ΔΗΜΟΣ ΝΤΙΚΟΥΔΗΣ Μπάσκετ με το… ζόρι

Ο Δήμος Ντικούδης είναι η αποκάλυψη της φετινής ΑΕΚ, και η κλήση του στην Εθνική Ομάδα δεν μπορεί παρά να επιβραβεύσει με τον καλύτερο τρόπο τις προσπάθειές του

Δεν ήθελε με τίποτα να ακούσει για μπάσκετ. Του άρεσε ο αθλητισμός, όμως
οτιδήποτε είχε σχέση με την πορτοκαλί μπάλα του μπάσκετ τον απομάκρυνε.
Προτιμούσε να κάνει στίβο (σπρίντερ), να παίζει ποδόσφαιρο (σέντερ φορ στον
Απόλλωνα Λάρισας) με τους συμμαθητές και φίλους του, να κάνει ταε-κβο-ντό
(είχε πάρει την κίτρινη ζώνη). Ο γυμναστής του στο σχολείο της Λάρισας είχε
αντίθετη άποψη:

“Δήμο, να ασχοληθείς με το μπάσκετ. Είναι άθλημα για ψηλούς ­ εκεί έχεις
μέλλον”.

Πήγε στο σπίτι του και είχε σκάσει από τη στενοχώρια του: “Μα, αθλητής μπάσκετ
με το ζόρι;” ­ δεν μπορούσε να το χωνέψει. Η συμβουλή του γυμναστή του,
αποδείχθηκε πολύτιμη και το μέλλον δείχνει ότι ανήκει στον Δήμο Ντικούδη. Ο
22χρονος πάουερ φόργουορντ της ΑΕΚ αποτελεί την ευχάριστη έκπληξη του
πρωταθλήματος της Α1 μπάσκετ και η κλήση του στην Εθνική ομάδα σημαίνει πολλά.

Ο Δήμος Ντικούδης έψαξε και βρήκε τον γυμναστή του στη Λάρισα, τον ευχαρίστησε
και κατάλαβε πόσο δίκιο είχε.

“Δεν βλεπόμαστε συχνά, όμως τον θυμάμαι ­ πόσο δίκιο είχε…” θα πει σχετικά ο
22χρονος παίκτης.

Τώρα ο Ντικούδης κατοικεί στο Χαλάνδρι κοντά στο ΟΑΚΑ, αλλά αναπολεί τις
στιγμές στη Λάρισα. Τότε που μαζεύονταν όλοι στις πλατείες για να συζητήσουν,
να γελάσουν, να κάνουν γνωριμίες. Τα ξέγνοιαστα χρόνια, χωρίς το βουητό και το
άγχος της πρωτεύουσας.

“Να σας πω κάτι; Εδώ, στην Αθήνα, δεν είναι ό,τι καλύτερο για να μεγαλώσουν τα
παιδιά. Στη Λάρισα οι αλάνες ήταν πολλές, βγαίναμε στη γειτονιά και παίζαμε
ανέμελα. Τώρα, κάτω από το σπίτι μου στο Χαλάνδρι, δεν βλέπω παιδιά να παίζουν
στη γειτονιά ­ μόνο αυτοκίνητα να περνούν και να κορνάρουν”.

Ο Ντικούδης αγωνίστηκε στα μίνι του Περσέα Λάρισας για περίπου πέντε χρόνια
και στη συνέχεια έπαιξε στην Ολύμπια Λάρισας, όπου συνεργάστηκε με τον
Παρασκευά Μουρατίδη και τους Φραγκιά, Γιαννουζάκο. Από την Ολύμπια μεταγράφηκε
πέρυσι στην ΑΕΚ (επιλογή του Γιώργου Καλαφατάκη).

Στην Αθήνα έχει συνηθίσει πλέον τη ζωή, όμως αντιμετωπίζει προβλήματα με τα…
ραντεβού!

“Εδώ ξεκινάς και δεν ξέρεις ποτέ τι απρόοπτο θα συμβεί στον δρόμο και αν θα
φτάσεις στην ώρα σου. Παρότι είμαι κοντά στο ΟΑΚΑ, φεύγω πολύ νωρίτερα για να
μην αργήσω. Το πρόβλημα είναι όμως όταν κατεβαίνω στο κέντρο”.

Το μαράζι του είναι που δεν έχει καταφέρει να τελειώσει τις σπουδές του στη
Γυμναστική Ακαδημία:

“Ακόμη χρωστάω μαθήματα. Προσπαθώ το καλοκαίρι να διαβάζω λιγάκι για να δώσω
τα μαθήματα που χρωστάω, αλλά είναι πολύ δύσκολο. Το μάθημα που μου αρέσει πιο
πολύ είναι η Ιστορία”.

Νιώθει άσχημα όταν δεν τον αφήνουν να πληρώνει στα καφέ που συχνάζει

Το γεγονός ότι πέρασε με εξετάσεις (και όχι με βαθμούς που αποκόμισε
αγωνιζόμενος σε κάποιο σύλλογο ή Εθνική ομάδα) ήταν για να κάνει το χατίρι των
γονιών του. Ο κ. Δημήτρης και η κ. Σταυρούλα ήθελαν πολύ να σπουδάσει ο γιος
τους και εκείνος δεν είπε “όχι”. Τώρα τον καμαρώνουν με τη φανέλα της Εθνικής
ομάδας και της ΑΕΚ και έρχονται να τον δουν, μαζί με την 20χρονη αδελφή του,
Ειρήνη, όποτε μπορούν.

“Προσπαθώ να φεύγω νικητής και να παίζω καλύτερα όποτε βρίσκονται οι δικοί μου
άνθρωποι στις εξέδρες. Θέλω να είναι υπερήφανοι”.

Υπάρχει όμως και κάτι που προσελκύει τον Δήμο Ντικούδη σαν το μέλι τη μέλισσα.
Είναι το σινεμά:

“Ναι, είμαι σινεφίλ. Δεν υπάρχει εβδομάδα που να μη δω δύο ταινίες στον
κινηματογράφο. Πηγαίνω με φίλους μου ­ κυρίως με τον καλύτερό μου φίλο, τον
Θανάση, με τον οποίο μεγαλώσαμε μαζί από παιδιά και έχει έρθει στην Αθήνα για
σπουδές. Πάντως παρέα κάνω και με παιδιά μέσα από την ομάδα και πιστεύω ότι
σημαίνει πολλά, αφού το κλίμα στην ΑΕΚ είναι ιδανικό για κάθε παίκτη. Είμαστε
οικογένεια”.

Αυτό που λείπει περισσότερο στον Ντικούδη είναι οι ελεύθερες ώρες, αλλά, όπως
λέει, πάντα έχει κάτι να κάνει και δεν βαριέται:

“Μου δίνονται οι ευκαιρίες στην Αθήνα να κάνω πολλά πράγματα. Ακόμη δεν έχω
δει τίποτα. Προσπαθώ να κάνω ήρεμη ζωή για να είμαι ξεκούραστος και να γνωρίζω
νέα μέρη, είτε πρόκειται για φαγητό, για βόλτα, οτιδήποτε”.

Στο σπίτι χαλαρώνει ακούγοντας ξένη μουσική:

“Ακούω σόουλ, ραπ, χιπ-χοπ. Η μουσική σε ηρεμεί, σε αγριεύει, σε τονώνει. Με
τη μουσική δεν νιώθεις ποτέ μόνος. Φυσικά, δεν ανοίγω τέρμα τη μουσική στο
σπίτι για να μην ενοχλώ τους γείτονες”.

Επιθυμίες

Σκληρές μονομαχίες. Φέτος είναι η χρονιά της καθιέρωσής του στην ΑΕΚ

Ποιο είναι το πιο τρελό πράγμα που θα ήθελε να κάνει στο γήπεδο ο Δήμος
Ντικούδης; Ο Λαρισαίος πάουερ φόργουορντ (2μ07) αποκαλύπτει:

“Μου έχει τύχει να θέλω να ανέβω στην εξέδρα και να μιλήσω σε φίλο της ομάδας
μου ­ να πανηγυρίσω μαζί του κάποιο καλάθι (αν είναι νικητήριο τόσο το
καλύτερο) και να του εκφράσω τη συμπάθειά μου. Δεν το έχω κάνει όμως, αφού δεν
επιτρέπεται. Στο ποδόσφαιρο πανηγυρίζεις βγάζοντας τη φανέλα, στο μπάσκετ
είναι πιο δύσκολα τα πράγματα”.

