Τι γιορτάζουμε, επιτέλους, στο millennium;

Παλιά γκραβούρα που απεικονίζει το προσκύνημα στους Αγίους Τόπους με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 1000 ετών από την Γέννηση του Χριστού

Η αυγή της νέας χιλιετίας πλησιάζει, συνοδευόμενη από υπερβολές, σχέδια,
διαφημιστικές καμπάνιες και δυσοίωνες προβλέψεις για τον ιό που θα επηρεάσει
τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, τον Υ2Κ. Ίσως χαμένο σε όλον αυτόν τον
ενθουσιασμό είναι το ίδιο το μήνυμα του «μιλένιουμ». Πολλοί υποστηρίζουν ότι
είναι μια αυθαίρετη επινόηση, που δεν έχει καμία αξία για την πλειοψηφία των
κατοίκων αυτού του πλανήτη.

Η ιδέα του «μιλένιουμ» έχει τις ρίζες της στις Βιβλικές προφητείες της
Αποκάλυψης. Τα βιβλία του Δανιήλ και της Αποκάλυψης προβλέπουν την καταστροφή
της παρούσας τάξης και την κάθοδο του Χριστού από τον ουρανό. Ο Χριστός
κυβερνά τη γη για χίλια χρόνια, ο Σατανάς γνωρίζει την ήττα και όλες οι ψυχές
βρίσκονται αντιμέτωπες με τον Θεό στη Δευτέρα Παρουσία.

Το «μιλένιουμ» αρχικά είχε μόνο μια συγκεκριμένη έννοια: τα μελλοντικά χίλια
χρόνια βασιλείας του Ιησού στη γη. Οι πρώτοι Χριστιανοί πίστευαν ότι η
αποκάλυψη ήταν ένα γεγονός, που δεν θα αργούσε να συμβεί. Όταν με την πάροδο
των αιώνων διαπιστώθηκε ότι δεν συνέβαινε, οι Χριστιανοί θεολόγοι αναγκάστηκαν
να επανεξετάσουν το θέμα του χρονικού προσδιορισμού του.

Επέστρεψαν στη Βίβλο και έψαξαν για στοιχεία, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι
η «χιλιετία» αφορούσε περιόδους πριν από τη Δευτέρα Παρουσία. Έτσι, το πρώτο
πραγματικό τεστ των προσδοκιών της χιλιετίας σημειώθηκε το έτος 1000.

Οι ιστορικοί είναι διχασμένοι για το εάν επικράτησε «πανικός της χιλιετίας»
στη Χριστιανική Ευρώπη τις τελευταίες ημέρες πριν από το 1000 μ.Χ. Υπάρχουν
στοιχεία για αύξηση στα μαζικά προσκυνήματα, τις εκτελέσεις των αιρετικών και
σποραδικές πράξεις βίας, αν και δεν είναι ξεκάθαρη η έκταση την οποία έλαβαν
αυτά τα γεγονότα.

Στο βιβλίο του «Ταξίδι στο Τέλος της Χιλιετίας», ο συγγραφέας Α. Γιεχόσουα
περιγράφει τα ταξίδια ενός Εβραίου εμπόρου και του Άραβα συνεταίρου του στην
Ευρώπη, εκείνη την περίοδο: «χωριά, κτήματα και μοναστήρια ήταν γεμάτα
Χριστιανούς που περίμεναν πυρετωδώς τον Μεσία να κατέβει από τον ουρανό».

Η Δευτέρα Παρουσία δεν συνέβη, αλλά η συνήθεια να αποδίδουμε ιδιαίτερη σημασία
στη συμπλήρωση της χιλιετίας έμεινε. Σήμερα ο πολυχρησιμοποιημένος όρος
«μιλένιουμ» στερείται εντελώς τη βιβλική του έννοια. Πέρα από κάποιες
περιθωριακές ομάδες, λίγοι πιστεύουν ότι η περίοδος των χιλίων ετών που
διανύουμε τώρα θα ολοκληρωθεί σε λίγο με την επιστροφή του Ιησού.

