30 Ερωτήσεις ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΪΩΑΝΟΥ

ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΤΟ ΣΚΑΚΙ

ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Βιογραφίες μεγάλων ανδρών.

ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ: Κάτι αόριστο.

ΛΥΤΡΩΝΕΤΑΙ: Με την ομολογία του λάθους.

ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ: Την τέλεια κίνηση.

ΜΙΣΕΙ: Την μικροπρέπεια.

ΚΟΡΟΪΔΕΥΕΙ: Τους δήθεν.

ΣΥΓΚΡΙΝΕΙ: Τη θεωρία με την πράξη.

ΑΚΟΥΕΙ: Μουσική.

ΑΠΟΚΡΟΥΕΙ: Τον συμβιβασμό.

ΠΙΣΤΕΥΕΙ: Στην ενότητα του κόσμου.

Ο Γιάννης Παπαϊωάννου είναι ένας Θεσσαλονικιός 23 ετών και ήδη τρεις ­
συνεχόμενες ­ φορές πρωταθλητής Ελλάδος στο σκάκι. Παρόλο που ο ίδιος…
σφυρίζει αδιάφορα, λέγοντας πως δεν ασχολείται πολύ με το άθλημα ή πως δεν
ξέρει αν θα ασχολείται για καιρό ακόμη, τα γεγονότα λένε πράγματα διαφορετικά.
Θεωρείται ήδη ο καλύτερος παίκτης στην Ελλάδα και το μόνο που μένει να δούμε
είναι το πού μπορεί να φθάσει στον διεθνή χώρο. Ταυτόχρονα, καταφέρνει να
φοιτά κανονικά στο Πολυτεχνείο και να προσδοκά πως σύντομα θα πάρει πτυχίο
πολιτικού μηχανικού. Το τρίτο του πρωτάθλημα Ελλάδος το κατέκτησε πριν από
λίγες ημέρες διά… περιπάτου.

ΕΡ: Τι είναι το σκάκι για σένα;

ΑΠ: Είναι τρόπος ζωής, είναι μαγεία, είναι δημιουργία. Είναι βάσανο!

ΕΡ: Τρία πρωταθλήματα είναι πολλά;

ΑΠ: Πολλά, αλλά όχι αρκετά.

ΕΡ: Τι έπεται;

ΑΠ: Το μέλλον δεν το γνωρίζει κανείς.

ΕΡ: Πολιτικός μηχανικός και σκακιστής ή το ανάποδο;

ΑΠ: Πολιτικός μηχανικός και σκακιστής.

ΕΡ: Η Θεσσαλονίκη… στρατηγικό κέντρο στη βαλκανική σκακιέρα;

ΑΠ: Ναι, αλλά υπάρχουν και μαύρα τετράγωνα…

ΕΡ: Υπάρχει μόνο άσπρο και μαύρο;

ΑΠ: Στη σκακιέρα αυτά κυριαρχούν, στη ζωή απλά συμπληρώνουν.

ΕΡ: Υπάρχει ένα κομμάτι ή μια κίνηση στη σκακιέρα με το οποίο να
συνδέεσαι περισσότερο;

ΑΠ: Η μαύρη Βασίλισσα, το πιο κομψό κομμάτι.

ΕΡ: Είναι γνωστό ότι έχεις ταλέντο στο να εκτιμάς μια θέση στη
σκακιέρα. Τι άλλο ξέρεις να εκτιμάς καλά;

ΑΠ: Την καλή καρδιά και τα όμορφα μάτια.

ΕΡ: Υπάρχει ένας παίκτης που να θαυμάζεις ιδιαίτερα;

ΑΠ: Ο Πολ Μόρφι, παγκόσμιος πρωταθλητής άλλης εποχής.

ΕΡ: Αν το σκάκι είναι έρωτας, ο έρωτας τι είναι;

ΑΠ: Το σκάκι είναι μια συνεχής προσπάθεια ταύτισης με το απόλυτο. Ο
έρωτας είναι το απόλυτο.

ΕΡ: Παίζεις για να κερδίσεις ή κερδίζεις για να παίζεις;

ΑΠ: Παίζω σκάκι, ξεκάθαρα, για να κερδίσω.

ΕΡ: Όταν έχουμε «ρουά» το δίνουμε;

ΑΠ: Ναι, αν συμφέρει.