­ Σε αναγνωρίζει ο κόσμος της ΑΕΚ έξω από το γήπεδο; Ποια είναι η συμπεριφορά
τους;

“Πολλές φορές με σταματούν και μου δίνουν συγχαρητήρια. Πέρυσι, δεν συνέβαινε
αυτό, αφού δεν αγωνιζόμουν τόσο συχνά. Φέτος πηγαίνω σε καφέ και αντιμετωπίζω
πρόβλημα: δεν με αφήνουν να πληρώνω. Και μάλιστα είναι απόλυτοι σε αυτό.
Φυσικά συμβαίνει μόνο όταν το αφεντικό είναι ΑΕΚτζής”, θα πει χαριτολογώντας ο
Ντικούδης.

Τα ινδάλματά του είναι κυρίως από το ΝΒΑ, ενώ από το ελληνικό μπάσκετ θαύμαζε
τον Φάνη Χριστοδούλου, που μπορούσε να κάνει πολλά (και… καλά) πράγματα στον
αγωνιστικό χώρο:

“Οι Σικάγο Μπουλς και ο Μάικλ Τζόρνταν ήταν οι αγαπημένοι μου όταν άρχισα να
παίζω μπάσκετ. Ο Λάρι Μπερντ ήταν ένας από τους παίκτες που θα ήθελα να μοιάσω
­ απίστευτο σουτ, κινήσεις ηγέτη”.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΒΚΟΒΙΤΣ

Πότε βάζει τις φωνές, και πότε μας ηρεμεί

Η πρώτη χρονιά στην ΑΕΚ ήταν δύσκολη για τον Δήμο Ντικούδη. Χωρίς εμπειρίες
στην Α1 κατηγορία, ήταν δύσκολο να προσαρμοστεί, ενώ δεν τον βοήθησε η πορεία
της ομάδας. Φέτος, αποτελεί την ευχάριστη έκπληξη και έδειξε ότι μπορεί να
βοηθήσει τον “δικέφαλο” να πετάξει πιο ψηλά. Ποιος είναι ο στόχος του;

“Θέλω να βοηθήσω την ομάδα μου, αλλά θέλω και τίτλο”, θα πει και εξηγεί:

«Ο Ίβκοβιτς είναι πολύ καλός ψυχολόγος και ξέρει πώς να αντιμετωπίζει τους παίκτες», τονίζει ο Δήμος Ντικούδης

“Θέλω να συνδέσω το όνομά μου με επιτυχία της ΑΕΚ. Η ομάδα μου πρωταγωνιστεί
τα τελευταία χρόνια, αλλά δεν έχει καταφέρει να πάρει τίτλο. Ελπίζω και
αισιοδοξώ ότι θα τα καταφέρουμε μαζί. Θα δουλέψω σκληρά και πιστεύω ότι θα
βοηθήσω την ομάδα μου”.

Αναφερόμενος στη σχέση του με τον Ντούσαν Ίβκοβιτς ο Δήμος Ντικούδης
παρατήρησε:

“Έχουμε άριστη συνεργασία. Δεν είναι παράλογος και δείχνει ότι καταλαβαίνει
τους παίκτες. Πότε είναι κουρασμένοι και πότε όχι. Είναι καλός ψυχολόγος και
αυτό είναι σημαντικό για έναν προπονητή. Πότε μας βάζει τις φωνές και πότε μας
ηρεμεί. Για την αξία του δεν είμαι εγώ αυτός που θα μιλήσει. Η καριέρα τού
Ντούσαν Ίβκοβιτς είναι λαμπρή και αυτό τα λέει όλα”.

Για τη συμμετοχή του στην Εθνική ομάδα μπάσκετ, υποστήριξε:

“Είναι μεγάλη εμπειρία για μένα και πιστεύω ότι αποτελεί τιμή για κάθε παίκτη
η πρόσκλησή του στην Εθνική ομάδα. Η Εθνική ομάδα αξίζει να είναι ψηλά και οι
νέοι πρέπει να την βοηθήσουμε να διατηρηθεί στις κορυφαίες ομάδες. Ήταν
αναμενόμενη η αγωνιστική ‘κοιλιά’ που έκανε η Εθνική ­ άλλωστε για περίπου
δέκα χρόνια ήταν στις καλύτερες ομάδες. Στην ομάδα υπάρχει ανταγωνισμός και
αυτό θα την βοηθήσει, αφού όλοι προσπαθούν περισσότερο. Η νέα φουρνιά έχει
πολλά να δώσει ­ όλοι θέλουμε ισχυρή την Εθνική ομάδα και πρέπει να ιδρώσουμε
τη φανέλα, να δουλέψουμε σκληρά για να τα καταφέρουμε”.