Και αυτό μας οδηγεί στο επόμενο ενδιαφέρον ερώτημα: Πού ακριβώς τελειώνει η
παλιά χιλιετία και αρχίζει η καινούργια;

Εορταστικές εκδηλώσεις ετοιμάζει το αστεροσκοπείο του Γκρήνουϊτς στην Αγγλία, παρ’ ότι με επίσημη ανακοίνωσή του διευκρινίζει πως το έτος 2000 δεν είναι η αρχή της επόμενης χιλιετίας, αλλά το τέλος αυτής που διανύουμε

Παρ’ ότι είναι σχεδόν παγκόσμια αποδεκτό ότι βρισκόμαστε στα πρόθυρα της νέας
χιλιετίας, πολλοί επιστήμονες και ιστορικοί υποστηρίζουν ότι η πραγματική αρχή
της είναι η 1η Ιανουαρίου 2001 και όχι η 1η Ιανουαρίου 2000.

Το πρόβλημα της χρονολόγησης εντοπίζεται στον 6ο αιώνα μ.Χ. όταν ο μοναχός
Διονύσιος ο Μικρός πήρε εντολή από τον Πάπα Ιωάννη Α’ και τον αυτοκράτορα
Ιουστινιανό να εναρμονίσει τα ημερολόγια της δυτικής και της ανατολικής
Εκκλησίας. Έτσι, το 525 ο Διονύσιος επιχείρησε να φτιάξει μια νέα χρονολόγηση
(αυτή που χρησιμοποιούμε σήμερα), η οποία ξεκινά με τη γέννηση του Χριστού και
όχι με την ίδρυση της Ρώμης, όπως ίσχυε έως τότε.

Το γεγονός ότι ο Διονύσιος δεν άρχισε το ημερολόγιό του με το 0 έχει
αποτελέσει αφορμή συζητήσεων επί αιώνες. Όμως, δεν ήταν δικό του λάθος. Η
έννοια του 0, όπως την όρισαν Ινδοί και Άραβες μαθηματικοί, δεν μεταφέρθηκε
στην Ευρώπη παρά 250 χρόνια αργότερα και έτσι δεν υπήρχε στον μαθηματικό τρόπο
αντίληψης του χρόνου των Ρωμαίων της εποχής του Διονύσιου. Έτσι, ο μοναχός
ξεκίνησε να μετρά από την 1η Ιανουαρίου μ.Χ.

Άρα αυτό κάνει το 2001 την πρώτη χρονιά της νέας χιλιετίας, άποψη με την οποία
συμφωνεί και το Βασιλικό Αστεροσκοπείο της Αγγλίας στο Γκρίνουιτς, απ’ όπου
ξεκινά και η μέτρηση του χρόνου στον πλανήτη μας.

Υπάρχει όμως και άλλο ένα πρόβλημα σχετικό με τους υπολογισμούς του Διονύσιου.
Η Βίβλος αναφέρει ότι ο Χριστός γεννήθηκε στη διάρκεια της βασιλείας του
Ηρώδη. Οι ιστορικοί της εποχής γράφουν ότι ο Ηρώδης πέθανε λίγο πριν από το
εβραϊκό Πάσχα και λίγο μετά μια έκλειψη Σελήνης. Εκλείψεις είχαν σημειωθεί το
5, 4 και 1 αιώνα π.Χ. Η κρατούσα άποψη μεταξύ των ιστορικών είναι ότι ο Ηρώδης
πέθανε το 4 π.Χ., γεγονός που τοποθετεί τη γέννηση του Χριστού σε προγενέστερη
ημερομηνία (δηλαδή μεταξύ 7 και 4 π.Χ.). Άρα βρισκόμαστε ήδη στην 3η χιλιετία,
η οποία πρέπει να ξεκίνησε κάπου μεταξύ 1994 και 1997….

Όπως και να έχει, είτε νωρίτερα είτε αργότερα, οι περισσότεροι προτιμάμε να
μην μπαίνουμε σε τέτοιες λεπτομέρειες και περιμένουμε το ολοστρόγγυλο 2000 για
να γιορτάσουμε.

