ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Παρά πέντε

Το ρολόι συνεχίζει να μετράει αντίστροφα. Κι όσο πλησιάζει το τέλος αυτού του
χρόνου, τόσο αυξάνεται ο πανικός του εορτασμού. Η παρατεταμένη αναμονή για το
Millennium μ’ έχει κάνει νευρική.

Θέλω να βάλω σε τάξη όνειρα που έκανα, αγάπες, ματαιώσεις που έζησα. Και πώς
να δεχτώ τόσα ανεξιχνίαστα εγκλήματα, τόσες ανεξήγητες απουσίες, τόσες
ψιθυριστές επιθυμίες για μια βόλτα στη βροχή, για ένα χορό στην παραλία.

Αλλά αυτός είναι ο δικός μου, ασυνάρτητος μύθος. Για να δούμε, ποιος θα είναι
ο καινούργιος;

Διαβάζω, ότι ο Μπιλ Γκέιτς άρχισε να ασχολείται και με την κινητή τηλεφωνία ­
αλίμονό μας. Η παγκοσμιοποίηση, μέσω Internet, θα τελειοποιηθεί με την
προσθήκη του σεξ. Η εικονική πραγματικότητα θα κάνει το ταξίδι στην Ιθάκη, σε
20′.

Ο συναισθηματισμός θα γιατρεύεται αναίμακτα. Ο μετατεχνολογικός κόσμος θα
παίζει στο Χρηματιστήριο νέων αξιών. Η βιοηθική έχει ανασκουμπωθεί και
εξετάζει τα ζητήματα που προκύπτουν από τις λύσεις που παρασκευάζονται στα
εργαστήρια.

Πώς πέρασε η ώρα! Στο παρά πέντε μετράω τη ζωή μου και ξέρω ότι σε λίγο θα
γίνω ο άνθρωπος του προηγούμενου αιώνα. Κι ίσως μια νύχτα στη βεράντα, όταν θα
πέφτει ένα αστέρι κι ο ουρανός θα γίνεται πιο εξομολογητικός, μπορεί τότε να
παραδεχτώ πως έχω κρύψει πολλά ενθύμια.

Ω, αιώνα μου, σ’ αφήνω τώρα για να ξυπνήσω φρέσκια κι εύθυμη στον νέο αιώνα.