ΕΡ: Κι όταν δεν έχουμε;

ΑΠ: Το ψάχνουμε.

ΕΡ: Καλύτερα πρώτος στο χωριό παρά δεύτερος στην πόλη;

ΑΠ: Δυστυχώς, όχι. Είναι καλύτερο να είσαι χειρότερος απ΄ τους
καλύτερους και χειρότερο να είσαι ο καλύτερος απ΄ τους χειρότερους.

ΕΡ: Είναι το σκάκι αναπαράσταση της ζωής;

ΑΠ: Ναι, ως ένα σημείο.

ΕΡ: Σου συμβαίνει να έχεις κάποιο προαίσθημα πριν από την έναρξη ενός
αγώνα για την έκβασή του;

ΑΠ: Μου συμβαίνει σπάνια, αλλά είναι πάντα σωστό.

ΕΡ: Η επιδίωξη της νίκης είναι στη φύση του ανθρώπου;

ΑΠ: Ο άνθρωπος γεννήθηκε για να προσπαθεί συνεχώς για το καλύτερο και
να πορεύεται αδιάκοπα προς τα εμπρός.

ΕΡ: Έχεις άλλες φιλοδοξίες σε σχέση με το σκάκι;

ΑΠ: Θέλω, μέχρι τα γεράματα, να είμαι δυνατός και υπολογίσιμος αντίπαλος.

ΕΡ: Αλλάζεις τακτική ανάλογα με τον αντίπαλο;

ΑΠ: Ασφαλώς. Είναι και αυτό συστατικό της επιτυχίας…

ΕΡ: Σε μια παρτίδα με τον Κασπάροβ πώς θα έπαιζες;

ΑΠ: Θα προσπαθούσα, όπως πάντα, να βγάλω τον καλύτερό μου εαυτό.

ΕΡ: Εναντίον κομπιούτερ πώς πρέπει κάποιος να παίζει;

ΑΠ: Πρέπει να αποφεύγει τις περίπλοκες και οξείες θέσεις, στις οποίες
τα κομπιούτερ «σκοτώνουν» και να δίνει στη μάχη έναν πιο ήρεμο χαρακτήρα.

ΕΡ: Ενστερνίζεσαι την άποψη ότι το σκάκι είναι αντίδοτο στη μάχη κατά
των ναρκωτικών;

ΑΠ: Σαφώς, γιατί σε παρασύρει στη μαγεία του και δεν έχεις ανάγκη από υποκατάστατα.

ΕΡ: Ένας σκακιστής και ένας μη σκακιστής έχουν παρόμοια εικόνα για το
τι είναι σκάκι;

ΑΠ: Σίγουρα, όχι. Ο μη σκακιστής πιστεύει ότι είναι απλά ένα παιχνίδι
λογικής. Ο σκακιστής είναι σε θέση να γευτεί κάτι από την τελειότητα και τη
μαγεία του.

ΕΡ: Η ζωή είναι παιχνίδι;

ΑΠ: Είναι παιχνίδι. Αλλά οι κανόνες του αλλάζουν συνεχώς.

ΕΡ: Ένας καλός σκακιστής χρειάζεται προπονητή;

ΑΠ: Ένας καλός προπονητής μπορεί να βοηθήσει σημαντικά.

ΕΡ: Τι λείπει από το σκάκι στην Ελλάδα;

ΑΠ: Λείπει η υποδομή που υπάρχει σε άλλα αθλήματα και η προβολή του στο
ευρύ κοινό.

ΕΡ: Πώς βελτιώνει κανείς το παιχνίδι του;

ΑΠ: Με βαθιά μελέτη, πρακτική εξάσκηση και πίστη στις δυνάμεις του.

ΕΡ: Γιατί η Ελλάδα δεν έχει ακόμη έναν παίκτη ανάμεσα, ας πούμε, στους
πρώτους είκοσι στον κόσμο, όπως λ.χ. η Βουλγαρία;

ΑΠ: Είναι θέμα βαθύτερης κουλτούρας. Είναι και θέμα χρόνου.

ΕΡ: Γιατί δεν πηγαίνεις πιο συχνά σε τουρνουά στο εξωτερικό;

ΑΠ: Λόγω υποχρεώσεων στο Πανεπιστήμιο.

ΕΡ: Σημαίνει κάτι για σένα το έτος 2000;

ΑΠ: Ό,τι για όλους, μια προσδοκία.