Σαράντα διαφορετικά ημερολόγια

Σήμερα στον πλανήτη χρησιμοποιούνται 40 διαφορετικά ημερολόγια. Όταν το δυτικό
ημερολόγιο δείξει την έλευση του 2000, θα είναι ο χρόνος:

5761 στο εβραϊκό ημερολόγιο

1717 στο ημερολόγιο των Κοπτών

1993 στο αιθιοπικό ημερολόγιο

5101 στο παλαιό ινδουιστικό ημερολόγιο (1922 στο πολιτικό ημερολόγιο
της Ινδίας)

1421 στο μουσουλμανικό ημερολόγιο

1379 στο περσικό ημερολόγιο

4697 στο κινεζικό ημερολόγιο

2659 στο ιαπωνικό ημερολόγιο

Ο ΤΣΑΡΛΙ ΤΣΑΠΛΙΝ ΠΡΩΤΟΣ ΣΕ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΚΡΙΤΙΚΩΝ

Ο σημαντικότερος ηθοποιός στην ιστορία του σινεμά

Η φιγούρα του αλητάκου με φαρδιά πανταλόνια, τριμμένο καπέλο και τεράστια παπούτσια, μας συντροφεύει ακόμα

Στα τέλη της δεκαετίας του 1910 έξω από τους περισσότερους κινηματογράφους
στην Αμερική βρισκόταν η χάρτινη φιγούρα ενός αλητάκου με φαρδιά παντελόνια,
τριμμένο καπέλο και τεράστια παπούτσια. Ήταν η διαφήμιση για τις ταινίες του
Τσάρλι Τσάπλιν. Πολλές δεκαετίες αργότερα, ο Σαρλό είναι ακόμα μαζί μας. Σε
ένα πρόσφατο δημοψήφισμα, στο οποίο πήραν μέρος κριτικοί απ’ όλο τον κόσμο, ο
Τσάρλι Τσάπλιν ψηφίστηκε ως ο σημαντικότερος ηθοποιός στην ιστορία του σινεμά.

Ήταν ο πρώτος και ο μόνος που είχε απόλυτο έλεγχο της δημιουργικής διαδικασίας
­ ίδρυσε τα δικά του στούντιο μαζί με τον Φαίρμπανκς, την Πίκφορντ και τον
Γκρίφιθ, ήταν παραγωγός, έκανε το κάστινγκ, σκηνοθετούσε, έγραφε, έγραφε τη
μουσική και έκανε το μοντάζ στις ταινίες στις οποίες πρωταγωνιστούσε.

Γεννημένος στο Λονδίνο το 1889 ο Τσάπλιν πέρασε πολύ φτωχική παιδική ηλικία,
καθώς η μητέρα του μπαινόβγαινε στο ψυχιατρείο. Στα 10 του αναγκάστηκε να
εγκαταλείψει το σχολείο και να δουλεύει ως μίμος σε μπουλούκια. Ο Σαρλό
πρωταγωνίστησε στις περισσότερες βωβές του ταινίες, αλλά παρότι αντιστάθηκε
στον ομιλούντα κινηματογράφο ο «Μεγάλος Δικτάτορας» το 1940 ­ μια παρωδία του
Αδόλφου Χίτλερ ­ θεωρείται ένα από τα αριστουργήματά του.

Στην Αμερική πήγε το 1910 και καθώς περπατούσε την πρώτη του νύχτα στη Νέα
Υόρκη, φώναξε: «Εδώ είναι. Εδώ ανήκω». Παρ’ όλα αυτά δεν έγινε ποτέ Αμερικανός
πολίτης. Θεωρούσε τον πατριωτισμό ως «τη μεγαλύτερη τρέλα που υπάρχει στον
κόσμο». Καθώς το κραχ έδωσε τη θέση του στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Ψυχρό
Πόλεμο, οι έντονα πολιτικοποιημένες του ταινίες προκάλεσαν την αντίδραση της
συντηρητικής Αμερικής. Το ίδιο και η προσωπική του ζωή. Οι δύο πρώτες του
σύζυγοι ήταν 16 ετών, όταν τις παντρεύτηκε. Η τελευταία, η Ούνα, κόρη του
Ευγένιου Ο’ Νηλ, ήταν 18.

