Ξέσπασμα Αλ Φαγιέντ κατά του Μπάκιγχαμ

Μοχάμεντ Αλ Φαγιέντ. Ο μεγιστάνας ποζάρει στο γραφείο του στον 5ο όροφο του Χάροντς

Ο Νιλ Χάμιλτον είναι ένας «γκάνγκστερ», ο Ντόντι δολοφονήθηκε επειδή η
βρετανική βασιλική οικογένεια δεν ήθελε να αποδεχθεί στους κόλπους της έναν
άνδρα μελαχρινό με σγουρά μαλλιά. Ο πρίγκιπας Φίλιιππος ­ σύζυγος της
βασίλισσας Ελισάβετ ­ «μεγάλωσε με τους ναζί» και η Βρετανία δεν είναι
δημοκρατία, κυβερνάται από τις μυστικές υπηρεσίες… Και αυτό που είναι συνάμα
πιο φοβερό και εκπληκτικό απ’ όλα αυτά, είναι ότι ο Μοχάμεντ Αλ Φαγιέντ ­
ιδιοκτήτης του γνωστού πολυκαταστήματος Χάροντς και πατέρας του εραστή της
πριγκίπισσας Νταϊάνα, Ντόντι, ο οποίος σκοτώθηκε μαζί της στο τραγικό
αυτοκινητικό δυστύχημα πριν από δυόμισι χρόνια ­ τα πιστεύει όλα αυτά!

Κατ’ αρχήν, υποθέτω ότι θα έπρεπε να ομολογήσω πως δεν έφυγα από του Χάροντς,
μετά τη συνέντευξη που πήρα από τον Μοχάμεντ Αλ Φαγιέντ, με άδεια χέρια: πήρα
δηλαδή κάποια δώρα. Πράγματι, την ώρα που έφευγα, βγαίνοντας από την πόρτα, ο
κ. Αλ Φαγιέντ με φόρτωσε με μία τσάντα γεμάτη με τα ακόλουθα δώρα:

1. Ακριβό γαλλικό άρωμα. «Αυτό είναι πολύ ιδιαίτερο και ξεχωριστό
άρωμα», μου είπε, «μου αρέσει η μυρωδιά του. Να το φορέσεις την επομένη φορά
που θα έχεις ραντεβού μαζί μου, έτσι;».

2. Ένα μεταξωτό μαντίλι για τον λαιμό. «Το έχω σχεδιάσει μόνος μου. Το
λατρεύω».

3. Μία πελώρια πλάκα βελγικής σοκολάτας, φτιαγμένη και τυλιγμένη σαν
πλάκα χρυσού.

4. Έναν πελώριο αρκούδο Χάροντς, που δημιουργήθηκε ειδικά για την
περίσταση του πανηγυρισμού του μιλένιουμ, ο οποίος είναι ενδεδυμένος με ένα
μαύρο βελούδινο κοστούμι. «Για τον γιο σου. Και να του πεις να έρθει μαζί μου,
κάποια ημέρα, να παρακολουθήσουμε τη Φούλαμ» ­ ιστορική ποδοσφαιρική ομάδα του
Λονδίνου, ιδιοκτησίας πλέον Μοχάμεντ Άλ Φαγιέντ.

5. Ένα υπερπολυτελές βιβλίο για την ιστορία του Χάροντς.

Εγώ προσπαθώ, αλήθεια, να διαμαρτυρηθώ γι’ αυτά τα δώρα. Ο κ. Αλ Φαγιέντ δεν
θέλει να ακούσει κουβέντα. Φεύγοντας από το γραφείο του, στον πέμπτο όροφο του
Χάροντς, περνάω την όμορφη γραμματέα του. Εκείνη βλέπει την τσάντα που είναι
γεμάτη δώρα. «Πω πω! τι πολλά δώρα που σας έδωσε. Πρέπει να σας συμπάθησε!»,
μου λέει. Εγώ κοκκινίζω. Κοκκινίζω γιατί ξέρω ότι την έπαθα. Επέτρεψα στον
εαυτό μου να παρασυρθώ στον κόσμο του Αλ Φαγιέντ, όπου όλα τα πράγματα και
όλοι οι άνθρωποι είναι αντικείμενα αγοραπωλησίας και όπου οι αδύναμοι τόσο
εύκολα, τόσο συχνά, πιάνονται στα δίχτυα του, σαν μύγες στο δίχτυ της αράχνης.