Λίγο χρόνο να ‘χα…

Οι μαθητές, στη συντριπτική τους πλειονότητα, ποσοστό 90%, αναγκάστηκαν να
διπλασιάσουν σε σχέση με πέρυσι το χρόνο διαβάσματος για το σχολείο και κατά
μέσο όρο διαβάζουν τα μαθήματά τους 4-5 ώρες την ημέρα. Παράλληλα, 50% των
μαθητών κάνει φροντιστήριο 3-4 ώρες την ημέρα και 35% 2-3 ώρες, ενώ μόλις 8%
των μαθητών δεν προσφεύγει πλέον σε φροντιστηριακή βοήθεια. Όσο για τον
ελεύθερο χρόνο τους; Απέμεινε ελάχιστος: το πολύ μία ώρα την ημέρα ή το
Σαββατοκύριακο…

Τα συμπεράσματα αυτά, που φέρνουν τους μαθητές στη θέση τού πλέον σκληρά
«εργαζόμενου» Έλληνα, αφού οδηγούν έως και σε 15 ώρες συνολικής απασχόλησης
(σχολείο – φροντιστήριο – διάβασμα) την ημέρα, προκύπτουν από πρόσφατη έρευνα
με θέμα «Μεταρρύθμιση και μαθητές» που διενήργησε το Δεκέμβριο ο Σύνδεσμος
Φιλολόγων Ρεθύμνου, με γραπτό ερωτηματολόγιο, στα Λύκεια της κρητικής πόλης.

Στην έρευνα, τα πορίσματα της οποίας συζητήθηκαν σε ημερίδα του Συνδέσμου και
απεστάλησαν στο υπουργείο Παιδείας και στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, ώστε να
ληφθούν υπόψη στις βελτιώσεις του συστήματος, διερευνήθηκε ο βαθμός αποδοχής
της μεταρρύθμισης από τους μαθητές και τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν.
Προέκυψε λοιπόν ότι τα πέντε μεγαλύτερα προβλήματα που οι μαθητές βιώνουν μετά
τη μεταρρύθμιση είναι ο όγκος των πανελλαδικά εξεταζόμενων μαθημάτων (80%), ο
τεράστιος όγκος της ύλης (80%), η κατάργηση των μετεξεταστέων (75%), τα
δυσνόητα βιβλία (60%) και το μεγάλο άγχος, σε συνδυασμό με συνεχή πίεση και
απουσία ελεύθερου χρόνου (60%).

Μια μέρα από τη σχολική ζωή της 16χρονης μαθήτριας της Β’ Λυκείου στο 2ο
Λύκειο Ρεθύμνου, Μαρίας Κιμιωνή. Μια μέρα συνηθισμένη, όμως καθόλου εύκολη. Το
«ημερολόγιο» αυτό περιλαμβάνεται στην έρευνα του Συνδέσμου Φιλολόγων Ρεθύμνου
για τη μεταρρύθμιση και είναι, πραγματικά, αποκαλυπτικό τού τι συμβαίνει στο
μυαλό ενός εφήβου που έρχεται ξαφνικά αντιμέτωπος με απαιτήσεις οι οποίες ίσως
να υπερβαίνουν τα όριά του καθώς και με τεχνικές δυσκολίες που δεν υπολόγιζε.
Δηλωτικό τού τι συμβαίνει και στην καρδιά του. Αξίζει να διαβαστεί από όσους
ασχολούνται με τη βελτίωση του νέου συστήματος ­ και δε χρειάζεται ούτε ένα
σχόλιο.

«Θέλω να σας πω πολλά, από φόβο όμως μήπως σας κουράσω προτίμησα να σας
παρουσιάσω το καθημερινό μου πρόγραμμα, το πρόγραμμα μιας πολύπαθης
προσπάθειας, και εσείς βγάλτε τα συμπεράσματά σας.

* 7 το πρωί: Η μητέρας μου, φεύγοντας για τη δουλειά της, με ξυπνάει μ’
ένα φιλί.

* 7 και δέκα: Αποφασίζω να σηκωθώ. Ετοιμάζομαι, παίρνω πρωινό και στις
οχτώ είμαι στο δρόμο για το σχολείο.

* 8 και τριάντα: Πρώτη ώρα Αγγλικά.

Δε βρίσκω τίποτα ενδιαφέρον για να μη με ξαναπάρει ο ύπνος.

Η καθηγήτρια καταβάλλει τεράστιες προσπάθειες, αλλά πώς να επιβληθεί σ’ ένα
κοινό που ο καθένας έχει το δικό του λόγο να μην ενδιαφέρεται για το μάθημα;
Άλλος έχει πάρει Proficiency, άλλος δεν ξέρει λέξη αγγλικά.

Αν κάποιος ενδιαφέρεται; Έχασε.

* Δεύτερη ώρα: Δίκαιο. Δυο ώρες διάβαζα χθες και όμως φοβάμαι πως αν με
εξετάσει η καθηγήτριά μου, δε θα της πω τίποτα. Αμφιβάλλω αν αυτό το βιβλίο
όταν γράφτηκε απευθυνόταν σε μένα.

Έχω ακούσει ότι το βοήθημα που υπάρχει είναι καλύτερο. Αλλά όταν το ζήτησα, η
μητέρα μου μού είπε: “Ε, όχι και στο Δίκαιο βοήθημα. Ξέρεις πώς βγαίνουν τα
λεφτά; Να διαβάσεις να το καταλάβεις”.

