερ είναι ένας ζωντανός θρύλος.

Ρούμπιν Κάρτερ. Ιδρυτής της Ένωσης για την Υπεράσπιση των Αδίκως Καταδικασθέντων

Εξήντα τριών χρόνων σήμερα, ο πυγμάχος που ήταν γνωστός ως «Hurricane»,
(«Τυφώνας») έχει απαρνηθεί πια το άθλημα που είχε κοντέψει να τον αναδείξει
παγκόσμιο πρωταθλητή μεσαίων βαρών. Έπειτα από 19 χρόνια στη φυλακή για ένα
τριπλό έγκλημα που δεν είχε διαπράξει, βρίσκει τώρα την πυγμαχία υπερβολικά
βάρβαρο σπορ. Το νέο του πάθος είναι η κηπουρική…

Την ιστορία του Κάρτερ τραγούδησε ο Ντύλαν στην μπαλάντα του «Hurricane»
(«Είναι η ιστορία του Τυφώνα, / του ανθρώπου που οι αρχές κατηγόρησαν / για
κάτι που ποτέ δεν έκανε »), ενώ την περασμένη εβδομάδα έκανε την πρεμιέρα της
η ταινία «The Hurricane» με πρωταγωνιστή τον Ντένζελ Ουάσιγκτον και αξιώσεις
για Όσκαρ. Αυτόν τον μήνα εκδόθηκε επίσης μια βιογραφία του πυγμάχου γραμμένη
από τον δημοσιογράφο Τζέημς Χιρς με τίτλο «Hurricane: Το θαυμαστό ταξίδι του
Ρούμπιν Κάρτερ». Ο ίδιος ο Κάρτερ δεν μετέχει σ’ όλα αυτά. Η νέα «αποστολή»
του είναι να κερδίζει την ελευθερία ανθρώπων που έχουν φυλακιστεί άδικα μέσω
της Ένωσης για την Υπεράσπιση των Αδίκως Καταδικασθέντων που έχει ιδρύσει.
«Πολλοί αθώοι είναι κλεισμένοι στη φυλακή και κάποιος πρέπει να λογοδοτήσει»,
λέει στην «Ουάσιγκτον Ποστ».

Στη δική του την περίπτωση, πάντως, ουδείς λογοδότησε. Οι εισαγγελείς που τον
καταδίωξαν έγιναν δικαστές και οι δικαστές που τον καταδίκασαν εφέτες. Ο
αστυνομικός που ηγήθηκε της έρευνας προήχθη. Και ο δικαστής που τελικά
αναίρεσε την καταδίκη του, κυνηγήθηκε από τους Ρεπουμπλικανούς μέχρι που πήρε
σύνταξη. Τώρα, με την ταινία, ίσως μπουν κάποια πράγματα στη θέση τους. Οι
αστυνομικοί και οι εισαγγελείς του Νιου Τζέρσυ παρουσιάζονται σ’ αυτήν ως
κοινοί μηχανορράφοι, ενώ προβάλλεται δεόντως η συνεισφορά της μικρής ομάδας
των Καναδών φοιτητών που κέρδισαν την ελευθερία του καταδικασμένου πυγμάχου.

Όταν οι κατήγοροι του Κάρτερ ανακάλεσαν, το 1976, τις καταθέσεις τους εναντίον
του για το τριπλό έγκλημα που είχε διαπραχθεί το 1966, έγινε και πάλι δίκη,
αλλά οι αρχές δεν θέλησαν να παραδεχθούν τη σκευωρία και καταδίκασαν και πάλι
τον πυγμάχο. Για να αποφυλακισθεί αθωωμένος χρειάστηκαν άλλα εννέα χρόνια ­
αθωώθηκε πανηγυρικά στις 7 Νοεμβρίου του 1985.

Σήμερα ο πρώην πυγμάχος αρνείται να πατήσει ξανά το πόδι του στο Νιου Τζέρσυ
και έχει ζητήσει την καναδική υπηκοότητα. «Οι αρχές των ΗΠΑ δεν χρειάζονται
κάποιο λόγο για να κάνουν αυτά που κάνουν στους μαύρους», λέει. «Χρειάζονται
απλώς μια ευκαιρία και δεν θέλω να τους δώσω κι άλλη».