Ο 21ος αιώνας άρχισε στο Σιάτλ

Επιτέλους μια συζήτηση, επιτέλους μια αρχή. Έως τον Νοέμβριο, μια πολεμική
αντιπαρέθετε τους οπαδούς της κρατικής κυριαρχίας με τους οπαδούς της
τεχνολογικο-οικονομικο-εμπορικής παγκοσμιοποίησης. Η νέα συζήτηση υπερβαίνει
αυτή την αντιπαράθεση. Αυτό που προέκυψε στο Σιάτλ είναι η συνειδητοποίηση ότι
ο έλεγχος της παγκοσμιοποίησης δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί παρά σε παγκόσμιο
επίπεδο. Περιλαμβάνει συνεπώς έναν άλλο τύπο παγκοσμιοποίησης από εκείνον της
αγοράς. Ενσωματώνει την κυριαρχία, αλλά υπερβαίνοντάς την.

Το Σιάτλ, το οποίο επρόκειτο να σηματοδοτήσει την αναπόδραστη πρόοδο της
τεχνολογικο-οικονομικής παγκοσμιοποίησης, σήμανε τη γέννηση ενός νέου
κινήματος παγκοσμίου κλίμακας και εύρους. Αυτό το νέο κίνημα συνδυάζει την
κυριαρχία της ρίζας, του πολιτισμού, με μια αυθεντική συνείδηση των παγκόσμιων
προβλημάτων, καθώς και με μια νέα βούληση δράσης στο επίπεδο της ένωσης όλων
εκείνων που απειλούνται από την ηγεμονία του ποσοτικού, της απόδοσης, του
κέρδους, της μεγιστοποίησης.

Το γεγονός αυτό, αντί να αποκλείσει τις Ηνωμένες Πολιτείες εξαιτίας ενός
αντιαμερικανισμού, επιτρέπει να συνδεθούν οι αγρότες και οι καταναλωτές της
χώρας αυτής με τους αγρότες και τους καταναλωτές της Ευρώπης. Επιπλέον στο
κίνημα περιλαμβάνονται προβλήματα και ανάγκες άλλων ηπείρων: η τεράστια
ανθρώπινη μάζα του λεγόμενου «αναπτυσσόμενου» κόσμου, η εξαγωγική δυνατότητα
του οποίου δεν εντοπίζεται παρά στο πολύ χαμηλό κόστος μιας εργατικής δύναμης
που στερείται συνδικαλιστικών δικαιωμάτων· ο αφρικανικός κόσμος που φτωχαίνει
από τις μονοκαλλιέργειες που εισάγονται από τη Δύση, οι οποίες κατέστρεψαν τις
καλλιέργειες επιβίωσης και έριξαν στις αστικές τενεκεδουπόλεις τους
ξεριζωμένους αγρότες.

Το κίνημα της δεύτερης παγκοσμιοποίησης οφείλει να ασχοληθεί με όλους τους
Γήινους. Ένας νέος κόσμος αναδύεται από τις ομίχλες του Δεκεμβρίου του 1999.
Το ρίζωμα και η επέκταση ενός πατριωτισμού της Γης θα αποτελέσουν την ψυχή της
δεύτερης παγκοσμιοποίησης, η οποία θα μπορέσει ίσως να καθυποτάξει την πρώτη
και να εκπολιτίσει τη Γη.

Ο Εντγκάρ Μορέν είναι κοινωνιολόγος