Δεν ξεχνούν τον Σάνκλι

Οι οπαδοί της Λίβερπουλ απέδωσαν φόρο τιμής στον άνθρωπο που πήρε την ομάδα τους από την αφάνεια και την οδήγησε στην ελίτ της Ευρώπης

Ήταν 19 Δεκεμβρίου του 1959. Η Λίβερπουλ, που παρέπαιε στη β’ κατηγορία του
αγγλικού πρωταθλήματος, έδινε τον πρώτο της αγώνα υπό τις οδηγίες του άρτι
αφιχθέντος από τη Χάντερσφιλντ Σκωτσέζου Μπιλ Σάνκλι. Η επανάσταση στο αγγλικό
και ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο μόλις άρχιζε…

Την επέτειο αυτή γιόρτασαν το Σάββατο με κάθε επισημότητα οι οπαδοί της
Λίβερπουλ, στο Άνφιλντ. Παλιές δόξες, όπως ο Έμλιν Χιουζ και ο Κέβιν Κίγκαν,
ήταν εκεί για να τιμήσουν τον άνθρωπο που τους έκανε διάσημους σε όλο τον
κόσμο.

“Μου άλλαξε τη ζωή και μου λείπει. Η άνοδος της Λίβερπουλ οφείλεται στον Μπιλ
και οι άνθρωποι δεν ξεχνούν πως όταν ήρθε αυτός στο Άνφιλντ η ομάδα παρέπαιε
στη β’ κατηγορία. Αν κοιτάξεις γύρω από το γήπεδο, θα δεις πως όλες οι αλλαγές
οφείλονται στον Μπιλ.

Πολλοί άνθρωποι έχουν συμβάλει για να δημιουργηθεί αυτή η μεγάλη ομάδα, αλλά
όλοι αναγνωρίζουν πως ο Μπιλ ήταν ο κορυφαίος”, ήταν τα λόγια του Κέβιν
Κίγκαν, του μεγάλου πρωταγωνιστή της “κόκκινης μηχανής” της δεκαετίας του ’70.

Ο Σάνκλι θεωρείται ο πιο χαρισματικός μάνατζερ στα 107 χρόνια ιστορίας της πιο
επιτυχημένης αγγλικής ομάδας.

ΝΑΥΑΓΙΟ

Ο Μάικλ Όουεν πανηγύρισε με τους φίλους της Λίβερπουλ το γκολ που σημείωσε εναντίον της Κόβεντρι

Όταν ανέλαβε τη Λίβερπουλ, η ομάδα του Μέρσεϊσαϊντ περνούσε δύσκολες ώρες. Το
γήπεδο ήταν σε κακά χάλια, ενώ η ομάδα είχε συμπληρώσει έξι χρόνια παρουσίας
στη β’ κατηγορία.

Αν και θα μπορούσε να απομακρύνει όλους όσους είχαν συμβάλει στο να φτάσει η
ομάδα σ’ αυτό το χάλι, εν τούτοις προτίμησε να τους κρατήσει κοντά του και να
τους κάνει στενούς συνεργάτες του.

Το 1962 η Λίβερπουλ επέστρεψε στην πρώτη κατηγορία και δύο χρόνια αργότερα
πανηγύρισε την κατάκτηση του έκτου τίτλου στην ιστορία της. Ήταν η εποχή που η
μουσική των Μπιτλς είχε κατακτήσει τον κόσμο με τα “Help” και “Yesterday”.
Ήταν η εποχή του Λίβερπουλ.

Υπό τις οδηγίες του Σάνκλι αγωνίστηκαν παίκτες όπως ο Κέβιν Κίγκαν, ο Ίαν Σεντ
Τζον, ο Ρον Γιατς, ο Γκόρντον Μίλνε, ο Πίτερ Τόμπσον και ο Τζον Τόσακ.

Το πάθος του Σκωτσέζου για τη Λίβερπουλ είναι παροιμιώδες, όπως και οι σχέσεις
του με τους οπαδούς της ομάδας ­ “τον κόσμο” όπως έλεγε χαρακτηριστικά.

Πολλές φορές είχε πληρώσει τα έξοδα για τα εισιτήρια των οπαδών που ακολουθούν
την ομάδα στο εξωτερικό, ενώ έδινε εισιτήρια για τους αγώνες στο Άνφιλντ.

Το 1973 η Λίβερπουλ εξασφάλισε ύστερα από έναν αγώνα στο Άνφιλντ τον τίτλο της
πρωταθλήτριας. Ο Σάνκλι πήγε προς την πλευρά της Kop, της εξέδρας των
φανατικών της Λίβερπουλ, για να τους συγχαρεί για την πίστη τους στην ομάδα.

Όταν πλησίασε διαπίστωσε πως ένας αστυνομικός πατούσε ένα κασκόλ οπαδού της
Λίβερπουλ.

Έσκυψε αμέσως πήρε το κασκόλ και το έβαλε γύρω από τον λαιμό του.

“Αυτό το κασκόλ είναι για κάποιον η ζωή του. Μην το πατάς και το σκονίζεις σαν
να είναι κάτι βρώμικο”, είπε ο Σάνκλι στον αστυνομικό.

Τον Σάνκλι τον θεωρούν κορυφαίο, όχι μόνο για τις επιτυχίες του στον
αγωνιστικό χώρο, αλλά και για την “προίκα” που άφησε στη Λίβερπουλ.

Το 1974, μετά την κατάκτηση του Κυπέλλου από τους “Κόκκινους”, ο Σκωτσέζος
ανακοίνωσε αιφνιδιαστικά την παραίτησή του και τη συμβουλή, αντικαταστάτης του
να είναι ο Μπομπ Πέισλι, ένας ειδήμονας στη φυσιοθεραπεία και ένα φαινόμενο
στο αγωνιστικό μάνατζμεντ, όπως αποδείχτηκε στα χρόνια που ακολούθησαν.

Τον Πέισλι διαδέχτηκε ακόμη ένας πρώην συνεργάτης του Σάνκλι, ο Τζόε Φάγκαν,
και αυτόν με τη σειρά του ο Κένι Νταλγκλίς, ένας παίκτης που γαλουχήθηκε στη
Σέλτικ, αλλά λατρεύτηκε στο Άνφιλντ.

Ακόμη και ο νυν μάνατζερ της Λίβερπουλ, Ζεράρ Ουγιέ, είναι γνώστης της
νοοτροπίας του Σάνκλι, αφού την εποχή που ο σπουδαίος Σκωτσέζος καθόταν στον
πάγκο της ομάδας, ο Γάλλος ήταν δάσκαλος σε σχολείο του Λίβερπουλ και
παρακολουθούσε από κοντά (όσο αυτό ήταν δυνατόν) τα τεκταινόμενα στο Άνφιλντ.