Ο διευθυντής του FBI Έντγκαρ Χούβερ έφτιαξε για τον Τσάρλι Τσάπλιν έναν φάκελο
2.000 σελίδων. Δεχόμενος συνεχώς επιθέσεις και κατηγορίες για
«φιλοκομμουνισμό» και καθώς του ανακάλεσαν την άδεια εισόδου στη χώρα, μόλις
έφυγε για ένα ταξίδι στην Αγγλία, ο Τσάπλιν αποφάσισε να εγκατασταθεί μόνιμα
στην Ελβετία, όπου και πέθανε, το 1977. Το 1972 τιμήθηκε με ένα ειδικό Όσκαρ
για τη συνολική του προσφορά στον κινηματογράφο.

ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ ο Πολ Σεμετόφ φύτεψε σε μια σχεδόν ευθεία γραμμή 1.000 δέντρα,
στο σημείο απ’ όπου περνά ο μεσημβρινός, κοντά στο Παρίσι. Κάθε δέντρο του
«Πράσινου Μεσημβρινού» αντιπροσωπεύει και ένα έτος της χιλιετίας που
διανύουμε. Τα δέντρα φυτεύθηκαν σε μήκος 1.200 χιλιομέτρων και απλώνονται σε 8
περιοχές της Γαλλίας μέχρι τα σύνορα με την Ισπανία και από εκεί μέχρι τη Βαρκελώνη.

Η ΓΑΛΛΙΚΗ Πολυνησία θα είναι μία από τις πρώτες κατοικημένες περιοχές του
κόσμου που θα υποδεχθεί το 2000. Για τον λόγο αυτό, το Ταχυδρομείο του
Μαουρούρου κυκλοφόρησε μια σειρά γραμματοσήμων ­ ένα για κάθε ημέρα, μέχρι την Πρωτοχρονιά.

ΔΕΝ ΘΑ γιορτάσουν όλοι την έλευση του 2000 με πάρτι. Ο Νέλσον Μαντέλα θα
υποδεχθεί τον νέο χρόνο παρακολουθώντας την αντίστροφη μέτρηση με μια δέσμη
ακτινών λέιζερ που θα εκπέμπονται από το όρος Τέιμπλ, εκεί όπου παρέμεινε
φυλακισμένος επί 27 χρόνια.

1924 Στις αρχές του χρόνου πεθαίνει στο Γκόρκι ο Βλαντίμιρ Ίλιτς
Ουλιάνοφ, σε ηλικία 54 ετών. Μετά τον θάνατό του τη διακυβέρνηση της χώρας
αναλαμβάνει η «Τρόικα των καθαρών» Στάλιν, Κάμενεφ και Ζινόβιεφ. Στη Βρετανία,
το Εργατικό Κόμμα σχηματίζει για πρώτη φορά κυβέρνηση, με πρωθυπουργό τον
Τζέιμς Ράμσεϊ ΜακΝτόναλντ.

* Ο Χίτλερ καταδικάζεται σε κάθειρξη 5 ετών επί εσχάτη προδοσία, ξεκινά
στη φυλακή το βιβλίο «Ο αγώνας μου» και αποφυλακίζεται με διαταγή του Γερμανού
υπουργού Δικαιοσύνης.

* Στη Νέα Υόρκη, ο συνθέτης Τζωρτζ Γκέρσουιν παρουσιάζει για πρώτη φορά
τη «Γαλάζια Ραψωδία» του, μπροστά στον Σεργκέι Ραχμάνινοφ. Πιο νότια, στη
Νεβάδα, πραγματοποιείται η πρώτη εκτέλεση στον θάλαμο αερίων.

Φρανς Κάφκα

* Πεθαίνουν ο Φρανς Κάφκα, ο Τζιάκομο Πουτσίνι, ο Ανατόλ Φρανς και ο
Τζόζεφ Κόνραντ. Στο Σαμονί της Γαλλίας διεξάγονται οι πρώτοι χειμερινοί
Ολυμπιακοί Αγώνες.

