[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Αν οι προβολείς της δημοσιότητας έπεφταν, την ώρα που ερχόταν το 2000, για
λίγο στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων της Λευκωσίας, θα αποκαλυπτόταν μία…
άλλη Ελλάδα, που αγωνιά.

Όχι, βεβαίως, για όσα συμβαίνουν στο Χρηματιστήριο της Κύπρου, όπου κι εκεί
παίζονται εντυπωσιακά παιχνίδια, ίσως περισσότερο «κραυγαλέα» απ’ όσo στη δική
μας Σοφοκλέους. Αλλά γιατί τώρα που έπεσε ο κουρνιαχτός και κατακάθισε η…
χρυσή σκόνη που κάλυψε την απόφαση του Ελσίνκι, ακόμη και ο Πρόεδρος της
Κυπριακής Δημοκρατίας Γλαύκος Κληρίδης, που αρχικώς θριαμβολόγησε, έχει
αρχίσει να προβληματίζεται.

Στις εφημερίδες, λοιπόν, της Λευκωσίας, όπου μπορεί κανείς να βρει και πολλά
στοιχεία για τη νέα τραγωδία των Σέρβων στο Κόσοβο, ο αναγνώστης παρακολουθεί
ένα μεγάλο διάλογο που έχει αρχίσει ανάμεσα σε πολιτικούς και επιχειρηματίες,
καθώς και πολλά μεταφρασμένα ανάλογα θέματα ξένων, μεγάλης κυκλοφορίας,
εντύπων.

Όλη αυτή η αρθρογραφία προσφέρει έναν σπάνιο ­ για τις μέρες του γιορταστικού
εφησυχασμού ­ προβληματισμό: Πρώτον, στη διεθνή κοινή γνώμη, για πρώτη φορά,
λόγω της απόφασης του Ελσίνκι, ο Ελληνισμός δείχνει (τον εμφανίζουν) να μην
πολυενδιαφέρεται που συνεχίζεται η τουρκική στρατιωτική κατοχή. Δεύτερον ­ και
πάλι στη διεθνή κοινή γνώμη ­ ο Ελληνισμός δείχνει (τον εμφανίζουν) να
αποδέχεται ότι… η Τουρκία δεν έχει τόσο άδικο που λέει ότι υπάρχουν
προβλήματα, πέραν της υφαλοκρηπίδας, τα οποία πρέπει να συζητηθούν. Και
τρίτον, ίσως το σοβαρότερο, ότι η κοινή γνώμη στην Αθήνα και στη Λευκωσία
δείχνει (την εμφανίζουν) να είναι κουρασμένη και να συζητά για τα εθνικά
θέματα, αφήνοντας όλες τις ελπίδες της στην Ουάσιγκτον και στις Βρυξέλλες…

Η «καραμέλα» ότι η Ελλάδα και μαζί η Κύπρος θα μπορέσουν να παίξουν το
μεγαλύτερο ­ από ποτέ ­ οικονομικό «παιχνίδι» στα Βαλκάνια έχει πέραση. Και
ορισμένες εφημερίδες της Λευκωσίας δεν χάνουν την ευκαιρία να παρουσιάζουν
συχνά και έναν οδηγό για τους επιχειρηματίες που θα τους φέρει πιο γρήγορα και
πιο κοντά στο χρυσόμαλλο δέρας!

Εκείνο, όμως, που με έμφαση κατα-γράφεται στην επώνυμη αρθρογραφία ­ και στα
άρθρα της διεύθυνσης των εφημερίδων ­ αφήνει στον αναγνώστη, πέραν των
πολλαπλών μηνυμάτων προς την Αθήνα, μία πικρή γεύση, αναδεικνύοντας ένα
ερώτημα, που πολλές φορές αναφέρεται στον ελληνοκυπριακό Τύπο με ωμό τρόπο: «Ή
στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε».