Ανήλικα παιδιά, δέκτες αντιπαράθεσης των γονέων

Την αφαίρεση της επιμέλειας της τετράχρονης κόρης του από την εν διαστάσει
σύζυγό του, η οποία ­ όπως ισχυρίζεται ­ κακοποιεί τη μικρή είχε ζητήσει ο
πατέρας, ο οποίος ασκεί την επιμέλεια για τα δύο μεγαλύτερα αγόρια.

Για την υπόθεση έχουν γίνει ήδη πολλές δικαστικές μάχες, στο επίκεντρο των
οποίων βρίσκονται πάντοτε τα ανήλικα παιδιά. Και οι δικαστές είναι εκείνοι
που, από την πλευρά τους, καλούνται με τις δικές τους αποφάσεις να
προσδιορίσουν το συμφέρον των παιδιών.

Ο πατέρας κατηγορεί την εν διαστάσει σύζυγό του ότι συμπεριφέρεται άσχημα στα
παιδιά της, όμως το δικαστήριο με την υπ’ αριθμόν 38539/1999 απόφασή του
διατύπωσε διαφορετική άποψη.

«Δεν πιθανολογείται ­ αναφέρεται στο σκεπτικό της απόφασης ­ ότι κακοποιείται
σωματικά ή ψυχικά η ανήλικη από τη μητέρα της, αλλά αντίθετα πιθανολογείται
ότι ο πατέρας της, αντί να απολαμβάνει και να χαίρεται μαζί της τον χρόνο
επικοινωνίας τους, αναλίσκει τον χρόνο αυτό σε παιδιάτρους και παιδοψυχολόγους
προς εξέτασή της με πρωτοβουλία του, είτε σε αστυνομικά τμήματα προβαίνοντας
σε αλλεπάλληλες καταγγελίες προς δημιουργία νέων στοιχείων».

Όσον αφορά τα δύο μεγαλύτερα αγόρια, το δικαστήριο δέχεται ότι «οι ανήλικοι
είναι καθημερινά δέκτες των αντιπαραθέσεων των γονέων τους και λόγω της
κρίσιμης ηλικίας της εφηβείας τους, τόσο στη συμπεριφορά τους όσο και στις
κινήσεις τους, επηρεάζονται από τον πατέρα τους εναντίον της μητέρας τους και
αρνούνται να επικοινωνούν μαζί της καταλογίζοντάς της άσχημη συμπεριφορά».

Από την πλευρά του, ο πατέρας τους αντιτάσσει το επιχείρημα ότι τα δύο
μεγαλύτερα παιδιά έχουν διαμορφώσει την προσωπικότητά τους και δεν μπορεί
κανείς να τα επηρεάσει θετικά ή αρνητικά.