Για θυμήσου…

Είναι σύμπτωση αλλά και πάθημα μαζί για τον Ολυμπιακό αυτό που του συνέβη το
βράδυ της περασμένης Τρίτης στο Παλέρμο όταν οι ερυθρόλευκοι νίκησαν 2-1 την
«μεγάλη κυρία» του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου Γιουβέντους, αλλά έχασαν την
πρόκριση στον επόμενο γύρο των αγώνων του Τσάμπιονς Λιγκ. Ακριβώς με τον ίδιο
τρόπο είχε αποκλεισθεί ο Ολυμπιακός από τους παρά πέρα αγώνες του Κυπέλλου
Κυπελλούχων Ευρώπης στις 30 Σεπτεμβρίου 1971 (δηλαδή 28 χρόνια πριν) όταν μέσα
στη Μόσχα πέτυχε θρίαμβο 2-1 επί της πανίσχυρης Δυναμό, Κυπελλούχου της τότε
Σοβιετικής Ένωσης. Όπως και τώρα που έχασε 1-3, στην Αθήνα από την
Γιουβέντους, έτσι και τότε, στο Νέο Φάληρο, είχε χάσει 0-2 από την Δυναμό.
Ίσως να είναι θέμα στρατηγικής ή συμπτώσεων.
Η ουσία πάντως είναι ότι στον Ολυμπιακό δεν μελετούν την ιστορία της ομάδας
ούτε η διοίκηση ούτε οι παίκτες ούτε οι προπονητές. Κάποια σημαντικά πράγματα
θα είχαν να διδαχθούν από τα παλιά. Γιατί αν είχε γίνει συζήτηση για τις
προηγούμενες συμμετοχές των ερυθρολεύκων στα Κύπελλα Ευρώπης, ίσως η ψυχολογία
των σημερινών ποδοσφαιριστών να ήταν διαφορετική και να αντιμετώπιζαν με άλλον
τρόπο τους αντιπάλους τους στο Τσάμπιονς Λιγκ.
![]() |
|
Η πρώτη σελίδα της εφημερίδας «ΣΠΟΡ» την 1η Οκτωβρίου 1971, δηλαδή την |
Στον αγώνα της Μόσχας οι ερυθρόλευκοι αγωνίσθηκαν με ψυχή σαν λιοντάρια και
δάμασαν την Δυναμό η οποία διέθετε τότε 8 παίκτες στην Εθνική της Σοβιετικής
Ένωσης. Τα γκολ του Ολυμπιακού πέτυχαν: Ο Υβ Τριαντάφυλλος στο 8′ και ο
Γκαϊτατζής στο 44′. Σκόρερ της Δυναμό ο βετεράνος Σάμπο (αρχηγός της εθνικής
ομάδας του). Ο Ελβετός διαιτητής Μπούχελς δεν έδωσε καθαρό πέναλτι υπέρ του
Ολυμπιακού (ανατροπή Παπαδημητρίου στη μικρή περιοχή των Σοβιετικών) στο 52′.
Η σύνθεση του Ολυμπιακού: Καρυπίδης, Γκαϊτατζής, Κουρέας, Ζοάννος, Αργυρούδης,
Παππάς, Καραβίτης, Γιούτσος, Περσίδης, Τριαντάφυλλος, Παπαδημητρίου.
Υ.Γ. Η απώλεια της φωτογραφίας του Αντώνη Μηγιάκη με τον Σωτήρη Αγγελόπουλο το
1960 (όταν ο πρώτος ήταν προπονητής και ο δεύτερος παίκτης του ΠΑΟ) και η
αντικατάστασή της από άλλη φωτογραφία με τους Μηγιάκη και Μεσσάρη το 1929,
χωρίς ν’ αλλάξει η λεζάντα, δημιούργησε τις απορίες και τη σύγχυση στο «ΓΙΑ
ΘΥΜΗΣΟΥ» του περασμένου Σαββάτου. Συγγνώμη.