Θα της το δώσω να το διαβάσει. Είμαι σίγουρη ότι τελικά θα μου το πάρει το
βοήθημα, γιατί ακόμα και σ’ αυτό το μάθημα θα δώσω Πανελλήνιες και απ’ αυτό θα
κριθεί το μέλλον μου.

* Τρίτη ώρα: Κείμενα. Πόσο γρήγορα περνάει πάντα αυτή η ώρα!! Μια
στιγμή μόνο ξέφυγα κι αυτή για να αναρωτηθώ τι ωραία που θα ‘ταν, αν όλοι οι
καθηγητές είχαν τη δυνατότητα να κάνουν το μάθημα ευχάριστο, ενδιαφέρον και
τελικά χρήσιμο.

* Τέταρτη ώρα: Χημεία. Τι Χημεία είναι αυτή, στην αίθουσα όπου κάνουμε
και Ιστορία;

Ενώσεις, αντιδράσεις στον πίνακα δε μου λένε τίποτα! Πόσο να κοστίζει άραγε
ένα εργαστήριο χημείας;

* Πέμπτη ώρα: Αντιγόνη. Τόσο ωραίο μάθημα, θυσία στο βωμό της ύλης! Δεν
αντέχω άλλο! Τρέχουμε και σ’ αυτό όπως και σε όλα τα άλλα μαθήματα να
προλάβουμε να βγάλουμε την ύλη! Θα μπορέσουμε;

* Έκτη ώρα: Μάθημα Επιλογής. Μόνο μάθημα επιλογής δεν είναι. Το
επέλεξα, αφού το σχολείο μού απέρριψε τρεις επιλογές. Ε, δεν είχα και πολλές!
Μόνο Σχέδιο ή Ξένη Γλώσσα. Έριξα κλήρο και βγήκαν Γαλλικά. Θα το υποστώ, τι
άλλο να κάνω;

* Δύο η ώρα: Λύτρωση! Είμαι επιτέλους στο σπίτι μου! Έχω δύο επιλογές:
Να φάω ­ μόνη μου, γιατί οι γονείς μου σχολάνε στις τρεις ­ και, άμα προλάβω,
να κοιτάξω ξανά τα μαθήματα για το φροντιστήριο ή να κοιτάξω τα μαθήματα του
φροντιστηρίου και, εάν προλάβω, να φάω. Επιλέγω να φάω. Ανοίγω και την
τηλεόραση. Σε λίγο ακούω στο θυροτηλέφωνο τον πατέρα μου να μου λέει να κατέβω
να με πάει στο φροντιστήριο. Ωχ, πότε πήγε τρεις;

* 3 με 6: Φροντιστήριο. Βάσανο, απολύτως απαραίτητο.

* Έξι η ώρα: Έρχεται η μητέρα μου να με πάρει. Έχει πια νυχτώσει. Στο
δρόμο προς το σπίτι βλέπω τον κινηματογράφο. Πόσο θα ήθελα να πάω! Η μητέρα
μου βλέπει απέναντι το γυμναστήριο. “Τζάμπα πλήρωσες και αυτόν το μήνα. Αφού
δεν προλαβαίνεις, γιατί γράφεσαι;”. Το κολυμβητήριο αναγκάστηκα να το
σταματήσω, γιατί απαιτούσε καθημερινή προπόνηση και συγκεκριμένες ώρες. Δεν
περίμενα όμως ότι δε θα ‘βρισκα σχεδόν καμία μέρα για λίγη γυμναστική!

* Έξι και τέταρτο: Φτάνω σπίτι, κάνω ένα ντους, πίνω ένα χυμό και
κάθομαι στο γραφείο μου. Από πού ν’ αρχίσω; Με τι δύναμη να κάνω πρόγραμμα
μελέτης για την επόμενη μέρα; Προσπαθώ…

Ύστερα από δυο – τρεις ώρες χτυπάει το τηλέφωνο. Το περιμένω αυτό το
τηλεφώνημα. Είναι ένας φίλος μου που μ’ αρέσει πολύ. Έχω πει όμως στη μητέρα
μου να μη με δώσει. Είναι να ερωτεύομαι; Τα Σαββατοκύριακα μου χρειάζονται για
την προετοιμασία των διαγωνισμάτων!! Επαναστατώ! Προσγειώνομαι! Συνεχίζω!

* 10 και μισή: Ανοίγει η πόρτα του δωματίου μου. Μπαίνει ο πατέρας μου.
Για να πληρώνει τη δωρεάν παιδεία, βοηθήματα, φροντιστήρια, δουλεύει μέχρι
αυτήν την ώρα. Μ’ αγκαλιάζει. Θα ‘θελα πάρα πολύ μετά το φαγητό να κουβεντιάσω
μαζί του, αλλά δεν μπορώ να πάω την άλλη μέρα αδιάβαστη. Μου περνάει από το
μυαλό ν’ αφήσω τα Θρησκευτικά και να κάνω την άρρωστη την ώρα της Γυμναστικής
και να τα διαβάσω τότε. Αλλά θυμήθηκα ότι έχω παχύνει με αυτήν την «έντονη
δράση». Έτσι διάβασα και τα Θρησκευτικά και κοιμήθηκα στη μία. Αυτά.

Και δεν είμαι και από τους μαθητές που θα θυσίαζα τα πάντα για το διάβασμα,
και έχω και την τύχη οι καθηγητές μου να δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό.
Φαντάζομαι ότι θα υπάρχουν και χειρότερα, καλύτερα δε νομίζω.

Ευχαριστώ».