ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Έλλειμμα λεβεντιάς…

Αυτογκόλ. Αυτό ήταν ο χθεσινός ξυλοδαρμός μαθητή από συμμαθητές του στο
Ηράκλειο της Κρήτης. Έτσι, στα καλά καθούμενα γύρισαν κάποιοι μαθητές κι
έριξαν την μπάλα στα δίχτυα του αγώνα τους, κάνοντάς τα κομμάτια. Ήταν νεύρα;
Ήταν μαγκιά; Ήταν τσαμπουκάς; Λεβεντιά πάντως, και μάλιστα κρητική, σίγουρα
δεν ήταν.

Κι αν κάποιοι έστω και κατ’ ιδίαν πουν ότι «καλά του κάνανε του μπαγάσα», τότε
κανένας μας δεν πρέπει να κοιμάται ήσυχος από εδώ και πέρα. Γιατί γενιές, που
φαίνεται να μεγαλώνουν και να «ανδρώνονται» αναπτύσσοντας στην πράξη ­ άθελά
τους θέλω να πιστεύω ­ μια φασίζουσα δημοκρατία ή έναν «δημοκρατικό» φασισμό,
είναι πρώτα και κύρια επικίνδυνες για τον ίδιο τον εαυτό τους και κανέναν δεν
κάνουν περήφανο.

Και πραγματικά λυπάμαι, καθώς θυμάμαι ότι πριν από μερικές μόλις ημέρες, ακόμη
κι αυτοί ­ και είναι πολλοί ­ που τάχθηκαν ευθύς εξαρχής, καθαρά, κατά των
καταλήψεων, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι συμφωνούν πέρα ως πέρα με την
εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, αισθάνθηκαν πολύ όμορφα. Ένιωσαν ότι, «ναι έχουμε
να περιμένουμε πολλά και σπουδαία πράγματα απ’ αυτήν τη γενιά»,
παρακολουθώντας στον Antenna, στην εκπομπή της Έλλης Στάη, τον Θεοδόση να
εκπροσωπεί τους αγωνιζόμενους μαθητές. Ένα παιδί με εξυπνάδα, με λέγειν, με
χιούμορ απίστευτο.

Ο Θεοδόσης σ’ εκείνη την εκπομπή έκανε περίπατο. Καθάρισε με μόνα όπλα το
μυαλό και τη γλώσσα του τους πάντες. Χθες οι συμμαθητές του από την Κρήτη
«καθάρισαν» με τα ίδια τους τα χέρια και το τελευταίο απομεινάρι εκτίμησης που
είχε εμπνεύσει ο Θεοδόσης ακόμη και στους αντιπάλους τους.