Για θυμήσου…

Η νοσταλγία τούτες τις γιορτινές μέρες είναι ανάγκη. Και η ανάγκη αυτή για τα
Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά είναι μεγάλη και διπλή. Για να μας θυμίσει τα
γεγονότα μιας άλλης εποχής, με τα φτωχά αλλά ευτυχισμένα χρόνια. Όταν το
ποδόσφαιρο και οι αθλητικές εκδηλώσεις ήταν γιορτές, τις Κυριακές, αλλά κυρίως
τούτες τις μέρες.

Το τουρνουά του Κυπέλλου των Χριστουγέννων που το διοργάνωνε το περίφημο και
πανίσχυρο ΠΟΚ (Παναθηναϊκός – Ολυμπιακός – Κωνσταντινούπολη, δηλαδή ΑΕΚ) ήταν
η πιο δυνατή διοργάνωση ­ έστω και φιλική ­ για το ελληνικό ποδόσφαιρο.

Τις παραμονές όμως των ποδοσφαιρικών αγώνων, στις γειτονιές της Αθήνας και του
Πειραιά, ομάδες φιλάθλων τραγουδούσαν ή έψαλλαν τα κάλαντα των Χριστουγέννων.
Με στίχους επίκαιρους για την εποχή τους τα κάλαντα έψαλλαν, στους μεγάλους
συλλόγους και στους παράγοντες, αθλητικές εφημερίδες και περιοδικά.
Χαρακτηριστικοί είναι οι επίκαιροι στίχοι του 1959, για τους τρεις μεγάλους
και τρανούς του ΠΟΚ. Είναι τα κάλαντα των Χριστουγέννων, που δημοσιεύθηκαν στο
περιοδικό «Αθλητικά Χρονικά» για τον Δεκέμβριο του 1958.

Για τον Ολυμπιακό

Καλήν ημέραν άρχοντα του Πειραιώς γνωστέ,

που το αρχοντιλίκι σου δεν το ξεχνάς ποτέ.

Άγιος Βασίλης είχε ‘ρθή από την… Ουγγαρία,

μα συ τον εξαπέστειλες με πρώτη ευκαιρία.

Αρχιμηνιά κι αρχηχρονιά κι αρχή καλός μας χρόνος,

προπονητή κάθε χρονιά αλλάζεις επιμόνως,

μα πάντα είσαι άρχοντας τρανός και ζηλεμένος,

ισόβιος πρωταθλητής και… πολυχρονεμένος!

Παναθηναϊκός

Καλήν ημέραν άρχοντα Παναθηναϊκέ,

ένδοξε, πρώην Χελμικέ και νυν Ζολναϋκέ.

Χριστός γεννάται σήμερον, ψάλλατε ωσαννά

αφού κι εσύ το γήπεδο τώστρωσες με… σανά.

Άστρον λαμπρόν που λέγεται… Παπαεμμανουήλ,

στον… τίτλον σε ωδήγησε με το δικό του στηλ

και είναι πλέον γεγονός μεγάλης σημασίας,

πως ήρθε στην ομάδα σου, εφέτος ο… Μεσσίας!

ΑΕΚ

Καλήν ημέραν ΑΕΚ μου, αρχόντισσα κυρία,

που έχεις… πολυτάραχη ζωή και ιστορία.

Απέλυσες τον Τζανετή ­ το σφάλμα σου το πρώτο,

κι εδημιούργησες τρελλά και θόρυβο και κρότο.

Τον Ιταλό προσέλαβες ­ το δεύτερό σου σφάλμα,

νομίζοντας ότι μ’ αυτόν θα κάνης μέγα άλμα,

αλλά κι αυτόν τον έδιωξες μέχρι να πούμε «ζήτω»

κι αισίως συνεπλήρωσες το σφάλμα σου το τρίτο.

Μετά απ’ αυτόν προσέλαβες τον γερο-Νεγρεπόντη,

μ’ ακόμη εξακολουθεί να σου… πονεί το δόντι.

Κι έτσι δεν αποκλείεται κι αυτόν να τον αλλάξης

και προς καινούργιες αγκαλιές στο μέλλον να πετάξης.

Γι’ αυτό τη γνώμη έχουνε όλοι οι πιστοί σου φίλοι,

να πάρης ως προπονητή, τώρα τον… Άη Βασίλη!