1925 Στο Λοκάρνο αναθεωρείται η Συνθήκη των Βερσαλλιών και ο Αριστείδης
Μπριν διακηρύσσει ότι «η νέα συνεργασία θα οδηγήσει στη δημιουργία των
Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης».

* Στην Κίνα ο Τσανγκ Κάι Σεκ ορίζεται αρχηγός της Κουομιντάγκ. Νέος
Σάχης της Περσίας είναι ο Ρεζά Χαν Παχλεβί. Στην κοντινή Σαουδική Αραβία ο
Ιμπν Σαούντ καταλαμβάνει τη Μεδίνα και την Τζέντα.

* Στην γκαλερί Πιερ Λεμπ του Παρισιού, διοργανώνεται η πρώτη συλλογική
έκθεση σουρεαλιστών ζωγράφων, μεταξύ των οποίων ο Μαξ Ερνστ, ο Μαν Ρέι, ο
Χουάν Μιρό, ο Πάμπλο Πικάσο και ο Τζόρτζιο ντε Κίρικο. Στο θέατρο Μπολσόι της
Μόσχας παρουσιάζεται η βωβή ταινία «Θωρηκτό Ποτέμκιν», του 27χρονου Σεργκέι Αϊζενστάιν.

1926 Τέσσερα εκατομμύρια Βρετανοί που εργάζονται στα ανθρακωρυχεία, τις
συγκοινωνίες, τον Τύπο και τη χαλυβουργία πραγματοποιούν 12ήμερη απεργία
ζητώντας αύξηση των μισθών τους. Στην Πορτογαλία γίνεται στρατιωτικό
πραξικόπημα. Στην Πολωνία ο στρατάρχης Πισούλτσκι ανατρέπει τον πρωθυπουργό
Βινσέντι Βίτος.

* Στη Βαϊμάρη πραγματοποιείται το πρώτο συνέδριο του
Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος, στο οποίο προσχωρεί και ένας νεαρός πτυχιούχος
της Φιλοσοφίας, ο Γιόζεφ Γκέμπελς.

Ο αυτοκράτορας Χιροχίτο

* Ο Χιροχίτο διαδέχεται τον πατέρα του στον θρόνο της Ιαπωνίας

* Πεθαίνουν ο πατέρας τού ιμπρεσιονισμού Κλοντ Μονέ και ο γόης του
κινηματογράφου Ροδόλφος Βαλεντίνο. Στο Βασιλικό Ινστιτούτο του Λονδίνου, ο
Σκωτσέζος Τζον Μπέιρντ παρουσιάζει μια νέα συσκευή, που αναμεταδίδει την
εικόνα κινούμενων προσώπων, την τηλεόραση. Στο Ντεσάου της Γερμανίας ο Βάλτερ
Γκρόπιους, δημιουργός του Μπαουχάους, εγκαινιάζει μια νέα σχολή για τη
διδασκαλία της αρχιτεκτονικής.

1927 Η Βρετανία στέλνει 12.000 στρατιώτες στη Σαγκάη, την οποία
καταλαμβάνουν τα στρατεύματα του Τσανγκ Κάι-Σεκ.

* Στην ΕΣΣΔ ο Στάλιν ισχυροποιεί τη θέση του αποπέμποντας τον Τρότσκι
και τον Ζηνόβιεφ από την Κεντρική Επιτροπή.

* Με διάταγμα του βασιλιά η Ισπανία αποκτά Κοινοβούλιο. Στη Νικαράγουα
οι επαναστατικές δυνάμεις του στρατηγού Αουγκούστο Σαντίνο μάχονται εναντίον
των Αμερικανών πεζοναυτών.

* Ο Τσαρλς Λίτνμπεργκ πετά μόνος με το αεροπλάνο του πάνω από τον
Ατλαντικό. Η περίφημη χορεύτρια Ισιδώρα Ντάνκαν σκοτώνεται όταν η εσάρπα της
πιάνεται σε τροχό αυτοκινήτου. Η πρώτη ομιλούσα ταινία «Ο τραγουδιστής της
τζαζ» παρουσιάζεται στην Αμερική. Υπολογίζεται ότι σε όλο τον κόσμο
κυκλοφορούν 27,6 εκατομμύρια αυτοκίνητα.