Τα γερασμένα σκαριά προκαλούν μόλυνση

Ταραγμένα είναι τα… νερά στη ρύπανση του θαλάσσιου περιβάλλοντος αλλά και
στους κανονισμούς που προβλέπονται από το διεθνές Ναυτικό Δίκαιο, όπως
προκύπτει από έκθεση της Greenpeace.

Ξεπερνά τα 19 χρόνια η μέση ηλικία του παγκόσμιου στόλου από το 1980 και μετά

Απειλή για το θαλάσσιο περιβάλλον και τη βιώσιμη αξιοποίηση των έμβιων
θαλάσσιων αποθεμάτων αποτελούν τα πλοία με «σημαίες ευκαιρίας», δηλαδή τα
πλοία που χρησιμοποιούν τις σημαίες χωρών χωρίς να συμμορφώνονται με τους
διεθνείς κανόνες. Σύμφωνα με την Greenpeace, τη Διεθνή Ομοσπονδία των
Εργαζομένων στις Μεταφορές (ITF), τη Διεθνή Συνομοσπονδία Ανεξάρτητων
Σωματείων(IFTU) και τη Συμβουλευτική Επιτροπή Σωματείων προς τον ΟΑΣΑ (TUAC),
που συνεργάστηκαν για την έκθεση, η μέση ηλικία του παγκόσμιου στόλου έχει
αυξηθεί σημαντικά από το 1980 και μετά, και σήμερα ξεπερνά τα 19 χρόνια.

Η αυξανόμενη ηλικία του παγκόσμιου στόλου έχει σημαντικές επιπτώσεις τόσο στην
ασφάλεια των θαλάσσιων μεταφορών όσο και στην προστασία του θαλάσσιου
περιβάλλοντος, αφού υπάρχει άμεσος συσχετισμός ανάμεσα στην ηλικία των πλοίων
και τα ναυτικά ατυχήματα.

Το Ινστιτούτο Ασφαλιστών του Λονδίνου αναφέρει στην έκθεση ότι το 1997 τα
πλοία ηλικίας κάτω των δέκα ετών ήταν υπεύθυνα μόνο για το 4% των συνολικών
ατυχημάτων, ενώ για το 93% των ατυχημάτων υπεύθυνα ήταν πλοία ηλικίας 15 ετών
και άνω.

Σύμφωνα με το ίδιο Ινστιτούτο, κατά την περασμένη δεκαετία τα πλοία ηλικίας
κάτω των δέκα ετών ήταν υπεύθυνα μόνο για το 9% των συνολικών ατυχημάτων, ενώ
τα ατυχήματα στα δεξαμενόπλοια επικεντρώνονται σε πλοία ηλικίας είκοσι ετών
και άνω.

Ατυχήματα

Τη… μερίδα του λέοντος στα θαλάσσια ατυχήματα για το 1990 έχουν ο Παναμάς, η
Κύπρος, η Λιβερία, η Νότια Κορέα και οι Φιλιππίνες, ενώ για το 1995, η Ονδούρα
διατηρεί τη θέση της ως χώρα με τις χειρότερες επιδόσεις στον τομέα των
απωλειών πλοίων. Η Κύπρος, η Μάλτα, ο Άγιος Βικέντιος και οι Γρεναδίνες
κατέχουν τις τρεις πρώτες θέσεις σε απώλειες πλοίων σε σχέση με τη
χωρητικότητα του στόλου τους.

Ο αλιευτικός κλάδος

Σε κρίση επίσης βρίσκεται και ο αλιευτικός κλάδος εξαιτίας της υπεραλίευσης,
της έλλειψης συμφωνίας ανάμεσα στην αλιευτική ικανότητα και τα αποθέματα, αλλά
και της ρύπανσης. Οι παράγοντες αυτοί είχαν ως αποτέλεσμα να οδηγήσουν το 60%
των εμπορικά σημαντικών ειδών ψαριών, σε παγκόσμια κλίμακα, σε πλήρη
εκμετάλλευση, υπερεκμετάλλευση, δραματική μείωση ή στη φάση της επανάκαμψης
μετά τη δραματική μείωση. Γι΄ αυτό η Greenpeace και τα σωματεία πιέζουν την
Επιτροπή για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη του ΟΗΕ να παραδεχθεί ότι οι δραστηριότητες
των πλοίων που φέρουν σημαίες ευκαιρίας οδηγούν σε καταπάτηση του διεθνούς
δικαίου και προσκαλούν τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό (ΙΜΟ) να αναπτύξει
επειγόντως έναν νομικό μηχανισμό που θα εξασφαλίζει ότι όλες οι χώρες που
νηολογούν πλοία ανταποκρίνονται στους ελάχιστους διεθνείς κανονισμούς.