Τα προβλήματα του Δήμου Αθηναίων

Για τα προβλήματα του Δήμου Αθηναίων ­ επαιτεία, καθαριότητα, αυξήσεις
τελών κ.λπ. ­ απαντά ο δήμαρχος κ. Δ. Αβραμόπουλος στον δημότη κ. Μιχ.
Κουβάτσο, ο οποίος τα έφερε στο προσκήνιο με επιστολή του στον δήμαρχο. Αφού
λοιπόν ευχαριστεί ο δήμαρχος τον κ. Κουβάτσο για την επιστολή-καταγγελία, αναφέρει:

«Α) Το θέμα των επαιτών μάς απασχολεί το ίδιο αν όχι και περισσότερο
από σας, πλην όμως ο Δήμος στερείται νόμιμης αρμοδιότητος να παρέμβει. Παρ’
όλα αυτά, όπως θα παρατηρήσατε ήδη, κάτω από την πίεσή μας και χάρη στη
συνεργασία μας με το υπουργείο Δημοσίας Τάξεως, η εικόνα έχει ήδη αλλάξει προς
το καλύτερο.

Β) Το ζήτημα της καθαριότητος παραμένει η προτεραιότητα της πολιτικής
μας και σας παρακαλώ να θυμηθείτε την Αθήνα 5 χρόνια πριν. Ωστόσο, απέχουμε
πολύ από τον στόχο μας, να δούμε δηλαδή την πόλη μας στον τέλειο βαθμό
καθαριότητας που προσδοκούμε.

Αιτίες:

1) Το αναχρονιστικό νομοθετικό πλαίσιο που καθορίζει τη λειτουργία τού
τομέα αυτού.

2) Η διαρκής αιχμαλωσία της Αθήνας από τη χωματερή Άνω Λιοσίων (όταν
κλείνει για μισή ημέρα η χωματερή, χρειάζονται δέκα για να συνέλθει η Αθήνα.
Δυστυχώς το φαινόμενο επαναλαμβάνεται συχνά και ουδεμία ευθύνη έχει ο Δήμος Αθηναίων).

3) Ο κατακερματισμός της πόλεως σε 42 δήμους, με τα σύνορά τους να
τελούν σχεδόν σε εγκατάλειψη.

Παρ’ όλα αυτά:

Ο Δήμος Αθηναίων, παρά το γεγονός ότι δέχεται καθημερινά 2 εκατομμύρια
επισκέπτες, βρίσκεται σε σαφώς καλύτερη θέση. Προφανώς δεν έχετε παρατηρήσει,
παρά το γεγονός ότι με περισσή αυστηρότητα δείχνετε ότι το κάνετε, ότι η
είσοδος ενός επισκέπτη στα όρια του Δήμου Αθηναίων είναι αισθητή από το
γεγονός ότι εδώ δεν υπάρχουν αφίσες, πανό και εγκαταλελειμμένες νησίδες.

Ότι η πόλις φωτίζεται και έπαψε να είναι η πιο σκοτεινή πόλη της Ευρώπης

Ότι συνεχίζεται το πρόγραμμα ανάπλασης που εγκαινιάσαμε προ 4ετίας.

Και όλα αυτά χωρίς καμία κρατική στήριξη. Με τα 40 δισ. του αείμνηστου Ανδρέα
Παπανδρέου να μην δίδονται και με 19 δισ. οφειλής του κράτους προς τον δήμο.
Ξέχωρα το γεγονός ότι, όταν ανέλαβα δήμαρχος, βρήκα έλλειμμα πολλών δισεκατομμυρίων.

Παρ’ όλα αυτά οι Αθηναίοι έδειξαν με 57,5% και όχι με 52% ότι αναγνωρίζουν και
κυρίως εκτιμούν και κατανοούν.

Όσο για τα δημοτικά τέλη, προφανώς δεν έχετε παρακολουθήσει την πορεία τους τα
τελευταία 5 χρόνια, όπου παρατηρείται σταθερή χαμηλή αύξηση κοντά στον
πληθωρισμό και με ιδιαίτερη ευαισθησία στους μη προνομιούχους. Γι’ αυτό και
σας δίνω τον πίνακα δημοτικών τελών για τα τελευταία 10 χρόνια:

1991: 30%

1992: 29%

1993: 17%

1994: 8%

1995: 14%

Σύνολο αυξήσεων 1991-1995: 98%.

1996: 19%

1997: 8%

1998: 5%

1999: 9%

2000: 9%

Σύνολο αυξήσεων 1996-2000 (περίοδος δημαρχίας Δημήτρη Αβραμόπουλου): 50%.

Είναι εμφανές ότι, κατά την περίοδο 1996-2000, οι αυξήσεις των δημοτικών τελών
ήταν στο μισό σχεδόν της προηγούμενης πενταετίας 1991-1995.

Ας σημειωθεί ότι στο πλαίσιο της κοινωνικής πολιτικής του Δήμου Αθηναίων για
το 2000, προτείνεται 0% αύξηση τελών στους κοινόχρηστους χώρους, 0% αύξηση
τελών στους μικροπωλητές και 0% αύξηση τελών στους περιπτερούχους.

Όσο για τη συγκινητική “παρρησία” σας ως προς τα όσα λέγονται αορίστως από
κάποιους, ότι δηλαδή ο δήμος είναι εφαλτήριο πολιτικό και χώρος προσωπικής
προβολής, αυτά καταρρίπτονται από την 6ετή παραμονή μου στον δήμο, απόδειξη
συνέπειας και σταθερότητας, παρά τις κατά καιρούς προτάσεις και βέβαια από τη
γνωστή σε όλους άποψη και θέση μου περί θεσμών, τους οποίους και αποδεδειγμένα
προτάσσω της όποιας προσωπικής φιλοδοξίας.

Τελειώνοντας, αγαπητέ μου, και αφού σας ευχαριστήσω και πάλι, εκτιμώ ότι δεν
χρειάζεται να προσπαθήσω να σας πείσω. Δεν είναι αυτός ο δικός μου σκοπός.
Απλά θα ήθελα να γνωρίζετε ότι θεωρώ υποχρέωσή μου να απαντώ σε κάθε πολίτη
που ανεξάρτητα από απόψεις ή σκοπιμότητες απαιτεί απάντηση στις επιστολές του
προς τους εκπροσώπους του, είτε τους έχει ψηφίσει είτε όχι.

Όσο για την τελευταία σας παρατήρηση, αν δηλαδή είστε άδικος ή υπερβολικός,
αυτό και μόνο που το ρωτάτε σημαίνει ότι γνωρίζετε καλύτερα την απάντηση.
Περιττεύει λοιπόν η άποψή μου, όσο γεμάτη κατανόηση κι αν μπορούσε να είναι.

Καλές γιορτές και αισιοδοξία για τους καιρούς που έρχονται».