ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Λετίσια «φαστ φουντ»

Συγγνώμη κύριοι, αλλά σοβαρά τώρα: η Λετίσια Κάστα είναι ωραία; Τώρα που έφυγε
και δεν μας ακούει μπορείτε να απαντήσετε. Μεταξύ μας. Πόσο ωραία δηλαδή
βρίσκετε τη Λετίσια; Με όλο τον κίνδυνο που έχει αυτό εδώ το κομμάτι να μη
φτάσει ποτέ να τυπωθεί, γιατί ­ δεν μπορεί ­ στον δρόμο προς την τελική
τοποθέτηση του κειμένου στη στήλη κάποιος φαν της Λετίσια θα βρεθεί να το
τινάξει στον αέρα ­ ξέρετε πόσο φανατικοί είναι ­ θέλω πραγματικά να σας πείσω
πως η Λετίσια είναι η τέλεια κατασκευή (κι ας είναι λιγότερο πλαστική από
πολλές άλλες) που θα επιβληθεί με το «έτσι θέλουν» σαν η νέα θεά της
πασαρέλας, της οθόνης, της δημοκρατίας, του μάρκετινγκ ­ που και τι μας
νοιάζει εμάς ­ μήπως η Λετίσια μας χαρίζει αυτό το γρανίτα-λεμόνι χαμόγελο
κάθε μέρα; Ίσως κανείς δεν πρόσεξε το χαμόγελο, συνοδευτικό του απλανούς
βλέμματος, γιατί βλέπετε όλοι πρόσεχαν το περιεχόμενο της διαφήμισης της
Victoria Secret, τόσο που αν άλλαζε ακόμη και η ίδια η Λετίσια, πολύ λίγοι θα
το είχαν προσέξει, γιατί, πολύ απλά, κανείς δεν την κοιτάει στα μάτια εκείνη
τη στιγμή. Από εκείνη τη στιγμή κανείς πια δεν επρόκειτο να πει πως η Λετίσια
δεν είναι σούπερ μόντελ. Απαγορεύτηκε. Ένας άγραφος νόμος ήρθε κι έπεσε σαν
υστερόγραφο στις δέκα εντολές. Να λατρεύεις τη Λετίσια σαν θεά της ομορφιάς.
Μα… Σιωπή! Αν κάποιος υπαινισσόταν το αντίθετο, σίγουρα είχε σκοτεινούς
σκοπούς που θα ροκάνιζαν τα θεμέλια της δημοκρατίας (της γαλλικής
συγκεκριμένα), σύμβολο της οποίας ανακηρύχθηκε η Λετίσια, μεγαλωμένη με γάλα
Νορμανδίας όπως μου είπε ένας φίλος μου τις προάλλες σε κάτι κοσμικά.

Είχα ποτέ αντίρρηση για την Κρίστι Τέρλινγκτον; Για την Έλενα Κρίστενσεν, για
την Αννίτα Ναθαναήλ; Για το καθεστώς Λετίσια, όμως ­ συγγνώμη! Θα αντισταθούμε
στις δυνάμεις που θέλουν να την επιβάλλουν, κι αν χρειάζεται, θα πολεμήσουμε
στο όνομα της ισότητας, της αδελφοσύνης, της ελευθερίας. Ιδίως της τελευταίας.
Να διαλέγουμε από το σούπερ-μόντελ μας έως τη σάλτσα του χάμπουργκερ. Αν
πρέπει σώνει και καλά, δηλαδή, να φάμε «φαστ φουντ».